Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φυλακή ή αξιολόγηση από ομοτίμους; Nathan Cofnas: τι έγινε και τι οφειλόταν. Rosalind Arden 22 Οκτ 2026 "Μια βελγική οντότητα που ονομάζεται Unia (Διαομοσπονδιακό Κέντρο Ίσων Ευκαιριών και Αντίθεσης στον Ρατσισμό και τις Διακρίσεις) προετοιμάζει μια ποινική υπόθεση εναντίον του φιλοσόφου Nathan Cofnas.

Εάν η υπόθεση ευδοκιμήσει, είναι δυνατή η ποινή φυλάκισης μεταξύ έξι μηνών και τριών ετών βάσει ενός νέου ποινικού κώδικα που τέθηκε σε ισχύ την 1η Σεπτεμβρίου 2026.

Τα άρθρα 250 και 251 αυτού του κώδικα ασχολούνται, αντίστοιχα, με την «υποκίνηση διακρίσεων ή φυλετικού μίσους (συμπεριλαμβανομένης της άρνησης γενοκτονιών)» και τη «διάδοση φυλετικών ιδεών». Είναι ασυνήθιστο για έναν μεταδιδακτορικό ερευνητή φιλοσοφίας να απειλείται με φυλάκιση.

Τι έκανε ο Κόφνας; Η καταγγελία της Ούνια αναφέρει: "Αυτός ο Αμερικανός φιλόσοφος διαδίδει ένα μήνυμα στη χώρα μας που θα καθιερώσει μια ιεραρχία μεταξύ των ανθρώπων με βάση την λεγόμενη επιστημονική γνώση, προκειμένου να δικαιολογήσει τις διακρίσεις λόγω καταγωγής ή χρώματος δέρματος ή να προωθήσει μορφές διαχωρισμού.

Σύμφωνα με την Unia, αυτές οι δηλώσεις παραβιάζουν τη νομοθεσία κατά του ρατσισμού και τη Διεθνή Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Φυλετικών Διακρίσεων (CERD). Επιφυλάσσουμε τα επιχειρήματα που στηρίζουν αυτήν την αγωγή για τα δικαστήρια." Αυτή η επιφύλαξη σημαίνει ότι δεν μπορώ να αξιολογήσω συγκεκριμένους ισχυρισμούς ή να συζητήσω τη νομική τους βάση.

Αντίθετα, θα εξετάσω τους επίμαχους επιστημονικούς ισχυρισμούς και θα τους διακρίνω από τα κοινωνικά συμπεράσματα που συχνά συνδέονται με αυτούς.

Έχει η επί του παρόντος αδιαφανής υπόθεση κατά του Cofnas κατανοητή ηθική βάση για τέτοιες εξαιρετικές πιθανές συνέπειες; Ο Cofnas έχει σκιαγραφήσει τη θέση του σχετικά με τη φυλή σε ακαδημαϊκές εργασίες , στο Substack του και σε μια ομιλία που έδωσε στον Σύλλογο Καθολικών Φλαμανδών Φοιτητών στις 2 Απριλίου 2026.

Δηλώνει ότι υπάρχουν μέσες διαφορές μεταξύ ομάδων στην κατανομή κοινωνικά σχετικών χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένης της νοημοσύνης.

Ισχυρίζεται ότι η γενετική συμβάλλει στην πρόκληση αυτών των μέσων διαφορών μεταξύ των ομάδων.

Και υποστηρίζει ότι αυτή είναι μια σιωπηλά διαδεδομένη, αλλά αρκετά επικρατούσα άποψη μεταξύ επιστημόνων με σχετική εμπειρογνωμοσύνη.

Ποια είναι, λοιπόν, η επιστημονική συναίνεση σχετικά με τους ισχυρισμούς του Κόφνας που βασίζονται στα γεγονότα; Θα επικεντρωθούμε εδώ στο κοινωνικά σχετικό χαρακτηριστικό, τη νοημοσύνη, επειδή μας ενδιαφέρει.

Πρώτον, η νοημοσύνη κατανέμεται άνισα μεταξύ των ατόμων. Ο Ουγγροαμερικανός φυσικός και μαθηματικός Τζον φον Νόιμαν ήταν πιο έξυπνος από εμένα.

Δεύτερον, η γενετική συμβάλλει στις αιτίες των διαφορών στη νοημοσύνη μεταξύ των ατόμων.

Δεν θα μπορούσα να επινοήσω τη διατύπωση του χώρου Χίλμπερτ που προέκυψε τόσο άψογα από την πένα του φον Νόιμαν, όπως δεν θα μπορούσα να τρέξω ένα μίλι τεσσάρων λεπτών.

Θα μπορούσα να βραστώ ζωντανός στην Στυγιανή ανατροφή που υπέφερε ο καημένος ο Τζ. Σ. Μιλ, και αυτό δεν θα με ωθούσε ποτέ να διατυπώσω ιδιοδιανύσματα σε ένα κβαντικό σύστημα.

Από το ανέκδοτο στα δεδομένα: εκατοντάδες μελέτες μεγάλης κλίμακας υποδηλώνουν ότι το ποσοστό της διακύμανσης που οφείλεται σε γενετικούς και μη γενετικούς παράγοντες στις ατομικές διαφορές στη νοημοσύνη είναι περίπου πενήντα τοις εκατό η καθεμία.

Αυτές οι εκτιμήσεις μπορούν να αναθεωρηθούν προς τα πάνω ή προς τα κάτω και είναι συγκεκριμένες για έναν συγκεκριμένο πληθυσμό σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Το θέμα είναι ότι υπάρχει μια πολύ ισχυρή επιστημονική συναίνεση ότι η γενετική παίζει ρόλο στις ατομικές διαφορές στη νοημοσύνη.

Τι γίνεται με τις διαφορές μεταξύ των ομάδων; Έχουν οι ομάδες διαφορετικές κατανομές γνωστικών βαθμολογιών; Ναι.

Υπάρχουν αρκετά καλά δεδομένα για να ισχυριστούμε ότι η κατανομή της νοημοσύνης ποικίλλει μεταξύ των ομάδων.

Κάθε ομάδα που μετράται (σημείωση: τα στοιχεία είναι μεταβλητά σε ποιότητα) επικαλύπτεται και διαφορετικά μέσα είναι καλά εδραιωμένα για ορισμένες ομάδες.

Για παράδειγμα, επειδή οι Ανατολικοασιάτες έχουν πλεονέκτημα IQ (αρκετών μονάδων IQ) έναντι των Ευρωπαίων, ορισμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα ελίτ έχουν καταφύγει σε παραπλάνηση για να περιορίσουν τον αριθμό των Ανατολικοασιατών που λαμβάνουν θέσεις.

Ωστόσο, οι εγγραφές σε προπτυχιακούς φοιτητές στο Caltech - όπου διδάσκουν τα δύσκολα μαθήματα και θέλουν ένα πραγματικά μία λαμπρή φουρνιά πρωτοετών - είναι περίπου 46% ασιατικής καταγωγής (σε σύγκριση με το περίπου οκτώ τοις εκατό μερίδιό τους στον πληθυσμό των ΗΠΑ) σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Φθινοπώρου 2025-26 . Σημειώστε ότι ο όρος «Ασιάτης» σε αυτήν την έκθεση υποδηλώνει μια ευρύτερη κατηγορία από τους Ανατολικοασιάτες.

Έχω γράψει για τη φυλή και τις κατηγορίες αλλού . Οι φυλές ή οι ομάδες είναι εν μέρει κοινωνικά κατασκευασμένες - ασαφείς όχι διακριτές - ωστόσο η αυτοαναφερόμενη φυλή συσχετίζεται με γενετικές διαβαθμίσεις . Τι λέει η επιστήμη για τις αιτίες των παρατηρούμενων διαφορών στις ομάδες; Οι αιτίες των διαφορών νοημοσύνης μεταξύ των ατόμων δεν χρειάζεται να συμπίπτουν με τις αιτίες των διαφορών μεταξύ των ομάδων.

Ως πρώην πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας για την Έρευνα της Νοημοσύνης και συμμετέχων σε σχεδόν κάθε ετήσιο συνέδριο από τότε που χρειάζομαι γυαλιά ανάγνωσης, μπορώ να πω με κάποια αυθεντία ότι η εμπειρική επιστήμη σχετικά με τις αιτίες των διαφορών στις ομάδες παραμένει ασαφής.

Δεν τις γνωρίζουμε ακόμη.

Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι είναι πιθανό να υπάρχει ένα μείγμα παραγόντων και δεν θα τους τρομάξουν τα στοιχεία για μια γενετική συμβολή στις διαφορές στις ομάδες.

Άλλοι διαισθάνονται ότι η γενετική είναι πιθανό να μην έχει καμία συμβολή.

Η άποψη ότι το 100% των παρατηρούμενων σήμερα διαφορών μεταξύ των ομάδων προκαλείται από γενετικούς παράγοντες είναι μια μειοψηφική άποψη.

Η εκμάθηση των αιτιών των διαφορών νοημοσύνης μεταξύ ομάδων είναι δύσκολη.

Και όπως είπε πρόσφατα ο Glenn Loury όταν αυτός και ο John McWhorter πήραν συνέντευξη από τον Cofnas , υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες των διαφορών μεταξύ ομάδων.

Τι είδους δεδομένα μπορούμε να επικαλεστούμε; Μπορούμε να εξετάσουμε δεδομένα από μελέτες υιοθεσίας μεταξύ διαφυλετικών ατόμων, αλλά η ερμηνεία αυτών επηρεάζεται από την πρώιμη εμπειρία της ζωής και την επιλογή δειγμάτων.

Το αρχαίο DNA μας επιτρέπει να διερευνήσουμε τις αλλαγές στη γενετική ποικιλομορφία με την πάροδο του χρόνου και μεταξύ διαφορετικών ομάδων - αλλά είναι μια πολύ έμμεση οδός για να απαντήσουμε σε ερωτήματα σχετικά με την τρέχουσα γνωστική ποικιλομορφία μεταξύ των ομάδων.

Τι γίνεται με τις ενδοοικογενειακές μελέτες; Αυτή είναι πιθανώς η πιο πολλά υποσχόμενη προσέγγιση.

Μια πρόσφατη μελέτη με μεγάλη αξιοπιστία χρησιμοποίησε έναν έξυπνο σχεδιασμό για να διακρίνει γενετικές και μη γενετικές αιτίες του μορφωτικού επιπέδου σε μεξικανικές οικογένειες, όπου τα αδέλφια διέφεραν ως προς το μείγμα ευρωπαϊκών και ιθαγενών αμερικανικών γονιδίων.

Η μελέτη έδειξε ότι η ύπαρξη υψηλότερου ή χαμηλότερου ποσοστού «γονιδίων ιθαγενών αμερικανών» ή «ευρωπαϊκών γονιδίων» δεν έκανε σημαντική διαφορά στο μορφωτικό επίπεδο των αδελφών.

Αυτή η μελέτη δεν απέκλεισε μια γενετική συμβολή στις διαφορές της νοημοσύνης των ομάδων (η οποία δεν μετρήθηκε). Καθώς συσσωρεύονται στοιχεία, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη τον κανόνα των συνολικών στοιχείων του Carnap —η ορθολογική πεποίθηση θα πρέπει να εξαρτάται από όλα τα σχετικά διαθέσιμα στοιχεία αντί να επιλέγει το υποσύνολο που ευνοείται από τις προκαταλήψεις μας.

Αυτό ισχύει όταν έχουμε αρκετά στοιχεία υψηλής ποιότητας για να λάβουμε υπόψη.

Δεν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι διαφορές μεταξύ των ομάδων προκαλούνται από τη γενετική.

Η έλλειψη εμπειρικών στοιχείων δεν μας επιτρέπει να υποθέσουμε ότι τα στοιχεία θα είναι υπέρ μας όταν τελικά προκύψουν.

Αλλά επίσης δεν μπορεί να είναι λάθος να έχουμε μια άποψη σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο είναι πιθανό να επιλυθεί ένα εμπειρικό ερώτημα.

Το δόγμα εκατέρωθεν ενός αναπάντητου ερωτήματος είναι λάθος.

Η θέση της Unia ότι μια τέτοια εργασία είναι «λεγόμενη επιστημονική γνώση» δεν είναι απλώς άγνοια της κατάστασης της εξειδίκευσης στον τομέα, αλλά κινδυνεύει επίσης να γίνει όμηρος της τύχης.

Το να αποκαλούμε όλες αυτές τις εργασίες ψευδοεπιστήμη δυσφημεί όσους ασχολούνται με αυτήν, αλλά επίσης δεν καταφέρνει να διατυπώσει ποια μέρη των ισχυρισμών δοκιμάζονται.

Το 1974, οι φιλόσοφοι Ned Block και Gerald Dworkin υποστήριξαν ότι η επιστημονική έρευνα σχετικά με τις διαφορές νοημοσύνης των ομάδων θα πρέπει να διακοπεί οικειοθελώς.

Πολλοί άλλοι σε διάφορους κλάδους συμφωνούν.

Υποστηρίζουν ότι θα παρεξηγηθεί, ότι θα ενισχύσει τη φυλετική κακοποίηση και παρενόχληση, ότι θα προκαλέσει μοιρολατρία, ότι μπορεί να επηρεάσει τις προτεραιότητες χρηματοδότησης και ότι δεν θα προσφέρει κανένα κοινωνικό όφελος σε καμία περίπτωση.

Όσοι υπερασπίζονται τη σημασία αυτής της έρευνας -συμπεριλαμβανομένου του Nathan Cofnas- υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να γνωρίζουμε τις αιτίες των πραγμάτων, επειδή αν δεν γνωρίζουμε τις αιτίες των πραγμάτων, θα αποδώσουμε λανθασμένες αιτίες (διακρίσεις, ρατσισμό, χαμηλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση, για παράδειγμα) σε αυτό που στις ΗΠΑ ονομάζεται «ετερογενής-άνιση επίδραση». Ετερογενής επίδραση συμβαίνει όταν μια φαινομενικά ουδέτερη πολιτική επηρεάζει δυσανάλογα μια ομάδα.

Οι κυβερνήσεις είναι απίθανο να χαράξουν αποτελεσματικές πολιτικές εάν παρερμηνεύσουν τις πιθανές αιτίες των επακόλουθων χαρακτηριστικών των ανθρώπων που εξελέγησαν να υπηρετήσουν.

Και υπενθυμίζουμε ότι μια διαφορά στη μέση νοημοσύνη δεν εδραιώνει διαφορά στην ηθική αξία.

Αν ο ισχυρισμός ότι η γενετική συμβάλλει στις μέσες διαφορές στις βαθμολογίες των τεστ δοθεί στα δικαστήρια για να κρίνουν, επιστρέφουμε στην καύση του Giordano Bruno το 1600. Ο Bruno κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σύμπαν ήταν άπειρο και δεν είχε κέντρο.

Συμφώνησε με τον Κοπέρνικο ότι η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο.

Και ήταν σκεπτικός σχετικά με τη θεϊκότητα του Χριστού.

Χρειάζεται ένα τεράστιο φανταστικό άλμα τώρα για να ριχτούμε σε έναν κόσμο στον οποίο οι θεολογικές ή κοσμολογικές ιδέες θα συντάραζαν τις κοινωνίες, θα ταρακουνούσαν και θα κατέστρεφαν τις βασικές πεποιθήσεις των ανθρώπων.

Αλλά η επιστήμη ήταν σεισμική στο παρελθόν: σκεφτείτε την κοσμολογία, την εξελικτική θεωρία και την τεκτονική των πλακών.

Τα έχουμε περάσει όλα.

Αλλά ο Bruno δεν τα πέρασε.

Πυρπολήθηκε για τις αιρετικές του απόψεις και κατηγορήθηκε από τους συγχρόνους του ότι ήταν τραχύς, εριστικός και προσβλητικός.

Αυτό δεν γίνεται για να καθιερωθεί ο Cofnas ως σύγχρονος μάρτυρας της επιστήμης.

Το παράλληλο είναι ότι ανάμεσα σε ένα θορυβώδες πλήθος, η άσχετη σχέση της γενετικής με τις ομαδικές διαφορές είναι μια τόσο ένθερμη πεποίθηση που κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται δικαιολογημένοι να εκτοξεύουν κατηγορίες και γυάλινα σκεύη.

Πρέπει όλοι τελικά να παραδεχτούμε την εμπειρική πραγματικότητα.

Ενώ δεν γνωρίζουμε ακόμη πού βρίσκεται η αλήθεια, δεν πρέπει να φιμώνουμε όσους έχουν διαφορετικές απόψεις από τις δικές μας.

Είναι σημαντικό να διορθωθεί μια άλλη παρανόηση στην καταγγελία της Unia για τον Cofnas.

Ακόμα κι αν ο Cofnas αποδειχθεί ότι έχει δίκιο σχετικά με τις αιτίες των διαφορών στις ομάδες, αυτό δεν θα «καθιερώσει μια ιεραρχία μεταξύ των ανθρώπων». Ένας υψηλότερος μέσος όρος ομάδας σε ένα μετρημένο χαρακτηριστικό - ακόμη και σε ένα χαρακτηριστικό τόσο πολύτιμο όσο η νοημοσύνη - είναι ένας ισχυρισμός.

Η ανωτερότητα στην αξία ή τα δικαιώματα είναι ένας άλλος. Ο Jack μπορεί να είναι λιγότερο έξυπνος από την Jill.

Η επιστήμη δεν μπορεί να πει ότι είναι κατώτερος ή ότι αξίζει λιγότερο.

Ο τρόπος με τον οποίο εκτιμούμε τα άτομα είναι πλουσιότερος από αυτό και δεν ανάγεται σε έναν αριθμό.

Αυτή η αξία προκύπτει από αυτά που γνωρίζουμε για ένα άτομο - όλα τα δεδομένα.

Μπορεί να περιλαμβάνει τη νοημοσύνη, αλλά μπορεί και όχι.

Πώς θα εκτιμούσαμε έναν εξαιρετικά έξυπνο κατά συρροή βιαστή σε σύγκριση με έναν οδοκαθαριστή με χαμηλή γνωστική ικανότητα, για παράδειγμα; Αυτό εννοούμε γενικά με τον όρο ηθική αξία.

Αυτό που οφείλεται σε ένα άτομο είναι ανεξάρτητο από το αν μας αρέσει ή συμφωνούμε μαζί του και χάνεται μόνο μέσω της δέουσας διαδικασίας σε απάντηση σε συγκεκριμένες πράξεις βλάβης. Ο Νάθαν Κόφνας δεν έχει προκαλέσει καμία βλάβη, αλλά η τρομερή απειλή της φυλάκισης είναι μόνο το τελευταίο στοιχείο σε μια λίστα με τις βλάβες που έχει υποστεί επειδή εξέφρασε δυσάρεστες απόψεις. Ο Κόφνας έχει κατηγορηθεί για ρατσισμό, ακόμη και για φόνο.

Έχει λάβει απειλές θανάτου, εκατοντάδες δηλητηριώδη ρατσιστικά email και χιλιάδες υβριστικές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Έχει δεχτεί γιαούρτι μετά από μια διάλεξη και έχει υποστεί διάσειση από ένα μπουκάλι που του έριξαν στο κεφάλι.

Οι φοιτητές φώναζαν έξω από το γραφείο του στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.

Αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Γάνδης (η απόφαση ανατράπηκε επτά ημέρες αργότερα, προφανώς χάρη στην παρέμβαση του Αμερικανού πρέσβη Μπιλ Γουάιτ ). Ο Κόφνας αποκλείστηκε από την πανεπιστημιούπολη και τη διδασκαλία για ενενήντα ημέρες και παραμένει υπό έρευνα.

Έχει αποτελέσει αντικείμενο 1.633 ειδησεογραφικών άρθρων (μέσα στον τελευταίο χρόνο) σύμφωνα με την αναζήτησή μου στο Factiva.

Και τώρα, αντιμετωπίζει αυτή την ποινική υπόθεση με την πιθανότητα φυλάκισης.

Οι βλάβες που υπέστη ο Κόφνας αφορούσαν διαφορετικούς παράγοντες, αλλά όλες προκύπτουν από το ίδιο λάθος: άφησαν τα συναισθήματα για τον ρατσισμό να καθορίσουν τις σκέψεις για το τι έκανε ο Κόφνας.

Ο καθένας τους έχει μπερδέψει έναν περιγραφικό ισχυρισμό με έναν κανονιστικό ισχυρισμό.

Δύο τελευταία λόγια για τον Τζέισον Αρντέι. Ο Κόφνας δημοσίευσε πειστικά στοιχεία ότι ο Άρντει είχε λογοκλέψει. Ο Άρντει πέθανε στη συνέχεια, και αυτό ήταν τραγικό. Ο Άρντει είχε δεχτεί ρατσιστικές επιθέσεις, κάτι που ήταν λάθος και μεγάλη ευθύνη αποδίδεται σε όσους το έκαναν.

Αλλά ο Κόφνας δεν έδωσε ρατσιστικές επιθέσεις στον Άρντει, και το γεγονός ότι ο Κόφνας δημοσιοποίησε την ακαδημαϊκή αδικοπραγία του Άρντει δεν επιτρέπει την κατηγορία ότι ο Κόφνας τον δολοφόνησε.

Κι όμως, έγινε αποδιοπομπαίος τράγος.

Κατηγορήθηκα για το ίδιο έγκλημα μετά τη δημοσίευση ενός δοκιμίου μου την ημέρα του θανάτου, το οποίο δημοσιεύτηκε ώρες πριν από την είδηση.

Τέτοιες κατηγορίες αποτελούν εκδήλωση της ανάγκης να κατηγορηθεί κάποιος.

Και είναι, φυσικά, οδυνηρό να τις δεχόμαστε εκατό φορές. Το NewsCord δήλωσε ότι γράφτηκαν 249 άρθρα εφημερίδων για τον Arday. Το Πανεπιστήμιο του Cambridge ισχυρίζεται ότι του παρείχε συμβουλευτική, μέτρα ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων συναγερμών πανικού, και έλεγχο ρατσιστικών αναρτήσεων.

Είχαν δίκιο που το έκαναν.

Αλλά στον Cofnas δεν προσφέρθηκε τέτοια φροντίδα ή προστασία όταν έγινε αντικείμενο διαμαρτυριών και παρενόχλησης ενώ βρισκόταν εκεί.

Αντίθετα, το Πανεπιστήμιο της Γάνδης έχει προσθέσει στις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο αντικειμενικά παρενοχλημένος μεταδιδακτορικός ερευνητής του.

Μια επείγουσα αποβολή του Cofnas ακολούθησε τον θάνατο του Arday.

Επικαλέστηκε πιθανό κίνδυνο για το ίδιο το Πανεπιστήμιο της Γάνδης.

Η δημόσια ανακοίνωση της Γάνδης αφήνει ανοιχτή την εντύπωση (χωρίς να την υποστηρίζει) ότι ο Cofnas εμπλέκεται στον τραγικό θάνατο του Arday.

Ο φοιτητής της Γάνδης που πέταξε το μπουκάλι στο κεφάλι του Cofnas αναγνωρίστηκε θετικά από το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης.

Το περιστατικό αναφέρθηκε στο πανεπιστήμιο στις 10 Απριλίου του τρέχοντος έτους.

Έξι μήνες αργότερα, στις 15 Οκτωβρίου, το πανεπιστήμιο ενημέρωσε τον Cofnas ότι ο Πρύτανης είχε παραπέμψει το περιστατικό στο Πειθαρχικό Συμβούλιο.

Δεν παρασχέθηκε έλεγχος υγείας ή ασφάλειας μετά τη διάσειση.

Οφείλεται βασική φροντίδα στον Cofnas.

Το να μην τον συμπαθείτε ή να διαφωνείτε μαζί του δεν αποτελεί δικαιολογία για να παρακρατήσετε ό,τι οφείλει ένα ίδρυμα στον υπάλληλό του.

Και ο Κόφνας έχει καθήκον προσοχής.

Η επικοινωνία του μερικές φορές δείχνει σφάλματα συμπεριφοράς.

Η καλλιέργεια μιας κουλτούρας στοχαστικού λόγου (και γραφής), σύμφωνα με τα λόγια του προέδρου του LSE, Λάρι Κράμερ , σημαίνει ότι «η εστίαση παραμένει στην ιδέα, σε αντίθεση με την προσπάθεια πρόκλησης ή απόκτησης πόντων ή τραβήγματος της προσοχής με το να είναι σκόπιμα πληγωτικός». Αλλά η έλλειψη διακριτικότητας ή ευαισθησίας από την πλευρά του Κόφνας δεν αρχίζει να δικαιολογεί την πληθώρα των βλαβών που έχει υποστεί.

Οι ισχυρές αντιρρήσεις έχουν βάρος.

Η απειλή ενός ακαδημαϊκού με ποινή φυλάκισης φιμώνει τους προσεκτικούς, καθώς και τους αδέξιους, και σταματά την επιστημονική έρευνα.

Μπορούμε να απορρίψουμε τον ρατσισμό και να ισχυριστούμε ότι ο Νάθαν Κόφνας αντιμετωπίζεται με ντροπή.

Δεν υπάρχει συμβιβασμός. Ένα πανεπιστήμιο και μια κουλτούρα που δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό έχουν χάσει τον δρόμο τους."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους