Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🛑 Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΝ ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΑΣΑΦΕΙΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΕΛΙΓΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑ ΥΛΙΚΑ! Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛ.Α.Σ.! ✓ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Η ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ Η πολιτική συζήτηση για την επόμενη ημέρα δεν μπορεί να περιορίζεται σε συνθήματα, επικοινωνιακά τεχνάσματα και αριθμητικές ασκήσεις επί χάρτου.

Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα, με ποιο πρόγραμμα, με ποιες κοινωνικές συμμαχίες και, κυρίως, προς όφελος ποιων. Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη επιμένει να προβάλλει την αυτοδυναμία ως πολιτικό της στόχο.

Όμως η κοινωνική δυσαρέσκεια, η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση, οι ανισότητες, οι υποθέσεις που πλήττουν την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και η καθημερινή ανασφάλεια μεγάλου μέρους των πολιτών καθιστούν το κυβερνητικό αφήγημα ολοένα πιο δύσκολο να πείσει.

Αν, λοιπόν, η αυτοδυναμία δεν επιτευχθεί, τι θα συμβεί; Η δημόσια συζήτηση για πιθανές συνεργασίες με πολιτικές δυνάμεις που βρίσκονται δεξιότερα της ΝΔ δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια ασήμαντη λεπτομέρεια.

Όταν διατυπώνονται δημόσια τέτοιες προτάσεις, οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν ποιες κυβερνητικές επιλογές εξετάζονται πραγματικά.

Η δεξιά παράταξη διαθέτει έναν χώρο δυνητικών συνεργασιών, έστω και αν σήμερα ορισμένες από αυτές απορρίπτονται δημοσίως.

Το ερώτημα, συνεπώς, δεν είναι μόνο αν ο κ. Μητσοτάκης θα πετύχει τον εκλογικό του στόχο, αλλά και ποιες πολιτικές δυνάμεις θα μπορούσαν να στηρίξουν μια κυβέρνηση με διαφορετική κοινοβουλευτική σύνθεση.

Η δημοκρατία απαιτεί καθαρές κουβέντες.

Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν πριν από τις εκλογές και όχι να πληροφορούνται μετά την κάλπη ότι οι προεκλογικές διαβεβαιώσεις ήταν προσωρινές. ✓ ΠΑΣΟΚ: Η «ΝΕΑ ΑΛΛΑΓΗ» ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΘΑΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη επικαλείται την ιστορική παρακαταθήκη της Αλλαγής.

Όμως η ιστορία δεν αποτελεί ιδιοκτησία κανενός και δεν αρκεί η επίκλησή της για να δημιουργηθεί μια νέα προοδευτική πλειοψηφία. Η Αλλαγή του 1981 δεν ήταν απλώς ένα σύνθημα.

Ήταν ένα μεγάλο κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα, που εξέφρασε εργαζομένους, αγρότες, νέους, δημοκρατικούς πολίτες και ευρύτερα στρώματα τα οποία διεκδικούσαν κοινωνική δικαιοσύνη, δημοκρατία και αξιοπρέπεια.

Ήταν η συγκρότηση μιας πλατιάς λαϊκής παράταξης, με ισχυρή κοινωνική βάση και σαφή πολιτική κατεύθυνση.

Πώς, λοιπόν, μπορεί να οικοδομηθεί σήμερα μια αντίστοιχη προοδευτική δυναμική; Με την προσδοκία ότι ένα κόμμα θα εκτοξευθεί εκλογικά χωρίς να ξεκαθαρίζει τις προγραμματικές του δεσμεύσεις και τις μετεκλογικές του επιλογές; Με τη διαρκή αποφυγή μιας καθαρής απάντησης για το αν επιδιώκει πραγματικά συνεργασία με τις δυνάμεις της Αριστεράς και της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα που οφείλει να απαντήσει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Δεν αρκεί να καταγγέλλει κανείς τις πιθανές συνεργασίες της ΝΔ με την Ακροδεξιά.

Οφείλει να εξηγήσει και πώς θα συγκροτήσει μια εναλλακτική κυβέρνηση, με ποιους θα συμφωνήσει και ποιες πολιτικές θα εφαρμόσει.

Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από αόριστες υποσχέσεις.

Έχει ανάγκη από μια αξιόπιστη προοδευτική πρόταση, με κοινωνικό περιεχόμενο, πολιτική συνέπεια και καθαρές δεσμεύσεις. ✓ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε ιστορικά ο βασικός φορέας του αντιδεξιού πολιτικού πόλου στη χώρα.

Αυτή η ιστορική πραγματικότητα δεν διαγράφεται.

Ούτε όμως μπορεί να λειτουργεί ως ασπίδα απέναντι στην κριτική για τις επιλογές της ηγεσίας του.

Η συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία και τον ΛΑΟΣ, κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, άφησε βαθύ αποτύπωμα στη συλλογική μνήμη.

Οι πολιτικές των μνημονίων, η δραματική αύξηση της ανεργίας, η συμπίεση των εισοδημάτων, η αποδυνάμωση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η ανασφάλεια εκατομμυρίων ανθρώπων δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως ασήμαντες ιστορικές υποσημειώσεις.

Οι αποφάσεις εκείνης της περιόδου κρίνονται με βάση τις συνέπειές τους στην κοινωνία.

Και οι συνέπειες υπήρξαν βαρύτατες για εργαζομένους, συνταξιούχους, νέους, μικρομεσαίους και οικογένειες που βρέθηκαν αντιμέτωπες με την ανεργία, τη φτώχεια και την απώλεια προοπτικής.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι που παραμένουν στο ΠΑΣΟΚ ταυτίζονται με εκείνες τις επιλογές.

Υπάρχουν δημοκρατικοί και προοδευτικοί πολίτες που διατηρούν ιστορικούς δεσμούς με τον χώρο και αναζητούν μια πραγματική διέξοδο.

Σε αυτούς οφείλει να απευθυνθεί μια νέα προοδευτική πρωτοβουλία, χωρίς αλαζονεία, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς να ζητά από κανέναν να αποκηρύξει την προσωπική του διαδρομή.

Η πολιτική αξιοπιστία, ωστόσο, απαιτεί αυτοκριτική.

Δεν μπορεί κανείς να διεκδικεί την εμπιστοσύνη των πολιτών χωρίς να εξηγεί τι έμαθε από τα λάθη του παρελθόντος και τι δεσμεύεται να μην επαναλάβει. ✓ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΧΑΜΕΝΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ Η προοδευτική διακυβέρνηση δεν κρίνεται από τις διακηρύξεις, αλλά από τις κρίσιμες πολιτικές επιλογές.

Η στάση των κομμάτων απέναντι στη διαπραγμάτευση για το δημόσιο χρέος, στην απλή αναλογική, στη Συμφωνία των Πρεσπών και στην προστασία των δημοκρατικών θεσμών αποτελεί μέρος της πολιτικής τους ταυτότητας.

Στην περίοδο της διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, υπήρξαν στιγμές κατά τις οποίες οι δυνάμεις της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς θα μπορούσαν να αναζητήσουν ουσιαστικότερες συγκλίσεις.

Σε ορισμένες από αυτές, οι επιλογές του ΠΑΣΟΚ κινήθηκαν σε διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη που θα προσδοκούσε κάποιος ο οποίος επιθυμούσε μια σταθερή προοδευτική συνεργασία.

Το ίδιο ερώτημα επανέρχεται και σήμερα: μπορεί η προοδευτική παράταξη να παραμένει κατακερματισμένη, όταν οι κοινωνικές ανάγκες απαιτούν κοινές απαντήσεις; Η απάντηση δεν μπορεί να είναι ένας ατελείωτος ανταγωνισμός ηγεσιών, προσωπικών φιλοδοξιών και κομματικών μηχανισμών.

Ούτε μπορεί να είναι η διαρκής αναζήτηση ενός βολικού αντιπάλου στον χώρο της Αριστεράς, την ώρα που η κυβερνητική πολιτική παραμένει στο απυρόβλητο.

Χρειάζεται πολιτικός διάλογος, προγραμματικές συγκλίσεις και σαφείς δεσμεύσεις.

Χρειάζεται μια προοδευτική δύναμη που να αντιμετωπίζει ως κύριο αντίπαλο τις πολιτικές που διευρύνουν τις κοινωνικές ανισότητες και όχι τις άλλες δημοκρατικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να αποτελέσουν συμμάχους της. ✓ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ Η υπόθεση των υποκλοπών και η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη ανέδειξαν σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία των θεσμών, την προστασία της ιδιωτικότητας και την πολιτική ευθύνη.

Η τραγωδία των Τεμπών, από την άλλη, ενίσχυσε το αίτημα της κοινωνίας για αλήθεια, λογοδοσία και δικαιοσύνη.

Σε μια δημοκρατία, κανένα πρόσωπο και κανένα κόμμα δεν δικαιούται να αντιμετωπίζει τους θεσμούς ως ιδιοκτησία του.

Η διαφάνεια, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και η ισονομία δεν μπορεί να είναι επιλεκτικές αξίες, ανάλογα με το ποιος βρίσκεται στην κυβέρνηση και ποιος στην αντιπολίτευση.

Ακριβώς γι' αυτό, οι πολίτες έχουν δικαίωμα να απαιτούν συνέπεια από όλες τις πολιτικές δυνάμεις.

Όποιος καταγγέλλει τις υποκλοπές οφείλει να υπερασπίζεται σταθερά την προστασία των δικαιωμάτων.

Όποιος απαιτεί δικαιοσύνη για τα Τέμπη οφείλει να επιμένει στην πλήρη διερεύνηση των ευθυνών.

Όποιος μιλά για δημοκρατία οφείλει να αποδέχεται την πολιτική κριτική, ακόμη και όταν αυτή είναι σκληρή.

Η πολιτική αντιπαράθεση δεν πρέπει να μετατρέπεται σε μηχανισμό φίμωσης.

Οι χαρακτηρισμοί, οι προσωπικές επιθέσεις και οι επικοινωνιακές εκστρατείες δεν απαντούν στα επιχειρήματα.

Η απάντηση στην πολιτική κριτική είναι η πολιτική τεκμηρίωση και η δημόσια λογοδοσία. ✓ ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΟΥ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ Ο Αλέξης Τσίπρας Alexis Tsipras εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για σημαντικό τμήμα του προοδευτικού χώρου.

Η διακυβέρνησή του συνδέθηκε με μια δύσκολη διαπραγμάτευση, με την έξοδο της χώρας από τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής το 2018, με τη συμφωνία για την ελάφρυνση του χρέους και με τη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία αποτέλεσε σημαντική επιλογή στην εξωτερική πολιτική.

Η πολιτική του διαδρομή έχει ασφαλώς σημεία που δικαιολογούν κριτική και αποτίμηση.

Κανείς δεν πρέπει να ζητά από τους πολίτες λευκή επιταγή.

Όμως η συνολική αξιολόγηση μιας κυβερνητικής περιόδου οφείλει να γίνεται με ιστορική ακρίβεια, συγκριτικά δεδομένα και ουσιαστική εξέταση των αποτελεσμάτων της.

Είναι θεμιτό να υποστηρίζει κανείς ότι ο Τσίπρας μπορεί να συμβάλει στην ανασυγκρότηση της προοδευτικής παράταξης.

Είναι επίσης θεμιτό να πιστεύει ότι η πολιτική του εμπειρία, η δυνατότητα επικοινωνίας με ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και η γνώση των ευρωπαϊκών συσχετισμών μπορούν να αξιοποιηθούν σε μια νέα προσπάθεια.

Το κρίσιμο, ωστόσο, δεν είναι η επιστροφή ενός προσώπου ως αυτοσκοπός.

Είναι η διαμόρφωση ενός νέου πολιτικού σχεδίου που θα απαντά στα σημερινά προβλήματα: στην ακρίβεια, στους χαμηλούς μισθούς, στην επισφαλή εργασία, στη στεγαστική κρίση, στην αποδυνάμωση του δημόσιου συστήματος υγείας, στην υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και στην ανάγκη ουσιαστικής θεσμικής ανασυγκρότησης.

Η εντιμότητα και η αξιοπιστία δεν αποδεικνύονται με συνθήματα ή δημοσκοπικές εντυπώσεις.

Αποδεικνύονται με διαφάνεια, καθαρές δεσμεύσεις, συνέπεια και έμπρακτη υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος. ✓ Η ΕΛ.Α.Σ. Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ Σε αυτή τη συγκυρία, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) μπορεί να αποτελέσει πεδίο συνάντησης ανθρώπων και δυνάμεων που δεν αποδέχονται ότι η πολιτική πρέπει να περιορίζεται στη διαχείριση της υπάρχουσας κατάστασης.

Η ανάγκη είναι να δημιουργηθεί ένας χώρος που θα συνδέει την κοινωνική δικαιοσύνη με τη δημοκρατία, την οικολογία με την παραγωγική ανασυγκρότηση, την οικονομική ανάπτυξη με τη δίκαιη κατανομή του πλούτου και τον πατριωτισμό με την ειρήνη, την ανεξαρτησία και την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.

Ένας χώρος που δεν θα μετρά τους ανθρώπους με βάση την κομματική τους προέλευση, τις παλιές τους διαφωνίες ή την προσωπική τους σχέση με στελέχη.

Ένας χώρος που θα στηρίζεται στη συμμετοχή, στην αυτοοργάνωση, στη συλλογικότητα και στη διαφάνεια. Η ΕΛ.Α.Σ. δεν μπορεί να οικοδομηθεί με λογικές αποκλεισμού ούτε με την αναπαραγωγή των παθογενειών που απομάκρυναν τους πολίτες από την πολιτική.

Χρειάζεται ανοιχτές διαδικασίες, ουσιαστική συμμετοχή των μελών, αξιοκρατία, σεβασμό στη διαφορετική άποψη και συγκεκριμένες δεσμεύσεις απέναντι στην κοινωνία.

Το σύνθημα «κανείς δεν περισσεύει» πρέπει να αποκτήσει πραγματικό περιεχόμενο.

Να αφορά τους εργαζομένους, τους ανέργους, τους νέους, τους συνταξιούχους, τους εκπαιδευτικούς, τους μικρομεσαίους, τους ανθρώπους του πολιτισμού και όλους όσοι θέλουν μια καλύτερη ζωή για τους ίδιους και τα παιδιά τους.

Η πολιτική αλλαγή δεν θα έρθει από τα πάνω, με μια συμφωνία κορυφών.

Θα έρθει όταν οι πολίτες αναγνωρίσουν τον εαυτό τους σε ένα συλλογικό σχέδιο, όταν νιώσουν ότι έχουν λόγο και ρόλο, όταν πάψουν να αντιμετωπίζονται ως ψηφοφόροι μιας χρήσης. ♦️ ΤΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Η χώρα χρειάζεται μια νέα πολιτική κατεύθυνση.

Χρειάζεται μια κυβέρνηση που θα βάλει στο επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τα συμφέροντα των ισχυρών.

Χρειάζεται μια οικονομία που θα δημιουργεί αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας, ένα κράτος που θα υπηρετεί τον πολίτη, δημόσια αγαθά προσβάσιμα σε όλους και θεσμούς που θα λειτουργούν με διαφάνεια και λογοδοσία.

Η προοδευτική παράταξη δεν έχει την πολυτέλεια να αναλώνεται σε έναν ατέρμονο εμφύλιο.

Οι διαφωνίες είναι θεμιτές και αναγκαίες.

Δεν μπορούν, όμως, να αποτελούν μόνιμο άλλοθι για την αδυναμία συνεννόησης.

Η αυτονομία κάθε πολιτικής δύναμης δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόσχημα για την αδράνεια απέναντι σε κοινές κοινωνικές και δημοκρατικές προκλήσεις.

Ούτε είναι λύση να ζητάμε από τους πολίτες να επιλέξουν ανάμεσα σε ασαφείς υποσχέσεις.

Χρειάζεται ένα σαφές πρόγραμμα προοδευτικής διακυβέρνησης, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις για μισθούς, συντάξεις, φορολογική δικαιοσύνη, δημόσια υγεία και παιδεία, στέγη, εργασιακά δικαιώματα, περιβάλλον και θεσμική ανασυγκρότηση.

Η πολιτική αξιοπιστία θα κριθεί από το αν οι προτάσεις αυτές μπορούν να γίνουν πράξη, από το αν υπάρχει σχέδιο χρηματοδότησης και εφαρμογής, από το αν οι πολίτες θα δουν πραγματική βελτίωση στην καθημερινότητά τους.

Αυτό είναι το μέτρο με το οποίο πρέπει να κρίνουμε όλες τις πολιτικές δυνάμεις.

Και αυτό είναι το μέτρο με το οποίο οφείλει να κριθεί και κάθε νέα προοδευτική πρωτοβουλία. ✓ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛ.Α.Σ. ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ Σήμερα δεν αρκεί να διαπιστώνουμε τα αδιέξοδα.

Δεν αρκεί να καταγγέλλουμε τη δεξιά πολιτική, την ακρίβεια, τις ανισότητες και την κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς.

Χρειάζεται να μετατρέψουμε την αγανάκτηση σε συλλογική δράση, την απογοήτευση σε ελπίδα και την πολιτική κριτική σε συγκεκριμένη πρόταση εξουσίας.

Αυτή είναι η πρόκληση για τον Αλέξη Τσίπρα, την ΕΛ.Α.Σ. και ολόκληρο τον δημοκρατικό και προοδευτικό κόσμο.

Να συγκροτηθεί μια μεγάλη κοινωνική και πολιτική συμμαχία, με σαφή προγραμματικό προσανατολισμό, δημοκρατική λειτουργία και πραγματική διάθεση να αλλάξει τη ζωή των πολλών.

Δεν περισσεύει κανείς.

Ούτε οι άνθρωποι που απογοητεύτηκαν από προηγούμενες πολιτικές επιλογές ούτε εκείνοι που απομακρύνθηκαν από τα κόμματα ούτε οι νέοι που αναζητούν διέξοδο ούτε οι προοδευτικοί πολίτες που εξακολουθούν να πιστεύουν στη δύναμη της συλλογικής προσπάθειας.

Η συμπόρευση δεν σημαίνει ομοφωνία σε όλα.

Σημαίνει κοινή δέσμευση σε ένα προοδευτικό σχέδιο, σε μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με την κοινωνία και σε έναν αγώνα που βάζει πάνω από τις προσωπικές φιλοδοξίες το συλλογικό συμφέρον.

Η συμπαράταξη δεν μπορεί να είναι μια ευκαιριακή εκλογική συμφωνία.

Πρέπει να οικοδομηθεί από τις γειτονιές, τους χώρους εργασίας, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τους πολιτιστικούς συλλόγους και κάθε πεδίο όπου οι άνθρωποι αγωνίζονται για αξιοπρέπεια και δικαιώματα.

Η συστράτευση των δημοκρατικών πολιτών, των προοδευτικών δυνάμεων και της Αριστεράς με τον Αλέξη Τσίπρα και την ΕΛ.Α.Σ. μπορεί να αποτελέσει ένα ουσιαστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, εφόσον στηριχθεί σε ανοιχτές διαδικασίες, κοινό πρόγραμμα, πολιτική συνέπεια και σεβασμό στη συμμετοχή των πολιτών. ✓ Η ΝΕΑ ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΕΝΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ.

Με δημοκρατία, δικαιοσύνη, διαφάνεια και κοινωνική αλληλεγγύη.

Με μια Αριστερά που ενώνει αντί να αποκλείει.

Με μια προοδευτική παράταξη που τολμά να αλλάξει πρώτα τον εαυτό της για να μπορέσει να αλλάξει τη χώρα. ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛ.Α.Σ. ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ! ✊ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ – ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ – ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ! . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους