Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μνήμη σήμερα του μεγάλου εξπρεσιονιστή ζωγράφου, Γιώργου Μπουζιάνη (1885-23 Οκτωβρίου 1959) ''Μοντέρνο έργο δεν υπάρχει, μόνο ποιότητα εργασίας.

Στο δικό μου το έργο συνδυάζονται αίσθημα και νόηση, αν και νομίζω ότι το αίσθημα προηγείται.

Ο συνδυασμός αυτών των δύο στοιχείων ζωγραφικής δημιουργεί το αληθινό έργο'' έλεγε.

Ενας σπουδαίος Ελληνας δημιουργός.

Η ζωή του - στο μεγαλύτερο κομμάτι της - συνδέεται με τη φτώχεια και την ανέχεια.

Η ζωγραφική του, πολύτιμα «πετράδια», ορόσημο στην ελληνική τέχνη.

Μετά από σύντομη θητεία στον ακαδημαϊσμό, το ρεαλισμό και τον ιμπρεσιονισμό, ο Γ. Μπουζιάνης διαμόρφωσε ένα προσωπικό εξπρεσιονιστικό ιδίωμα, που τον κατέταξε στην ελληνική πρωτοπορία.

Από το 1934 όταν - αναγνωρισμένος ήδη ως δημιουργός - εγκατέλειψε το Μόναχο και ήρθε στην Ελλάδα, προκειμένου να αποφύγει τους Ναζί, έως το θάνατό του το 1959, βίωσε τη φτώχεια και την αδιαφορία του Ελληνικού κράτους. Στην Ελλάδα, ο Γ. Μπουζιάνης θα αντιμετωπίσει τον αποκλεισμό και την άρνηση του ελληνικού καλλιτεχνικού κύκλου και, κυρίως, μιας μεγάλης μερίδας τεχνοκριτικών της εποχής του.Η έδρα που του υποσχέθηκαν στην ΑΣΚΤ, δεν του δόθηκε ποτέ... "Πικράθηκα πολύ στη ζωή μου.

Εκφράζω με το έργο μου, τον πόνο της ψυχής μου, την αγωνία του νου μου, έτσι που να παίρνει τη μορφή συνεχούς διαμαρτυρίας.

Επαναστατώ για ό,τι δε βρίσκω σωστό και θέλω όλα τούτα να τα πω. Δεν καταβαραθρώνω όμως την αξία του ανθρώπου.

Ίσα ίσα που τον τοποθετώ στην κορυφή μιας πυραμίδας.

Εκεί τον θέλω, αν και γνωρίζω πως είναι τόσο δύσκολο να σταθεί στο σημείο αυτό, μια και γύρω του προβάλλουν τα χαοτικά ερέβη των γκρεμών.

Έμαθα στη ζωή μου να μην κάνω υποχωρήσεις κι ίσως αυτό το αδιάλλακτο να βρίσκεται στο έργο μου."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους