In Memoriam... Ο αγαπημένος μας Μάνος θα γινόταν σήμερα 101 χρονών... αν δεν έφευγε από τη ζωή στις 15 Ιουνίου 1994 δύο μόλις ημέρες μετά από την τελευταία του συναυλία κατά του νεοναζισμού...

Πλήρες Κείμενο:

In Memoriam... Ο αγαπημένος μας Μάνος θα γινόταν σήμερα 101 χρονών... αν δεν έφευγε από τη ζωή στις 15 Ιουνίου 1994 δύο μόλις ημέρες μετά από την τελευταία του συναυλία κατά του νεοναζισμού… Νεοναζισμός «Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν εμπεριέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία.

Είναι η μεγεθυμένη έκφραση εκδήλωσης του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας.

Χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκοιρίες συντελούν, βοηθούν και ενισχύουν την βάρβαρη και αντι -ανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την αντιμετώπιση του κτήνους που περιέχουμε είναι η παιδεία.

Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία.

Η παιδεία που δεν εφυσυχάζει και δεν δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια.

Όμως, μια τέτοια παιδεία, δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις.

Διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες, μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής.

Και αποτελεί πολιτική παράδοση ότι τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται. Τιθασεύονται.

Δεν θέλω να επεκταθώ.

Φοβάμαι ότι δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος.

Όμως το θέμα με καίει, και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου.

Σήμερα, βλέπω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος, και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του.

Πάντα, εννοώ να τρομάζω.

Ο φασισμός στις ημέρες μας φανερώνεται με δύο μορφές : ή προκλητικός με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους, ή παθητικός μέσα στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ότι συμβαίνει γύρω μας.

Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν και έτσι εδραιώνεται η πρόκληση.

Με την ανοχή των πολλών.

Προτιμώτερος ο αργός και σιωπηρός θάνατος, από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Βιώνουμε μέρα με την μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας που, ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη.

Ώσπου να βρεθεί ο «κατάλληλος» αρχηγός για να ηγηθεί αυτού του κατάπτυστου περιεχομένου μας, και τότε, θα είναι αργά για να αντιδράσουμε». Μάνος Χατζιδάκις

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους