Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🎶 «ΣΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΑ» — ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΕΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ! Δεν γίνεται να ξεκινάς σήμερα το τραγούδι και αύριο να απαιτείς να βρίσκεσαι δίπλα σε έναν μεγάλο τραγουδιστή ή μια μεγάλη τραγουδίστρια! Δεν γίνεται να θέλεις να μπεις κατευθείαν στη βασική ενδεκάδα, χωρίς πρώτα να έχεις καθίσει στον πάγκο, να έχεις δουλέψει σκληρά και να έχεις αποδείξει ότι αξίζεις τη θέση σου.

Δεν γίνεται να ονειρεύεσαι τις μεγάλες πίστες χωρίς να έχεις μάθει πρώτα τι σημαίνει μεροκάματο, ξενύχτι, πρόβα, απόρριψη, υπομονή και πραγματική επαγγελματική εμπειρία.

Και το σημαντικότερο; Δεν γίνεται να θέλεις τη δόξα του τραγουδιστή χωρίς να είσαι διατεθειμένος να ζήσεις τη διαδρομή του! Το σπουδαίο τραγούδι «Στα υπόγεια είναι η θέα», που ερμήνευσε καταπληκτικά, όπως πάντα, ο μοναδικός Πασχάλης Τερζής, σε μουσική του σπουδαίου Γιώργου Θεοφάνους, κρύβει μια μεγάλη αλήθεια που σήμερα αρκετοί νέοι καλλιτέχνες δυσκολεύονται να καταλάβουν. Η ΚΟΡΥΦΗ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ. ΚΑΤΑΚΤΙΕΤΑΙ! Και το λέω αυτό με αγάπη, αλλά και με την εμπειρία ενός ανθρώπου που γνωρίζει τον χώρο, τις δυσκολίες του και τις πραγματικές ευκαιρίες που υπάρχουν.

Γιατί σήμερα δεν φταίνε πάντα μόνο τα νέα παιδιά.

Πολλές φορές φταίμε κι εμείς οι μεγαλύτεροι.

Οι γονείς, οι φίλοι, οι άνθρωποι του περιβάλλοντός τους, που αντί να τους μάθουμε να χτίζουν μια καριέρα βήμα βήμα, τους δημιουργούμε την εντύπωση ότι μπορούν να φτάσουν στην κορυφή μέσα σε μια νύχτα.

Είμαι κι εγώ πατέρας και καταλαβαίνω απόλυτα την αγάπη κάθε γονιού για το παιδί του.

Όλοι θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας.

Όμως, άλλο πράγμα είναι να στηρίζουμε το όνειρό τους και άλλο να τους δημιουργούμε προσδοκίες που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ, ΛΟΙΠΟΝ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΪΔΕΥΟΥΜΕ ΑΥΤΙΑ! Ας υποθέσουμε ότι στην Αθήνα υπάρχουν έξι ή επτά μεγάλα νυχτερινά κέντρα και το καθένα επιλέγει δύο νέους τραγουδιστές.

Μιλάμε για μόλις δώδεκα με δεκατέσσερις θέσεις! Και απέναντι σε αυτές τις λίγες θέσεις υπάρχουν χιλιάδες νέοι τραγουδιστές και τραγουδίστριες που έχουν ακριβώς το ίδιο όνειρο.

Πείτε μου, λοιπόν, πώς είναι δυνατόν να χωρέσουν όλοι; Και με ποια λογική θεωρεί ο καθένας ότι δικαιούται να βρίσκεται εκεί πριν ακόμη αποδείξει τι αξίζει; Αγαπημένα μου παιδιά, νέοι τραγουδιστές και νέες τραγουδίστριες: Ξεκινήστε να τραγουδάτε επαγγελματικά όπου σας δίνεται μια αξιοπρεπής ευκαιρία.

Μάθετε μεγάλο ρεπερτόριο.

Δουλέψτε τη φωνή σας, την παρουσία σας, την επικοινωνία σας με τον κόσμο.

Βγάλτε ένα δικό σας τραγούδι.

Δώστε στον κόσμο την ευκαιρία να σας γνωρίσει, να σας ακούσει και να σας αγαπήσει.

Μην περιμένετε να σας ανακαλύψει κάποιος ξαφνικά και να σας τοποθετήσει δίπλα σε ένα μεγάλο όνομα. ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΤΕ! Σε μικρότερα μαγαζιά, σε μουσικές σκηνές, σε εκδηλώσεις, όπου μπορείτε να αποκτήσετε πραγματική εμπειρία.

Να ζεσταθείτε, όπως λέμε στη δουλειά μας! Να μάθετε να αντιμετωπίζετε τον κόσμο, να διαχειρίζεστε τις δυσκολίες, να συνεργάζεστε με μουσικούς και να στέκεστε επαγγελματικά πάνω σε μια πίστα.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα από το ποδόσφαιρο.

Αυτή τη στιγμή είστε στον πάγκο.

Στο γήπεδο παίζουν οι βασικοί ποδοσφαιριστές.

Θέλετε να πάρετε τη θέση ενός βασικού; Και πολύ καλά κάνετε! Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος σας.

Αλλά δεν πρέπει πρώτα να αποδείξετε στον προπονητή σας ότι αξίζετε αυτή τη θέση; Δεν πρέπει να προπονηθείτε, να δουλέψετε, να αποκτήσετε εμπειρία και να δείξετε τι μπορείτε να προσφέρετε; ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ! Κανείς δεν γίνεται πρώτο όνομα επειδή απλώς το επιθυμεί.

Και κάτι ακόμη που θέλω να προσέξετε ιδιαίτερα.

Πολλοί από τους μεγάλους καλλιτέχνες που θαυμάζετε σήμερα περίμεναν χρόνια ολόκληρα για να τους δοθεί μια πραγματική ευκαιρία.

Τραγούδησαν σε μικρά μαγαζιά, πέρασαν δυσκολίες, απογοητεύτηκαν, ξανασηκώθηκαν και συνέχισαν.

Δεν είχαν ούτε τις σημερινές δυνατότητες προβολής ούτε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ούτε πάντα ανθρώπους να τους καθοδηγούν.

Σήμερα τα πράγματα, σε ορισμένους τομείς, είναι πολύ ευκολότερα.

Υπάρχουν άνθρωποι στον χώρο του management, ανάμεσά τους κι εμείς, που πραγματικά αγαπάμε τους νέους καλλιτέχνες, τους προσέχουμε, τους συμβουλεύουμε και προσπαθούμε να τους δημιουργήσουμε ευκαιρίες.

Δεν είναι όλοι ίδιοι, φυσικά.

Αλλά υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται πραγματικά για την εξέλιξή σας και προσπαθούν να σας προσφέρουν δυνατότητες που άλλες εποχές ήταν πολύ πιο δύσκολο να βρεθούν. ΜΗΝ ΤΑ ΘΕΛΕΤΕ, ΛΟΙΠΟΝ, ΟΛΑ ΕΤΟΙΜΑ! Η επιτυχία δεν χτίζεται με απαιτήσεις, βιασύνη, εγωισμό και την πεποίθηση ότι όλοι σας χρωστούν μια ευκαιρία.

Χτίζεται με συνεργασία, εμπιστοσύνη, συνέπεια και καθημερινή προσπάθεια.

Γι' αυτό σας παρακαλώ: Μην είστε βιαστικοί.

Μην απογοητεύεστε εύκολα.

Μην περιμένετε τα πάντα έτοιμα.

Μην αφήνετε τον ενθουσιασμό, την επιθυμία για δημοσιότητα ή την καλοπέραση να σας κάνουν να ξεχνάτε γιατί ξεκινήσατε να τραγουδάτε.

Και κυρίως, μην μπερδεύετε την πραγματική αγάπη για τη μουσική με την επιθυμία να γίνετε απλώς γνωστοί. ΑΝ ΑΓΑΠΑΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ, ΘΑ ΤΟ ΑΓΑΠΑΤΕ ΕΙΤΕ ΤΡΑΓΟΥΔΑΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ 50 ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ 5.000! Γιατί ο πραγματικός καλλιτέχνης δεν μετριέται από το μέγεθος της πίστας, αλλά από το μέγεθος της ψυχής του και από όσα μπορεί να προσφέρει στον κόσμο.

Ηρεμία, λοιπόν. Υπομονή. Δουλειά.

Σεβασμός στους παλαιότερους, σεβασμός στους συνεργάτες σας, στους μουσικούς, στους επιχειρηματίες και σε όλους όσοι εργάζονται για να πραγματοποιηθεί μια εμφάνιση.

Και πάνω απ' όλα ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ! Δεν σας τα γράφω όλα αυτά για να σας απογοητεύσω ή να σας κόψω τα φτερά.

Το αντίθετο! Σας τα γράφω γιατί θέλω να σας δω να προχωράτε, να εξελίσσεστε, να πραγματοποιείτε τα όνειρά σας και κάποια στιγμή να βρίσκεστε εκεί που πραγματικά αξίζετε.

Αλλά θέλω να φτάσετε εκεί με γερές βάσεις, με πραγματικές γνώσεις και με σεβασμό σε αυτό που υπηρετείτε. ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: Πριν φτάσετε να απολαύσετε τη θέα από ψηλά, πρέπει να μάθετε να περπατάτε και στα υπόγεια.

Γιατί πολλές φορές εκεί, στα υπόγεια, χτίζονται οι μεγαλύτερες καριέρες, γεννιούνται οι πιο αληθινοί καλλιτέχνες και μαθαίνονται τα σημαντικότερα μαθήματα ζωής.

Το τραγούδι θέλει πρώτα ψυχή, μετά δουλειά και στο τέλος χειροκρότημα. ΠΟΤΕ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ! Με αγάπη και σεβασμό προς όλους τους νέους καλλιτέχνες. Φιλικά, Χρήστος Γούναρης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους