Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🔻 Έκανα μια βόλτα στο facebook, σε φίλους παλιούς και καλούς, ανθρώπους που περάσαμε όμορφα και αγαπημένα, ώσπου ήρθε ο Τσίπρας και μας χώρισε.

Ποτέ δεν συζητούσαμε για πολιτικά σε σημείο να τσακωθούμε, με το που ξεκίνησε η κρίση οι συζητήσεις μας έγιναν πιο βαθιές, αλλά πάντα με κοινό πεδίο τη βελτίωση της χώρας, που σημαίνει ότι πάλι δεν τσακωνόμαστε, ώσπου εμφανίστηκε ο εθνικός μας διχαστής. 🔻 Το λέω εντίμως και δεν επιδέχεται διάψευση: όταν εμφανίστηκε ο Τσίπρας, όσοι φίλοι μαγεύτηκαν από τα λόγια του και τον ακολούθησαν, τσακώθηκαν μαζί μου.

Αυτοί, όχι εγώ.

Δεν ήθελαν με τίποτα να τους επαναφέρω στην πραγματικότητα.

Υπήρξε φίλη καρδιάς, που μου είπε "Ελια δεν θέλω να μου τα λες αυτά, καλύτερα να μην ξαναμιλήσουμε". Και δεν ξαναμιλήσαμε από το 2014.

Όπως και με αρκετούς άλλους. 🔻 Τους θυμήθηκα λοιπόν σήμερα και τους πήρα με τη σειρά.

Ζουν τις ζωές τους, αλλά δεν μιλάνε πλέον για πολιτική.

Από τα καυστικά ποστ υπέρ του Τσίπρα, πέρασαν στην όχθη της σιωπής.

Δεν παραδέχτηκαν ανοιχτά το λάθος τους, δεν θα το παραδεχτούν μετά από τέτοιο φανατισμό που επέδειξαν, δεν θα προχωρήσουν μπροστά, θα παραμείνουν άβουλοι στην όχθη της σιωπής Γιατί και αυτό τους έκανε ο Τσίπρας.

Τους διέλυσε την αυτοπεποίθηση και τον αυτοσεβασμό μόλις τους πρόδωσε. 🔻 Δεν λυπάμαι.

Τόσοι ήταν.

Ευτυχώς μας έμειναν σπουδαίες αναμνήσεις, από την εποχή που δεν υπήρχε το φίδι. Που ξαναεμφανίστηκε να κάνει τα ίδια, αγνοώντας πως έχει πια τη δύναμη σαμιαμιδιού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους