Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα 70 του χρόνια κλείνει σήμερα ο αγαπημένος όλων μας Ντέιβιντ Στεργάκος, ένας παίκτης που χαρακτήρισε μια ολόκληρη εποχή για το μπάσκετ του Παναθηναϊκού αλλά και της Ελλάδας γενικότερα.

Οι νεώτεροι δεν έχουμε πλήρη εικόνα για το μεγαλείο του Ντέιβ ο οποίος ήταν, πολύ απλά, ο κορυφαίος ψηλός που είχε δει το ελληνικό μπάσκετ μέχρι την δεκαετία του '90. Παίκτης με σπουδαία κατάρτιση, fundamentals και κινήσεις κοντά στο καλάθι (ο Κέβιν Μακχέιλ της Ευρώπης) αλλά και ικανό σουτ - αν υπήρχε τρίποντο στα πρώτα του χρόνια στην Ελλάδα θα ήταν πραγματικό cheat στην επίθεση, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80 που μπήκε η γραμμή είχε αρχίσει να πηγαίνει πιο κοντά στο καλάθι πια. Ο Στεργάκος μπορεί να θεωρηθεί ο 'Γκάλης' του Παναθηναϊκού με την έννοια ότι ήρθε από τις ΗΠΑ και άλλαξε την μοίρα μιας ομάδας.

Όταν ήρθε στο μέσο της σεζόν 1978-79 ο Παναθηναϊκός φαινόταν να έχει υποσκελιστεί από τον Ολυμπιακό και τον Άρη.

Η άφιξή του άλλαξε την ροή των πραγμάτων και έδωσε νέα πνοή στην ομάδα.

Στα πρώτα του οκτώ χρόνια στα πράσινα, το τριφύλλι κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα, τέσσερα κύπελλα (με ένα νταμπλ) και κέρδισε τις τρεις μεγαλύτερες φανέλες της Ευρώπης μαζί με την δική μας: Μακάμπι, ΤΣΣΚΑ και Ρεάλ.

Στο υπόλοιπο της καριέρας του πάλεψε για να κρατήσει ψηλά μια ομάδα που είχε χάσει την λάμψη της.

Χαρακτηριστική η μνημειώδης εμφάνισή του στον τελικό κυπέλλου με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ το 1986 που βλέπουμε.

Ίσως το μεγαλύτερο κρίμα ήταν ότι μεγάλο μέρος της καριέρας του ο Στεργάκος το πέρασε ως πρώτος ψηλός αν και το κορμί, η τεχνική και οι δεξιότητές του τον έκαναν πολύ πιο αποτελεσματικό με έναν κλασικό σέντερ μαζί του.

Οι εμφανίσεις του στην Ευρώπη το 1982 με τον Κιθ Γούλφοκ δίπλα του είναι χαρακτηριστικές, όπως και στην εθνική όσο πρόλαβε να παίξει το 1989-90 με τον Φασούλα.

Μετά την φυγή του Κοκολάκη το 1983 ο Στεργάκος έμεινε μόνη λύση κάτω από τα καλάθια του Παναθηναϊκού.

Σε ένα καλύτερο ελληνικό μπάσκετ με ξένους παίκτες ο Στεργάκος θα έλαμπε ακόμα περισσότερο - ήταν για χρόνια διακαής πόθος του Ιωαννίδη που τον έβλεπε ως ιδανικό συμπλήρωμα του παζλ του Άρη.

Με τον Έντγκαρ Τζόουνς μαζί το 1988-89 έκανε την τελευταία μεγάλη του σεζόν.

Οι τριβές του Στεργάκου με τον Παναθηναϊκό δεν έλειψαν.

Έχασε δυο χρόνια καριέρας (1986-87 και 1989-90) με αποχή λόγω οικονομικών διαφορών.

Αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις του όμως και ήταν στο τιμ του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς όταν το τριφύλλι πήρε το πρώτο του ευρωπαϊκό το 1996.

Ο ίδιος είχε παίξει καθοριστικό ρόλο στο να μην διαρραγούν πλήρως οι σχέσεις του Μάλκοβιτς με τον Ντομινίκ μεταφράζοντας άλλα αντί άλλων τα αγγλικά του Αμερικάνου σούπερ σταρ προκειμένου να γλιτώσουμε τα δράματα.

Από αυτήν την άποψη, το ευρωπαϊκό του 1996 το χρωστάμε και σε αυτόν.

Καθιερώθηκε τελικά ως ένας ικανός τιμ μάνατζερ, περνώντας για χρόνια στο σταφ του εξαιρετικού Αμαρουσίου της εποχής Βωβού στα 2000s.

Πατάει πια τα 70 σήμερα ο αγαπητός Ντέιβ και του ευχόμαστε χρόνια πολλά. Ο Παναθηναϊκός είναι η ιστορία του, είναι παίκτες και άνθρωποι όπως ο Ντέιβ. ☘ ☘ ☘

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους