Αφού στα μέσα της δεκαετίας του πενήντα σφράγισε με τη μουσική του κλασικές ελληνικές ταινίες ("Στέλλα", "Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο", "Ο Δράκος") και το 1960 κέρδισε το Όσκαρ για το "Ποτέ την...

Πλήρες Κείμενο:

Αφού στα μέσα της δεκαετίας του πενήντα σφράγισε με τη μουσική του κλασικές ελληνικές ταινίες ("Στέλλα", "Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο", "Ο Δράκος") και το 1960 κέρδισε το Όσκαρ για το "Ποτέ την Κυριακή" του Dassin, ο Μάνος Χατζιδάκις αιφνιδίασε τους συντηρητικούς ακροατές του, όταν συνεργάστηκε με τον Σέρβο κινηματογραφιστή-ταραξία Dušan Makavejev στο "Sweet Movie". Παρουσιάζοντας αυτό το ανατρεπτικό φιλμ στην Κινηματογραφική Λέσχη, στο ΑΣΤΥ, την Κυριακή το πρωί 20 Οκτωβρίου του 1974, ο Χατζιδάκις περιέγραψε με ενθουσιασμό τη συνάντηση αυτών των πολύ διαφορετικών καλλιτεχνικών ιδιοσυγκρασιών: "Σαν είδα πρώτη φορά στο" Λονδίνο τα "Μυστήρια του Οργανισμού”, την προηγούμενη ταινία του Makavejev, ενθουσιάστηκα, χειροκρότησα, κι είπα σε φίλους μου πως θάταν μεγάλη η χαρά μου αν τύχαινε και δούλευα μ’ αύτον τον σκηνοθέτη.

Οι φίλοι μου τώπαν στον Makavejev κι αυτός με την σειρά του μού τηλεφώνησε στην ’Αθήνα και με ρώτησε, αν θέλω να δουλέψω στο "Sweet Movie", ταινία που μόλις άρχιζε να γυρίζει.

Πήγα τον γνώρισα, γίναμε φίλοι και δουλέψαμε μαζί σε διάφορες πόλεις της Εύρώπης, ίσαμε που τέλειωσε τό έργο που θά δείτε εδώ σε λίγο.

Η εμπειρία μου ήταν συναρπαστική κι ο Makavejev, ίδιος άπαράλλαχτος ο άνθρωπος με τον σκηνοθέτη. Βαλκάνιος, Γιουγκοσλαύος, νεομαρξιστής, αναρχικός, περίτεχνος κι απλοϊκός, περιφέρεται στον λεγόμενο δυτικό μας κόσμο, μ’ όλη την σκανδαλιά ενός ξεχωριστά ζωηρού παιδιού, με την αστραφτερή ματιά ενός ανατολίτη άρχοντα αλλά και με την ώριμη άπλότητά ενός προικισμένου μεσήλικα, που διαθέτει τις εμπειρίες ενός παγκόσμιου πόλεμου και τα τελευταία ρανίσματα μιας ευρωπαϊκής παιδείας.Μέ τραγική σατυρική φλέβα μέσα του και με γνήσια αίσθηση χιούμορ..." Το τραγούδι "Τα παιδιά κάτω στον κάμπο" , που ακούγεται ή μάλλον έρχεται σε αντίστιξη με τη σκηνή με αρχειακό υλικό από τη σφαγή του Κατύν, ήταν “ο θρίαμβος της εσωτερικής μου αναρχίας" λέει ο συνθέτης και στιχουργός του. "Ο,τι είχα καταπιέσει μέσα μου μέχρι εκείνον τον καιρό, το βγάζω έξω τραγουδώντας και μάλιστα σε μια εποχή που κάθε άλλο παρά ανεχότανε τέτοιες «απελευθερώσεις»... Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στην ιταλική εκδοχή του https://youtu.be/ubjhR2bbVTc?si=cc1sXxoXBYjwAk54τους οι στίχοι είναι του Pier Paolo Pasolini. Μάνος (Εμμανουήλ) Χατζιδάκις (Ξάνθη, 23 Οκτωβρίου 1925 - Αθήνα, 15 Ιουνίου 1994)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους