Δεν συμφωνώ ως προς τα «μικρά» κείμενα, όταν σχετίζονται με τη μελέτη, την κινηματογραφική παιδεία ή την παιδεία γενικότερα. Ο δικός μας κύριος στόχος είναι πρωτίστως εκπαιδευτικός. Όποιος...
Δεν συμφωνώ ως προς τα «μικρά» κείμενα, όταν σχετίζονται με τη μελέτη, την κινηματογραφική παιδεία ή την παιδεία γενικότερα.
Ο δικός μας κύριος στόχος είναι πρωτίστως εκπαιδευτικός.
Όποιος ενδιαφέρεται, θα τα διαβάσει και θα ασχοληθεί με αυτά.
Σε διαφορετική περίπτωση, ακριβώς για τον λόγο που ανέφερες, δηλαδή λόγω της υπερβολικής και καταιγιστικής πληροφόρησης που υπάρχει σήμερα, τα συγκεκριμένα κείμενα κινδυνεύουν να χαθούν μέσα στον τεράστιο όγκο του υλικού, αν δεν τα δημοσιεύσουμε ολόκληρα εδώ ή οπουδήποτε αλλού υπάρχει η δυνατότητα.
Εξάλλου, πιστεύεις ότι τα διαβάζουν πολλοί στο «Camera Stylo», όπου δημοσιεύονται; Όσο για την επικοινωνία, έχεις δίκιο.
Αν και προσωπικά θεωρώ πως είναι μια χαμένη υπόθεση.
Ούτε με το «σποραδικά» θα συμφωνήσω, όχι γενικά, αλλά και πάλι σε σχέση με το ζήτημα της Παιδείας.
Σποραδικά, θα έλεγα, θα έπρεπε να είναι τα κείμενα που έχουν τη δυνατότητα «ταγκαρίσματος», δυνατότητα την οποία το ίδιο το Facebook περιόρισε αρκετά.
Εκεί αναφερόμουν κυρίως.
Παρότι και εγώ αξιοποιώ αυτή τη δυνατότητα, όταν προσθέτεις «ακόλουθοι» ή «highlight». Στην Ουσία Ρεγγίνα υποστήριζα το αντίθετο: ότι αυτά τα σημαντικά και μοναδικά αναλυτικά άρθρα θα έπρεπε να διαβάζονται από χιλιάδες ανθρώπους, για πάρα πολλούς λόγους.
Ένας από τους βασικότερους είναι ότι θα μπορούσαν να αλλάξουν ριζικά τη ζωή τους προς μια πιο δημιουργική και ριζοσπαστική κατεύθυνση.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους