Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🔘 ...ο τούρκος γιοφύρι τζι’ αν γινεί, πουπάνω του μεν ρέξεις! Η κυπριακή αυτή λαϊκή φράση σημαίνει ότι δεν πρέπει ποτέ να εμπιστεύεσαι τον τούρκο, ούτε καν αν σου προσφέρει βοήθεια, ασφάλεια ή συνεργασία (το «γιοφύρι» ή γεφύρι), διότι στο τέλος θα σε βλάψει ύπουλα και πισώπλατα.

Επεξήγηση λέξεων: ▪︎Γιοφύρι τζι’ αν γινεί: Ακόμα κι αν γίνει γεφύρι για να σε εξυπηρετήσει ή να σε περάσει απέναντι. ▪︎Πουπάνω του μεν ρέξεις: Μη στηριχτείς πάνω του και μην περάσεις από πάνω του (το ρήμα ρέξω/ρέσσω στην κυπριακή διάλεκτο σημαίνει περνώ). Σημασία και Χρήση: Εκφράζει τη ριζωμένη δυσπιστία και την επιφύλαξη απέναντι στους τούρκους, μέσα από την ιστορική εμπειρία των περασμένων αιώνων.

Έτσι έλεγαν οι παλιοί... Μια κουβέντα πικρή, αλλά γεμάτη πείρα.

Μια κουβέντα που δεν γεννήθηκε στα καφενεία ούτε στα βιβλία.

Γεννήθηκε μέσα από τη ζωή, τις σφαγές, την προσφυγιά, τον ξεριζωμό.

Κι εμείς, οι Έλληνες της Κύπρου, ζήσαμε αυτή την πικρή εμπειρία, το 1974 και όχι μόνο... Είδαμε τον βάρβαρο στρατό να εισβάλλει στην πατρίδα μας.

Είδαμε χωριά και πόλεις να αδειάζουν.

Είδαμε ανθρώπους να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους με ό,τι πρόλαβαν να πάρουν μαζί τους.

Είδαμε οικογένειες να σκορπίζουν, ανθρώπους να χάνονται και σπίτια, χωράφια, εκκλησίες και κοιμητήρια να μένουν πίσω.

Είδαμε άμαχο πληθυσμό να εκτελείται επί τόπου από τους βαρβάρους.

Είδαμε γυναίκες, κορίτσια και γριές να βιάζονται από τα ζώα της Ανατολίας.

Ακόμη και άντρες έζησαν αυτή την ντροπή.

Μεταξύ των τραγικών μαρτυριών και ντοκουμέντων εκείνης της περιόδου, περιλαμβάνονται αναφορές για βιασμούς και βασανισμούς ιερέων, ακόμη και πάνω στην Αγία Τράπεζα.

Το 1974 οι θηριωδίες, τα εγκλήματα πολέμου και οι βιαιοπραγίες εις βάρος του άμαχου πληθυσμού και του κλήρου άγγιξαν ένα τεράστιο αριθμό, χιλιάδων Ελλήνων της Κύπρου.

Χιλιάδες τα εγκλήματα, χιλιάδες οι νεκροί, χιλιάδες οι ιστορίες που έγιναν εφιάλτες.

Πάνω από διακόσιες χιλιάδες άνθρωποι ξεριζώθηκαν από τις εστίες τους, ενώ η κατοχή παγιώθηκε σε περίπου 37% του κυπριακού εδάφους.

Και αυτή η ιστορία δεν τελείωσε το 1974... Γιατί ένα σπίτι που έμεινε πίσω δεν είναι απλώς πέτρες και τοίχοι... Είναι η αυλή όπου παίζαμε παιδιά.

Είναι η πόρτα που άνοιγε ο παππούς.

Είναι το περιβόλι που καρποφορούσε.

Είναι η εκκλησία του χωριού.

Είναι το κοιμητήριο των προγόνων μας.

Είναι η γειτονιά μας.

Είναι η ζωή μας.

Και πίσω από κάθε προσφυγικό σπίτι υπάρχει ένα άλλο σπίτι που περιμένει... Υπάρχουν οι αγνοούμενοι.

Άνθρωποι που εξαφανίστηκαν μέσα στα εγκλήματα του 1974 και οικογένειες που για δεκαετίες ζούσαν με το «δεν ξέρουμε που βρίσκεται...». Και ύστερα έρχεται κάποιος και μας λέει... «Να τα ξεχάσετε.

Να τα αφήσετε πίσω.

Να προχωρήσουμε.

Να γίνουμε φίλοι.» Να προχωρήσουμε, ναι! Αλλά όχι να ξεχάσουμε! Γιατί συμφιλίωση χωρίς αλήθεια δεν είναι συμφιλίωση! Είναι λήθη! Και ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη είναι ειρήνη πάνω σε μια πληγή που παραμένει ανοιχτή.

Εμείς δεν έχουμε ανάγκη από μίσος.

Έχουμε ανάγκη από μνήμη! Να θυμόμαστε ποιοι ήμασταν.

Να θυμόμαστε τι μας έκλεψαν.

Να θυμόμαστε γιατί γίναμε πρόσφυγες.

Να θυμόμαστε τους ανθρώπους που δεν πρόλαβαν να επιστρέψουν.

Να θυμόμαστε τα σπίτια μας.

Να θυμόμαστε τα χωριά μας.

Να θυμόμαστε την κατεχόμενη γη μας.

Και πάνω απ’ όλα, να μην αφήσουμε κανέναν να μας πείσει ότι η μνήμη είναι εμπόδιο για το μέλλον! Η μνήμη είναι η ρίζα του μέλλοντος! Και το μέλλον είναι η ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ ΣΤΗ ΓΗ ΜΑΣ! Γι’ αυτό και η παλιά κουβέντα ακούγεται ακόμη... «...ο τούρκος γιοφύρι τζι’ αν γινεί, πουπάνω του μεν ρέξεις!» Όχι γιατί πρέπει να μισούμε έναν ολόκληρο λαό.

Αλλά γιατί η Ιστορία μάς δίδαξε κάτι απλό... Την εμπιστοσύνη δεν τη χαρίζεις! Την κερδίζεις! Και ότι αυτή τη βάρβαρη χώρα που κατέστρεψε την Κύπρο δεν την εμπιστεύεσαι! Η εμπιστοσύνη στην Κύπρο δεν μπορεί να κτιστεί πάνω στην παραχάραξη του 1974, στην άρνηση του ξεριζωμού, στην περιφρόνηση των περιουσιών, στη λήθη των αγνοουμένων και στην αποδοχή των τετελεσμένων! Εμείς θέλουμε ειρήνη... Αλλά θέλουμε ειρήνη που να στέκεται πάνω στην αλήθεια! Θέλουμε μια Κύπρο ελεύθερη, επανενωμένη, χωρίς τον βάρβαρο στρατό κατοχής, χωρίς συρματοπλέγματα, χωρίς πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα! Και μέχρι να έρθει αυτή η ημέρα, έχουμε ένα χρέος... Να μην ξεχάσουμε.

Να μην σιωπήσουμε.

Να μην παραδώσουμε τη μνήμη μας! Γιατί μπορεί να πέρασαν περισσότερα από πενήντα χρόνια... Αλλά το σπίτι μας δεν πέρασε.

Το χωριό μας δεν πέρασε.

Η πατρίδα μας δεν πέρασε.

Και, κυρίως, η μνήμη μας... Δεν πέρασε και ούτε θα περάσει! ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° 🇨🇾 δὲν ξεχνῷ 🇫🇮 προσδοκῶμεν Ἀνάστασιν Πατρίδος ⚘️ ἔσσεται ἦμαρ 🕊 Καλὴν Ἐλευθερίαν 🌿 νόστιμον ἦμαρ

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° ✔️ ΕΞΩ Ο ΑΤΤΙΛΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ✔️ ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ ✔️ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΕΡΥΝΕΙΑ ➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️ 📷 φωτ.1: οι βάρβαροι βγάζουν το μίσος τους σε ελληνική σημαία που κατέβασαν από εκκλησία στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. 📷 φωτ.2: οι βάρβαροι έβγαλαν όλο τους το μίσος στα κατεχόμενα κοιμητήρια και στους νεκρούς μας. Φωτογραφία από το κοιμητήριο της κατεχόμενης Μόρφου. 🎬 ni_channel] ✒️ ni_news ➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️➖️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους