Original Post

Πλήρες Κείμενο:

PIZZA FAN: Δεν μιλάμε για μια απλή φορολογική παράβαση. Μιλάμε για χρήματα που πληρώναμε όλοι μας.

Νομίζω ότι δεν έχουμε αντιληφθεί πλήρως το μέγεθος της υπόθεσης που αποκαλύπτεται στην Pizza Fan.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία της έρευνας, εξετάζεται μη απόδοση ΦΠΑ που εκτιμάται στα 25 εκατομμύρια ευρώ, με τη χρήση ειδικού λογισμικού που φέρεται να απέκρυπτε μέχρι και το 20–25% συγκεκριμένων πωλήσεων.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Πήγαινες ως πελάτης, αγόραζες την πίτσα σου και πλήρωνες κανονικά την τιμή, στην οποία περιλαμβανόταν ο ΦΠΑ.

Αν, για παράδειγμα, πλήρωνες 11,30 ευρώ για προϊόν με ΦΠΑ 13%, τα 1,30 ευρώ αντιστοιχούσαν στον φόρο που όφειλε να αποδώσει η επιχείρηση στο Δημόσιο.

Σύμφωνα με τις Αρχές, σε μέρος των παραγγελιών που πληρώνονταν με μετρητά, το ειδικό λογισμικό εμφάνιζε την πώληση ως «κέρασμα». Δηλαδή ο πελάτης πλήρωνε, αλλά η συναλλαγή δεν καταγραφόταν φορολογικά ως κανονική πώληση.

Το αποτέλεσμα; Ο ΦΠΑ που περιλαμβανόταν στην τιμή δεν αποδιδόταν στο κράτος, ενώ και το ίδιο το έσοδο παρέμενε αδήλωτο.

Αυτό, αν αποδειχθεί, δεν είναι απλώς φοροδιαφυγή.

Είναι ένας μηχανισμός μετατροπής δημόσιων εσόδων σε παράνομο ιδιωτικό οικονομικό όφελος.

Και μιλάμε για χρήματα που θα έπρεπε να χρηματοδοτούν νοσοκομεία, σχολεία, κοινωνικές υπηρεσίες και δημόσιες υποδομές.

Την ίδια στιγμή που ο μισθωτός φορολογείται στην πηγή και η συνεπής επιχείρηση αποδίδει τους φόρους της.

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη διάσταση: ο αθέμιτος ανταγωνισμός.

Πώς να ανταγωνιστεί μια μικρή, έντιμη πιτσαρία μια μεγάλη αλυσίδα, εάν η δεύτερη αποκτά παράνομο οικονομικό πλεονέκτημα από φόρους που δεν αποδίδει; Και σαν να μην έφταναν αυτά, η έρευνα ξεκίνησε από καταγγελίες ότι εργαζόμενοι δηλώνονταν για λιγότερες ώρες από όσες πραγματικά εργάζονταν, με συνέπεια να καταβάλλονται μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές.

Και ποιος κινδυνεύει τώρα να πληρώσει τον λογαριασμό; Οι περίπου 2.500 εργαζόμενοι της αλυσίδας, που βλέπουν τα καταστήματα κλειστά και το εργασιακό τους μέλλον στον αέρα.

Άνθρωποι με οικογένειες, ενοίκια και υποχρεώσεις, που δεν πρέπει να πληρώσουν για τις πράξεις όσων είχαν την ευθύνη της διοίκησης.

Εδώ λοιπόν οφείλει να παρέμβει άμεσα το κράτος, εξασφαλίζοντας την προστασία των εργαζομένων, των αποδοχών και των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων.

Φυσικά, υπάρχουν κατηγορίες και όχι τελεσίδικες καταδίκες.

Το τεκμήριο αθωότητας ισχύει για όλους και η Δικαιοσύνη θα κρίνει.

Αλλά αν επιβεβαιωθούν όσα περιγράφονται, θα μιλάμε για ένα τεράστιο σκάνδαλο με θύματα το Δημόσιο, τους φορολογούμενους, τις συνεπείς επιχειρήσεις και τελικά τους ίδιους τους εργαζομένους.

Γιατί το πραγματικό σκάνδαλο δεν είναι μόνο τα εκατομμύρια που φέρονται να μην αποδόθηκαν.

Είναι ότι κάποιοι ενδέχεται να πλούτιζαν από χρήματα που δεν τους ανήκαν, ενώ τώρα χιλιάδες άνθρωποι κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους.

Και κάτι τελευταίο: Η επιχειρηματικότητα δεν είναι άδεια να ιδιωτικοποιείς τα κέρδη και να κοινωνικοποιείς τις ζημιές.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους