Εκείνοι χύνουν το αίμα τους για τον Χριστό κι εμείς αλλάζουμε πλευρό… Μια σκέψη που πονάει και πρέπει να μας προβληματίσει όλους… Βλέπουμε τους αδελφούς μας, τους Ορθόδοξους Χριστιανούς της Μέσης...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Να πηγαίνουν στις εκκλησίες τους γνωρίζοντας πως ακόμη και εκεί μπορεί να κινδυνεύσει η ζωή τους.

Να προσεύχονται, να υμνούν τον Χριστό και να χύνουν ακόμη και το αίμα τους για την πίστη τους.

Και εμείς εδώ, στην Ελλάδα, σε μια χώρα που οι καμπάνες χτυπούν ελεύθερα κάθε Κυριακή, τι κάνουμε; Χτυπάει η καμπάνα και εμείς γυρίζουμε πλευρό στο κρεβάτι, ενίοτε κάνουμε και καταγγελία στην αστυνομία για ηχορύπανση.

Έχουμε ανοιχτές τις εκκλησίες μας, έχουμε ελεύθερη την πρόσβαση στη Θεία Λειτουργία, έχουμε τη δυνατότητα να γονατίσουμε μπροστά στον Εσταυρωμένο χωρίς να φοβόμαστε για τη ζωή μας.

Κι όμως, πολλές φορές προτιμάμε την άνεσή μας, τον ύπνο μας, τις δουλειές μας, τις διασκεδάσεις μας.

Εκείνοι λαχταρούν να μπουν στον ναό τους με ασφάλεια, κι εμείς που μπορούμε, συχνά δεν βρίσκουμε ούτε μία ώρα για τον Χριστό.

Δεν είναι για να κατακρίνουμε τους άλλους αυτά τα λόγια.

Είναι για να κοιτάξουμε πρώτα τον εαυτό μας στον καθρέφτη.

Για να αναρωτηθούμε αν εκτιμούμε πραγματικά την ελευθερία που έχουμε και αν η πίστη μας είναι ζωντανή ή απλώς ένα όνομα που δηλώνουμε ότι φέρουμε.

Αδελφοί μας, εκεί όπου η πίστη δοκιμάζεται με αίμα, η δική μας πίστη δοκιμάζεται με την αδιαφορία.

Δεν χρειάζεται να κρατήσουμε όπλο για τον Χριστό.

Χρειάζεται να σηκωθούμε από το κρεβάτι, να πάμε στην εκκλησία, να προσευχηθούμε, να μετανοήσουμε και να ζήσουμε σύμφωνα με το Ευαγγέλιό Του.

Γιατί η ελευθερία να λατρεύουμε τον Θεό δεν είναι κάτι αυτονόητο για όλους.

Ας μην περιμένουμε να μας στερήσουν αυτό που σήμερα έχουμε τόσο εύκολα, για να καταλάβουμε πόσο πολύτιμο είναι. Κύριε Ιησού Χριστέ, φύλαγε τους διωκόμενους αδελφούς μας και ξύπνησε τις δικές μας κοιμισμένες ψυχές. Αμήν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους