Με αφορμή τους ανοίκειους εναγκαλισμούς με τον εγκάθετο του εισβολέα στο φεστιβάλ της Πύλας. ΜΑΡΙΑ ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗ — Η ΗΡΩΙΔΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ Είναι κάποιες μορφές στην ιστορία...

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή τους ανοίκειους εναγκαλισμούς με τον εγκάθετο του εισβολέα στο φεστιβάλ της Πύλας. ΜΑΡΙΑ ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗ — Η ΗΡΩΙΔΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ Είναι κάποιες μορφές στην ιστορία της Κύπρου, που γίνονται θρύλοι και σύμβολα ελευθερίας, αξιοπρέπειας και ανυπότακτης ψυχής.

Και όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν ξεθωριάζουν από τη μνήμη.

Μια τέτοια μορφή ήταν η Μαρία Συγκλητική, η γυναίκα την οποία η κυπριακή ιστορική παράδοση συνδέει με τα τραγικά γεγονότα της οθωμανικής κατάκτησης της Κύπρου, τέτοιες μέρες του Οκτωβρίου του 1570.

Ήταν τότε που οι Οθωμανοί μπήκαν στη Λευκωσία και άρχισαν να σφάζουν αδιάκριτα, χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

Αιχμαλώτισαν όμως και κάποιους.

Τις πιο διαλεχτές νεαρές, όμορφες κοπέλες και τα πιο λαμπρά παλληκάρια μας.

Όπως περίπου, κακή ώρα, συνέβηκε και πάλι το 1974.

Γι’ αυτούς που αιχμαλώτισαν όμως και δεν έσφαξαν, επεφύλασσαν χειρότερα.

Τους προόριζαν για τα χαρέμια των Σουλτάνων, των βεζίρηδων και των πασάδων.

Και τους φόρτωσαν σ’ ένα από τα ξύλινα πολεμικά καράβια τους που ήταν αραγμένο στο αγκυροβόλιο της Αμμοχώστου.

Ανάμεσά τους ήταν και η νεαρή Μαρία Συγκλητική. Η Μαρία όμως, δεν είχε σκοπό να παραδοθεί στη μοίρα της.

Και έβαλε φωτιά στο πλοίο.

Η φωτιά επεκτάθηκε γρήγορα και στα ξύλινα βαρέλια με το μπαρούτι των κανονιών προκαλώντας τέτοια έκρηξη, που διέλυσε το καράβι.

Η πράξη της έμεινε στη συλλογική μνήμη ως μια απέλπιδα ενέργεια, αλλά και ως πρότυπο ηρωικής πράξης αντίστασης.

Σύμφωνα με τον θρύλο, όλοι οι επιβαίνοντες σκοτώθηκαν.

Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τις λεπτομέρειες της ζωής της Μαρίας.

Η ιστορική παράδοση, ωστόσο, διατηρεί το όνομά της ως σύμβολο θάρρους και αυτοθυσίας.

Και ως υπενθύμιση πως η ελευθερία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από τη σκλαβιά και τον φόβο.

Και δεν ήταν μοναδικό το παράδειγμα της Μαρίας.

Μέσα στις πιο σκοτεινές σελίδες της ιστορίας μας, βρίσκουμε πολλές μορφές που αρνήθηκαν να υποταχθούν στη μοίρα τους.

Ας θυμόμαστε τις μορφές αυτές με σεβασμό.

Γιατί ένας λαός που γνωρίζει την ιστορία του, κρατά ζωντανή τη μνήμη τους, και αντλεί δύναμη για το μέλλον.

Η ιστορία της Κύπρου δεν γράφτηκε με αγκαλιές και φιλιά με τον κατακτητή.

Όπως και η ελευθερία που αποκτήσαμε το 1960.

Γράφτηκε από ήρωες που είχαν τη ψυχή της Μαρίας.

Με μάχες και όπλα, με ψυχές που δεν λύγιζαν μέσα σε συμφορές και δοκιμασίες, και χωρίς να γίνονται επαίτες του κατακτητή.

Τιμή και μνήμη σε όσους αγωνίστηκαν για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία και τη διατήρηση των αρχών και ιδανικών των ανθρώπων αυτού του τόπου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους