Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΠΕΛΩΝΑ ΤΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ ΠΟΥ ΕΚΠΕΜΠΕΙ SOS ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΒΕΡΚΙΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΩΝ Πριν από περίπου σαράντα χρόνια, όταν η τουριστική ανάπτυξη της Σαντορίνης άρχισε να αλλάζει ριζικά το νησί, πολλοί πίστευαν ότι ο παραδοσιακός αμπελώνας δεν θα μπορούσε να αντέξει.

Η αξία της γης άλλαζε.

Η οικοπεδοποίηση προχωρούσε.

Ο τουρισμός δημιουργούσε νέες οικονομικές δυνατότητες και νέους πειρασμούς.

Κι όμως, ο αμπελώνας άντεξε.

Άντεξε επειδή υπήρχε ο άνθρωπος - αμπελουργός.

Ο αμπελουργός που, παρά τις δυσκολίες, παρέμενε στο αμπέλι του.

Ο νοικοκύρης που γνώριζε κάθε κλήμα, που κλάδευε, που έσκαβε, που φρόντιζε τη γη και που μετέδιδε τη γνώση του στα παιδιά του.

Το κρασί της Σαντορίνης, δεν δημιουργήθηκε από τις τιμές των ετικετών ούτε από τις επικοινωνιακές στρατηγικές.

Δημιουργήθηκε από τη γη, από τις μοναδικές ποικιλίες μας, από τη γνώση των αμπελουργών και από την επιστημονική και παραγωγική προσπάθεια πολλών δεκαετιών.

Σήμερα, ενώ προστίθενται στο νησί όλο και περισσότερα οινοποιεία, βρισκόμαστε μπροστά σε έναν κίνδυνο που είναι σοβαρότερος από κάθε προηγούμενο, καθώς εκτός από τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης, χάνουμε και τους ανθρώπους που ξέρουν να τα καλλιεργούν.

Αιτία, ο διωγμός των αμπελουργών από τα αμπέλια που καλλιεργούσαν για πολλές γενεές, ως αποτέλεσμα των υψηλών ενοικίων που κάποιοι φρόντισαν να καθιερώσουν από τη δεκαετία του 2010, αλλά και οι πρόσφατες πλειοδοσίες ενοικίασης γης, που με «περίεργα»υψηλές προσφορές, οδηγούνται στα χέρια νεοφανών «σωτήρων»! Αναδεικνύοντας, ότι δεν αρκεί μόνο το «επιχειρείν» αλλά η επιχειρηματικότητα να συνοδεύεται από ΓΝΩΣΗ, ΕΥΘΥΝΗ και ΣΕΒΑΣΜΟ, για τον τόπο και τους ανθρώπους του! Και στο σημείο αυτό, πρέπει να επισημάνουμε ότι ο αμπελώνας δεν σώζεται με επικοινωνιακές δηλώσεις και συμβολικές κινήσεις.

Σώζεται με την διατήρηση της οικογενειακής αγροτικής εκμετάλλευσης, και με την αξιοποίηση της επιστημονικής γνώσης! Ένα επίσης μεγάλο πρόβλημα που δημιουργείται στην σημερινή πραγματικότητα, είναι η μικρή εγχώρια παραγωγή που δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες της ζήτησης! Με αποτέλεσμα να δημιουργείται ο πειρασμός να αναζητηθούν άλλες λύσεις για την εξασφάλιση της πρώτης ύλης και το μεγάλο διακύβευμα πλέον να είναι η διατήρηση της ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ και της ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ του οίνου της Σαντορίνης, καθώς η ΠΟΠ Σαντορίνη είναι ένα μεγάλο συλλογικό κεφάλαιο.

Είναι η ταυτότητα που έχτισαν με κόπο οι αμπελουργοί, οι οινοποιοί, οι συνεταιρισμοί και οι άνθρωποι που εργάστηκαν επί δεκαετίες για να κατακτήσει το σαντορινιό κρασί τη θέση που του αξίζει στις διεθνείς αγορές.

Τι κάνουμε – Τι πρέπει να κάνουμε άμεσα: Πρώτον, χρειάζεται να αξιοποιήσουμε κάθε διαθέσιμο επιστημονικό και τεχνολογικό μέσο για την προσαρμογή του αμπελώνα στις νέες συνθήκες.

Δεν πρέπει να μείνουμε θεατές απέναντι στις αλλαγές του κλίματος.

Χρειαζόμαστε έρευνα, πειραματισμό, συστηματική παρακολούθηση και μεταφορά της επιστημονικής γνώσης στον ίδιο τον αμπελουργό.

Δεύτερον, απαιτείται ουσιαστική στήριξη της αναδιάρθρωσης και της ανανέωσης του αμπελώνα, με σεβασμό στον παραδοσιακό χαρακτήρα του και στο πολύτιμο γενετικό υλικό των θηραϊκών ποικιλιών.

Στην κατεύθυνση αυτή, έχουμε ήδη πετύχει μια ικανοποιητική αύξηση της στρεμματικής ενίσχυσης, έως και 40%. Τρίτον, χρειαζόμαστε αυστηρούς και αποτελεσματικούς ελέγχους για την προστασία της ΠΟΠ Σαντορίνη, την αντιμετώπιση της παράνομης διακίνησης και την αποτροπή κάθε πρακτικής που μπορεί να πλήξει την ποιότητα, την αυθεντικότητα και τη φήμη του προϊόντος μας.

Τέταρτον, χρειαζόμαστε μια νέα, ουσιαστική συμφωνία ανάμεσα στην Πολιτεία, στους αμπελουργούς, και στην Εκκλησία που κατέχει μεγάλο μέρος της γης του αμπελώνα, που θα αναγνωρίζει ότι ο θηραϊκός αμπελώνας δεν είναι απλώς ένα ιδιωτικό περιουσιακό στοιχείο.

Είναι ένα παραγωγικό, πολιτιστικό και περιβαλλοντικό κεφάλαιο με τεράστια σημασία για ολόκληρη τη Σαντορίνη.

Πέμπτον, πρέπει να ξαναφέρουμε τον άνθρωπο στο επίκεντρο της αγροτικής πολιτικής.

Χρειαζόμαστε κίνητρα για να παραμείνουν οι αμπελουργοί ενεργοί στα αμπέλια!Χρειαζόμαστε νέους ανθρώπους που θα εκπαιδευτούν και θα εργαστούν στον αμπελώνα.

Χρειαζόμαστε οργανωμένες λύσεις για την έλλειψη εργατικού δυναμικού και ειδικά καταρτισμένων αμπελουργών.

Χρειαζόμαστε ένα πλαίσιο που δεν θα τιμωρεί εκείνον που συνεχίζει να παράγει, είτε είναι επαγγελματίας αγρότης είτε είναι άνθρωπος που καλλιεργεί παράλληλα με άλλη εργασία ή μετά τη συνταξιοδότησή του.

Δεν μπορούμε να απαιτούμε να μείνουν τα αμπέλια ζωντανά, όταν διώχνουμε με τις λάθος πολιτικές τους ανθρώπους που τα κρατούν ζωντανά.

Για να μη γίνουμε η γενιά που άφησε τον αμπελώνα της Σαντορίνης να χαθεί: Δεν χρειάζεται απλά να θαυμάζουμε τον θηραϊκό αμπελώνα.

Χρειάζεται να τον καλλιεργούμε.

Δεν χρειάζεται μόνο να τον διαφημίζουμε.

Χρειάζεται να τον προστατεύουμε.

Και τέλος δεν χρειάζεται να τον επικαλούμαστε ως σύμβολο της Σαντορίνης.

Χρειάζεται να εξασφαλίσουμε ότι θα υπάρχει και για τις επόμενες γενιές. Γιατί η Σαντορίνη χωρίς τον αμπελώνα της δεν θα είναι ποτέ η ίδια Σαντορίνη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους