Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΨΥΧΟΛΟΓΊΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΉ FRAMING & LABELING Τι συμβαίνει όταν πολιτικοί ηγέτες χαρακτηρίζει υν με μια λέξη μια διαμαρτυρία πολιτών? Γιατί το κάνουν και σε τι αποσκοπούν? Η πολιτική πλαισίωση (framing), σε συνδυασμό με την απαξίωση μέσω ιδεολογικής ταυτοποίησης είναι αυτό που συμβαίνει.

Το ίδιο περίπου με το όταν χαρακτηριζουν μέρος των πολιτών ως ψεκες η όταν κάποιος που τον ενοχλεί η δική μου άποψη εδώ έρχεται και χαρακτηρίζει ως ψεκα ψυχολόγο η κομμουνίστρια η ακροδεξιά για να την ακυρώσει.

Όταν λοιπόν οι πολίτες διαμαρτύρονται για, ουσιαστικά θέματα, για τη φτώχεια, την ακρίβεια και τις συνθήκες ζωής τους, και ένας πολιτικός απαντά χαρακτηρίζοντάς τους «κομμουνιστές» η αλλά παρόμοια, συμβαίνουν ενδεχομένως τα εξής: Framing (πλαισίωση): Μεταφέρει τη συζήτηση από το γιατί διαμαρτύρονται οι άνθρωποι στο ποιοι υποτίθεται ότι είναι ιδεολογικά.

Labeling (ετικετοποίηση): Αντικαθιστά την εξέταση των αιτημάτων τους με μια πολιτική ταμπέλα.

Ad hominem: Αν η ετικέτα χρησιμοποιείται για να απορρίψει τα αιτήματα λόγω της υποτιθέμενης ταυτότητας εκείνων που τα εκφράζουν, αντί να απαντήσει στην ουσία τους.

Απονομιμοποίηση της διαμαρτυρίας: Παρουσιάζει την κινητοποίηση ως κομματική ή ιδεολογική ενέργεια, αμφισβητώντας τη νομιμότητα ή την αυθεντικότητά της.

Η ουσία είναι ότι αλλάζει το αντικείμενο της συζήτησης.

Αντί να συζητούνται η φτώχεια, η ακρίβεια και τα αιτήματα των πολιτών, η δημόσια συζήτηση μεταφέρεται στο αν οι διαδηλωτές ανήκουν σε μια συγκεκριμένη ιδεολογία.

Και έτσι, το κοινωνικό πρόβλημα κινδυνεύει να περάσει σε δεύτερη μοίρα, ενώ η ιδεολογική ταμπέλα γίνεται το επίκεντρο.

Δεν σημαίνει ότι κάθε αναφορά σε ένα κόμμα αποτελεί αυτομάτως χειραγώγηση.

Το κρίσιμο είναι αν η πολιτική ταυτότητα χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για να αποφευχθεί η ουσιαστική απάντηση στα αιτήματα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους