Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μιας και η (σύντομη) συγγραφική του καριέρα δεν βοήθησε στο rebranding, με χαρά βλέπουμε ότι ο κύριος Τσίπρας ξεκινά μια νέα διαδρομή ως κριτικός κινηματογράφου.

Θα ήταν διασκεδαστικό, αν δεν ήταν πραγματικά εξοργιστικό, ένας πρώην Πρωθυπουργός να επιχειρεί να χρεώσει στην Κυβέρνηση υποθέσεις παρανομίας που αποκαλύπτονται από τις αρμόδιες αρχές επί των ημερών της.

Αντί να αναγνωρίσει ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί κάνουν τη δουλειά τους, και μάλιστα όσο ποτέ στο παρελθόν, επιχειρεί με έναν ακραία γκεμπελικό τρόπο να παρουσιάσει την αποκάλυψη της παρανομίας ως απόδειξη κυβερνητικής ενοχής.

Σε μια Δημοκρατία, για κάθε δικαστική υπόθεση τον τελευταίο λόγο έχει πάντα η Δικαιοσύνη.

Η μόνη εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα υπήρξε επί ημερών του κυρίου Τσίπρα, όπου τον τελευταίο λόγο τον είχε εκείνος και τα «παρα-υπουργεία» δικαιοσύνης.

Τότε που με τα δικά του νομοθετήματα άνοιξε ο δρόμος για την πρόωρη αποφυλάκιση του βαρέως εγκλήματος της χώρας.

Επειδή, λοιπόν, ο πρώην πρωθυπουργός αρέσκεται να μπερδεύει τον κινηματογράφο με την πραγματική ζωή, υπάρχουν και άλλες ταινίες να του θυμίζουν τα πολιτικά του πεπραγμένα. Όπως για παράδειγμα το «Υπάρχει και φιλότιμο».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους