ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗΣ - ο ζωγράφος, ο σκηνοθέτης, ο σκηνογράφος, ο συγγραφέας, ο διανοούμενος, που έφυγε σαν σήμερα, πριν από πέντε χρόνια. «Η τέχνη είναι ένα όπλο, δεν είναι μόνο λουλούδια» "Όταν...

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗΣ - ο ζωγράφος, ο σκηνοθέτης, ο σκηνογράφος, ο συγγραφέας, ο διανοούμενος, που έφυγε σαν σήμερα, πριν από πέντε χρόνια. «Η τέχνη είναι ένα όπλο, δεν είναι μόνο λουλούδια» "Όταν βρισκόμουν στην Καλών Τεχνών, από το 1963 έως το 1968, ήμουν φοιτητής και συνδικαλιστής και ξόδευα τον χρόνο μου στην πολιτική.

Μια μέρα έκανα ένα έργο πολιτικό, ένα έργο για τον Τσε Γκεβάρα, και τον έδειξα στον Μόραλη, ο οποίος μου είπε: 'Είδες που αυτό που θέλεις να κάνεις στη ζωή σου μπορείς να το κάνεις στη ζωγραφική;'. Ο αξιοπρεπής, συντηρητικός Μόραλης με οδήγησε χωρίς να το περιμένω προς την πολιτική τέχνη.

Η σχέση μας ήταν πολύ εσωτερική.'' Ο μεταπολεμικός αμερικανικός καπιταλισμός έχει δύο διακριτά στοιχεία: την πολεμική ισχύ συνδεδεμένη με την οικονομία και την κατακτητική οργάνωση στον χώρο του πολιτισμού.

Στο οικονομικό επίπεδο κλιμακώνει τις πολεμικές επεμβάσεις του, αυξάνοντας τα κέρδη του με το «δίκαιο του πολέμου». Στο δε δεύτερο επίπεδο ανοίγει την αγκαλιά του μοιράζοντας προνόμια στους διανοούμενους και τους καλλιτέχνες, μετατρέποντας τον σύγχρονο πολιτισμό και την τέχνη σε μέρος του δικού του συστήματος.

Εχθρός του, η ιστορική μνήμη κι όπου βρει κι όπου μπορεί απλά την τσακίζει.

Κι αυτό το κάνει στην έδρα του – η τέχνη όσο πιο ανεικονική τόσο καλύτερα, γκρεμίζει το γιγάντιο έργο του Ριβέρα στη Νέα Υόρκη, απονευρώνει θεσμίζοντας την αμερικανική ανεικονική τέχνη, περιθωριοποιεί την πολιτική τέχνη, ελέγχει ιδρύματα και φιέστες.

Πώς μπορούμε να συντηρήσουμε την ιστορική μνήμη; Με τη γνώση και το θάρρος με τα οποία αυτή μας οπλίζει.

Ο καλλιτέχνης πρέπει να εργάζεται με ορθάνοιχτα μάτια και να μάθει να βλέπει πίσω από το φαίνεσθαι, μετά όλα τα άλλα.''

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους