Καλησπέρα σας! Κοινοποιώ την κριτική της φιλαναγνώστριας Λίας Μίλτου Λία Μίλτου για το νέο μυθιστόρημά μου "Η πλάνη των ηττημένων": Περιμένοντας το νέο βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου, η αναμονή είχε...

Πλήρες Κείμενο:

Καλησπέρα σας! Κοινοποιώ την κριτική της φιλαναγνώστριας Λίας Μίλτου Λία Μίλτου για το νέο μυθιστόρημά μου "Η πλάνη των ηττημένων": Περιμένοντας το νέο βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου, η αναμονή είχε χτυπήσει «κόκκινο». Τώρα που το κρατώ στα χέρια μου και το διαβάζω, σκέφτομαι τι θα μπορούσα να σχολιάσω γι’ αυτόν τον χαρισματικό λογοτέχνη και ποιητή.

Ό,τι και να γράψω είναι λίγο για τον αθόρυβο και ιδιοφυή συγγραφέα.

Αυτό που μετράει δεν είναι να μιλάς, αλλά να μην χρειάζεται να μιλήσεις.

Τα λέει ο ίδιος και υπονοεί περισσότερα από αυτά που γράφει.

Η πένα του αυτή τη φορά είναι αφιερωμένη στην παρατήρηση ανθρώπινων συμπεριφορών και σε ένα ψυχογράφημα που οδηγεί τον αναγνώστη σε πλήρη ταύτιση με τους ήρωές του.

Η ακρίβεια και οι αποχρώσεις των λέξεων μαρτυρούν την ταυτότητά του και έχουν τη δική του υπογραφή.

Αν μου έβαζαν ένα άγνωστο κείμενο μπροστά μου και μου ζητούσαν να αναγνωρίσω τον συγγραφέα, η πρώτη μου αυθόρμητη αντίδραση θα ήταν «…αυτό είναι Καλπούζος!...». Το νέο του δημιούργημα κερδίζει ακόμα μια φορά το στοίχημα, που έχει επιβάλλει στον εαυτό του, με την στροφή στο σύγχρονο κοινωνικό μυθιστόρημα.

Η στροφή αυτή σηματοδοτεί μια πολύπλευρη δυναμική στις επιλογές του.

Δίνει ισότιμα το λόγο σε όλους τους πρωταγωνιστές, αναδεικνύει τις παθογένειες και ασκεί κριτική στα κακώς κείμενα με αβίαστη δεξιοτεχνία.

Εκείνο που δεσπόζει και θα το τονίσω, είναι η γλώσσα.

Ένα εργαλείο που χειρίζεται αριστοτεχνικά.

Παλαιότερα σε άλλο βιβλίο του, μια κριτικός λογοτεχνίας χαρακτήρισε αυτή τη γλώσσα του «χαμαιλεοντική». Προσαρμόζει το λεξιλόγιό του ανάλογα με τη ροή της μυθοπλασίας, τον τόπο και τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν, με μια γλώσσα ωμή, σκληρή και σε περιγραφικά αποσπάσματα αθυρόστομη και προκλητική! Αποφεύγω πάντα στα βιβλία του τις εκτενείς αναφορές και αποκαλύψεις.

Βλέπεις διαβάζοντας και ακούς αυτά που θέλει να σου πει, συλλαμβάνεις εικόνες, άλλοτε καλές και άλλοτε άσχημες, λυπάσαι για τα τεκταινόμενα, αγανακτείς με καταστάσεις και χτίζεις τις δικές σου εμπειρίες.

Τελευταίο αφήνω τον έρωτα! Τον φτερωτό θεό, όπως τον εξυμνεί και τον απογειώνει το πρωταγωνιστικό ζευγάρι Αγγελίνα και Ιππόλυτος.

Ο έρωτας, η λυτρωτική δύναμη υπέρβασης, αναγέννησης αλλά και καταστροφής.

Ο βασικός άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφονται ανθρώπινες πράξεις, πάθη και τραγωδίες, η πιο διαχρονική και παγκόσμια λυτρωτική ιστορία στη Λογοτεχνία.

Ο έρωτας είναι το όχημα που καθοδηγεί όλη τη μυθοπλασία σ’ αυτό το μυθιστόρημα, το απαγορευμένο και παράνομο που αποπνέουν οι διάλογοι, δείγμα λογοτεχνικής επάρκειας και πηγή λογοτεχνικής δημιουργίας.

Κλείνω λοιπόν με την περίφημη ατάκα της φίλης του, φιλολόγου από το Μεσολόγγι σε προηγούμενο έργο του : «…Είναι ωραίο να ερωτεύεσαι με τις λέξεις του Καλπούζου!...» Τι άλλο να προσθέσει κανείς γι’ αυτόν τον Ηπειρώτη σαμάνο της Λογοτεχνίας! Λία Μίλτου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους