Το έπος των κατοίκων της Χαλάστρας, 22-24 Οκτωβρίου 1912. Μετά την καθοριστική νίκη που πότισε με αίμα τα Γιαννιτσά η Στρατιά της Θεσσαλίας υπό τον Διάδοχο Κωνσταντίνο στρέφεται προς την νύμφη του...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τώρα όμως έχουν να αντιμετωπίσουν τον χρόνο, αφού και οι Βούλγαροι με το ιππικό τους προελαύνουν προς την Σαλονίκη.

Στις 21 Οκτωβρίου ο μακεδονομάχος από την Χαλάστρα, Αλέξανδρος Αναγνωστόπουλος υψώνει την Ελληνική σημαία στον σταθμό της Χαλάστρας και την επόμενη μέρα η 7η Μεραρχία με διοικητή τον Κλεομένη Κλεομένους μπαίνουν στο χωριό. «Χριστός Ανέστη» ψάλλουν οι κληρικοί βαστώντας το Ευαγγέλιο και υποδέχονται θριαμβευτικά τους απελευθερωτές τους μαζί με τους Κουλακιώτες! Χαρές και πανηγύρια που σταματούν αμέσως. Οι Τούρκοι οπισθοχωρώντας προς την Θεσσαλονίκη έχουν καταστρέψει κάθε οδική και σιδηροδρομική γέφυρα του Αξιού.

Το ποτάμι φουσκωμένο από τις διαρκείς βροχές.

Αδύνατο να το διαβεί ο Στρατός μας.

Ο χρόνος περνάει. Ο Βούλγαρος πλησιάζει.

Οι σκαπανείς του Στρατού βρίσκονται ακόμα στο Σαραντάπορο.

Ο χρόνος πιέζει και οι Βούλγαροι ζυγώνουν στην Σαλονίκη. Ο Κλεομένης με το κιάλι του αγναντεύει απέναντι τη Θεσσαλονίκη να περιμένει τους Ήρωες της.

Οι αξιωματικοί περιμένουν τους Μηχανικούς.

Η 7η Μεραρχία καθηλωμένη στην Χαλάστρα αγωνιά. ΟΧΙ! Το αίμα των Στρατιωτών που χύθηκε από την Ελασσόνα μέχρι τα Γιαννιτσά δεν θα πάει χαμένο.

Τότε εμφανίζεται μπροστά στον Διοικητή ένας απλός καροποιός από την Χαλάστρα.

Να θυμάστε το όνομά του. Γιώργης Νταλιγκάρης. «Κάντε με για μια νύχτα Βασιλιά κι αύριο θά 'σαστε στην πόλη» λέγει στους αξιωματικούς που απόρρησαν.

Τους εξηγεί πως έχει τον τρόπο να κάνει τον Στρατό να διαβεί τον Αξιό και εκείνοι τον εμπιστε'υονται.

Ένας σύγχρονος Οδυσσέας την αιωνίζουσας Ελληνικής Ιστορίας. Ο Νταλιγκάρης δένει με σχοινιά πλάι πλάι όλες τις πλάβες του χωριού μέσα στον Αξιό.

Όλη την νύχτα το χωριό κυριολεκτικά ξηλώθηκε.

Άντρες όλων των ηλικιών ρηγμένοι μέσα στα παγωμένα νερά του Αξιού.

Πόρτες, βαρέλια, παράθυρα, τραπέζια, κάδρα, διαλύουν τα έπιπλά τους κι ότι άλλο έχουν που μπορεί να βοηθήσει για να φτιάξουν πλωτές γέφυρες το έδωσαν.

Ακόμα και ξύλα από την εκκλησιά του Αγίου Δημητρίου της Χαλάστρας πήραν. Η Ελληνική ψυχή τα καταφέρνει και πάλι.

Η πατρίδα καλούσε τους κατοίκους της Χαλάστρας και εκείνοι απλόχερα έδωσαν όλη τους την περιουσία για την Ελευθερία τους.

Ποτέ δεν ζήτησαν αντάλλαγμα.

Ποτέ δεν ζήτησαν τιμές και δόξες.

Ποτέ κανείς δεν μίλησε για τον καροποιό Γιώργη Νταλιγκάρη και τους συγχωριανούς του.

Χάριν σε αυτούς όμως, εκείνο που μέχρι τα μεσάνυχτα της 22ας Οκτωβρίου έμοιαζε αδύνατο, μέσα σε 48 ώρες έγινε πραγματικότητα. Ο Ελληνικός Στρατός, ιππείς και πεζικάριοι διαβαίνουν τον Αξιό.

Προελαύνουν για την Θεσσαλονίκη που τους περιμένει καρτερικά να της κόψουν τα δεσμά!

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ Κείμενο: Μωραΐτες εν Χορώ Φωτογραφία: Ο Ελληνικός Στρατός διαβαίνει τον Άξιο ποταμό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους