[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

Παντρεύτηκα τον ασθενή μου γνωρίζοντας ότι είχε μόνο 3 μέρες για να ζήσει — μετά την κηδεία της, η αδερφή της με πλησίασε με ένα κουτί και μου είπε, "μου ζήτησε να σου δώσω αυτό μόνο αφού είχε φύγει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παντρεύτηκα τον ασθενή μου γνωρίζοντας ότι είχε μόνο 3 μέρες για να ζήσει — μετά την κηδεία της, η αδερφή της με πλησίασε με ένα κουτί και μου είπε, "μου ζήτησε να σου δώσω αυτό μόνο αφού είχε φύγει." Είμαι ο Λούκας.

Είμαι 30 και το να γίνω γιατρός ήταν το μόνο που ήθελα.

Οι γονείς μου δεν μπορούσαν να βοηθήσουν πολύ με τα δίδακτρα, έτσι μέσω της Ιατρικής Σχολής σπούδασα όλη την εβδομάδα και δούλευα τα Σαββατοκύριακα για να πληρώσω τους λογαριασμούς μου.

Μετά από αυτό γνώρισα την Αλίσια.

Ήταν δεκαοχτώ, όμορφη και κάπως το πιο αστείο άτομο στο πάτωμα.

Ακόμα και μετά τις θεραπείες την άφησαν εξαντλημένη, αστειεύτηκε με νοσοκόμες, με πειράζει για το σοβαρό μου πρόσωπο και πάντα είχε μια άλλη γελοία ιστορία έτοιμη όταν μπήκα στο δωμάτιό της. "Γιατρέ Λούκας, ξέρεις ότι το χαμόγελο είναι δωρεάν, σωστά;" Θα γύριζα τα μάτια μου.

Θα γελούσε.

Τότε μάθαμε ότι το φάρμακο δεν λειτουργούσε πλέον.

Δεν υπήρχε τίποτα περισσότερο που μπορούσαν να κάνουν οι γιατροί και η Αλίσια είχε πολύ λίγο χρόνο.

Αργότερα, με κοίταξε και είπε, "Έχω μια τελευταία ευχή." "Τι είναι;" "Θέλω να σε παντρευτώ." Νόμιζα ότι αστειευόταν.

Χαμογέλασε αδύναμα. "Έλα.

Δεν θέλω να εμφανιστώ στον παράδεισο ως ανύπαντρη γυναίκα." Την επόμενη μέρα, είχαμε τον μικρότερο γάμο που μπορεί να φανταστεί κανείς εκεί στο νοσοκομείο.

Φορούσα γραβάτα αντί για στηθοσκόπιο.

Μια νοσοκόμα έπλεξε λεπτές λωρίδες καθαρού επιδέσμου σε δύο απλούς δακτυλίους. Η Αλίσια φορούσε ένα απαλό λευκό μαντήλι πάνω από το φαλακρό κεφάλι της σαν πέπλο.

Η αδελφή της έφερε λουλούδια. Η Αλίσια χαμογέλασε σε όλη την τελετή.

Δύο μέρες αργότερα, είχε φύγει.

Μετά την κηδεία, στάθηκα δίπλα στο αυτοκίνητό μου, ακόμα ανίκανος να πιστέψω ότι κάτι από αυτά είχε συμβεί.

Τότε η αδερφή της Αλίσια έσπευσε προς το μέρος μου κουβαλώντας ένα μικρό κουτί. "Μου ζήτησε να σου δώσω αυτό μόνο αφού είχε φύγει." Το πήρα.

Το όνομά μου ήταν γραμμένο στο καπάκι με το γραφικό χαρακτήρα της Αλίσια. Όταν άνοιξα το κουτί, το πρώτο πράγμα που είδα με έκανε να ξεχάσω πώς να αναπνεύσω.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences