Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🥛 Αν είσαι φτωχός, η ακρίβεια σε χτυπά πολύ περισσότερο. Η ίδια η κυβέρνηση το αναγνωρίζει.

Αλλά στο σήμερα δεν κάνει τίποτα για να χρησιμοποιήσει τον ειδικό δείκτη που έχει νομοθετήσει.

Από το 2028 και βλέπουμε... 📊 Η ΕΛΣΤΑΤ δείχνει ότι το φτωχότερο 20% των νοικοκυριών ξοδεύει το 54,4% του προϋπολογισμού του μόνο για τρόφιμα και στέγαση. 🥩 Το μοσχάρι έχει ακριβύνει περίπου 70% σε πέντε χρόνια.

Στα γαλακτοκομικά, με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του 2025, η Ελλάδα βρίσκεται στις ακριβότερες χώρες της Ευρώπης. 💸 Αν λοιπόν ένας εργαζόμενος θέλει να αγοράσει γάλα για το παιδί του, ο πληθωρισμός τον βαράει κανονικά.

Αν είχε αρκετά λεφτά για χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, θα είχε σαφώς μικρότερο πρόβλημα.

Άτυχος. 🔴 Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον: η ίδια η κυβέρνηση έχει ήδη νομοθετήσει ότι από το 2028 ο κατώτατος μισθός θα συνδέεται και με τον πληθωρισμό του χαμηλότερου 20% των νοικοκυριών. ❓ Ρωτήσαμε λοιπόν το προφανές: αφού αναγνωρίζετε ότι ο γενικός πληθωρισμός δεν λέει την ίδια αλήθεια για έναν φτωχό και έναν πλούσιο, γιατί δεν δημοσιεύετε από σήμερα κάθε μήνα τον «πληθωρισμό του φτωχού»; Και γιατί δεν τον χρησιμοποιείτε τώρα για να κρίνετε αν οι αυξήσεις στους μισθούς καλύπτουν πραγματικά τις απώλειες; 🤝 Ο Παύλος Μαρινάκης συμφώνησε μάλιστα ότι «οι μέσοι όροι πολλές φορές δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα». Ωραία.

Αυτό ακριβώς λέγαμε κι εμείς. 🤔 Γιατί λοιπόν δεν δημοσιεύεται ο δείκτης; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε ότι «θα ρωτήσει τις αρμόδιες υπηρεσίες», προσθέτοντας ότι «δεν είναι κάτι κρυφό». 📅 Ξαναρωτήσαμε: αφού ο δείκτης είναι τόσο σημαντικός ώστε να μπει στον υπολογισμό του κατώτατου μισθού από το 2028, γιατί δεν τον χρησιμοποιείτε σήμερα; 💶 Η απάντηση πήγε στις αυξήσεις του κατώτατου μισθού, στα 930 ευρώ, στα 950 του 2027, στα 1.000 ευρώ που υπόσχεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης αν επανεκλεγεί, στις τριετίες και, φυσικά, στις περίφημες «δημοσιονομικές αντοχές». Τον συγκεκριμένο λόγο για τον οποίο ο δείκτης θα αρχίσει να μετρά από το 2028 και όχι σήμερα, δεν τον ακούσαμε. 🛡️ Πάντως, αυτές οι δημοσιονομικές αντοχές είναι ένα αξιοθαύμαστο φαινόμενο.

Για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», το εξοπλιστικό πρόγραμμα δισεκατομμυρίων με ισραηλινά οπλικά συστήματα, αντέχουν μια χαρά.

Μόλις όμως η συζήτηση φτάσει στο εισόδημα των φτωχών, αρχίζουν να κουράζονται. 💰 Και υπάρχει κάτι ακόμα πιο εξοργιστικό.

Όσο ακριβαίνουν τα προϊόντα, τόσο μεγαλύτερο είναι και το ποσό του ΦΠΑ που εισπράττει το κράτος για την ίδια ποσότητα προϊόντων, εφόσον ο συντελεστής παραμένει σταθερός.

Δηλαδή, ο εργαζόμενος πληρώνει ακριβότερα το γάλα, το κρέας και τα υπόλοιπα είδη πρώτης ανάγκης, αλλά το κράτος εισπράττει και περισσότερα χρήματα από τον ΦΠΑ αυτών των αγορών. 📈 Και αντί να επιστρέφει αυτά τα επιπλέον έσοδα στους ανθρώπους που πληρώνουν τα ματωμένα πλεονάσματα, η κυβέρνηση επιμένει και στην πρόωρη αποπληρωμή δισεκατομμυρίων προς τους τοκογλύφους.

Εκεί, παραδόξως, οι δημοσιονομικές αντοχές δεν κουράζονται καθόλου.

Αντέχουν και με το παραπάνω. 🏪 Και το καλύτερο; Ο Μαρινάκης μεταφέρει τη συζήτηση στις δημοσιονομικές αντοχές, λες και η αντιμετώπιση της ακρίβειας απαιτεί αποκλειστικά να δώσει το κράτος χρήματα.

Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να κάνει ουσιαστικούς ελέγχους στην αγορά και να επιβάλει πλαφόν στο περιθώριο κέρδους, περιορίζοντας την κερδοσκοπία.

Αυτά δεν προϋποθέτουν να μοιράσει δισεκατομμύρια από τον προϋπολογισμό.

Αλλά είναι μάλλον προτιμότερο να μας εξηγούν ότι το κράτος δεν έχει λεφτά, παρά να συζητούν πόσα βγάζουν οι μεγάλες επιχειρήσεις από τις τιμές που πληρώνουμε. 📌 Άρα έχουμε κάτι αρκετά ιδιαίτερο: η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι ο μέσος πληθωρισμός δεν αποτυπώνει σωστά τι παθαίνουν τα χαμηλά εισοδήματα, έχει ήδη νομοθετήσει έναν ειδικό δείκτη, αλλά μέχρι να αρχίσει να τον χρησιμοποιεί προτιμά να μας μιλά κυρίως για μέσους μισθούς, μέσους όρους και δημοσιονομικές αντοχές.

Ο «πληθωρισμός του φτωχού» υπάρχει.

Απλώς, φαίνεται, έχει ημερομηνία έναρξης το 2028.

Και ακόμη τότε θα επηρεάζει άμεσα τον υπολογισμό του κατώτατου μισθού, όχι τους μισθούς όλων όσοι υποφέρουν από την ακρίβεια. Μέχρι τότε, υπομονή. Οι δημοσιονομικές αντοχές χρειάζονται ξεκούραση. Έχουν και εξοπλισμούς να πληρώσουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους