Λεύκες: Δρόμος που έγινε οικόπεδο. Περιπέτεια του Δήμου, της Κοινότητας Λευκών και δικής μας Ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα. (Παρακαλώ τους δημοτικούς συμβούλους και τους φίλους όλους να...

Πλήρες Κείμενο:

Λεύκες: Δρόμος που έγινε οικόπεδο. Περιπέτεια του Δήμου, της Κοινότητας Λευκών και δικής μας Ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα. (Παρακαλώ τους δημοτικούς συμβούλους και τους φίλους όλους να προσέξουν το κείμενο και να το διαβάσουν Επίσης να το κοινοποιήσουν ως άμυνα εναντίον του καθημερινού κακού). Αγαπητοί φίλοι από την Πάρο, τις Λεύκες και τα άλλα χωριά, αλλά και από την Αθήνα ακόμα.

Όπως γνωρίζετε στην Πάρο έχω ένα κτήμα 3 στρεμμάτων κάτω από το ξενοδοχείο του Γ. Πίττα (έχει άλλον ιδιοκτήτη τώρα) στο οποίο έχτισα ένα σπίτι το 1994.

Το κτήμα είχε στην άκρη στα νότια ένα κοινοτικό δρομίσκο και με βάση αυτό έγινε δεκτή η άδεια για το σπίτι μου και πέρασε ένας σωλήνας για το νερό από τον κοινοτικό δρόμο, επί προέδρου Κοινότητας Γιώργου Δημ. Λουκή. Ο Δήμος Πάρου δεν κατάφερε να κερδίσει τη δίκη για τον κοινοτικό αυτό δρόμο, ίσως γιατί οι νομικοί του να πίστεψαν ότι κανένας δεν ενοχλείται, ίσως από άλλα αίτια.

Δεν μας φώναξαν καθόλου στη δίκες σαν να μην υπήρχαμε, σαν να μην υπήρχε το σπίτι και ο σωλήνας του νερού και οι αντιδράσεις της Κοινότητας τότε, με πρόεδρο τον Γιάννη Α. Κονταράτο.

Έπρεπε να κληθούμε στη δίκη οι τρεις ενδιαφερόμενοι.

Ο γράφων το παρόν κείμενο, Χρίστος Γεωργούσης, ο Θανάσης Χανιώτης και ο Νικόλας Κυδωνιεύς που έχει στην αρχή του δρομίσκου σπίτι και στο δρόμο αυτόν υπόγειο.

Αργότερα ο Θανάσης Χανιώτης πούλησε το κτήμα αυτό σε κάποιον Δημήτριο Αράπογλου.

Επομένως οι τρεις ενδιαφερόμενοι είναι τώρα ο Χρίστος Γεωργούσης, ο Δημήτριος Αράπογλου και ο Νικόλαος Κυδωνιεύς.

Ο επιχειρηματίας πήρε το σπίτι της κυρά Μαργαρίτας που ύφαινε εκεί με την κόρη της Αρτεμία, αυτό που είναι στο ρέμα που περνά από εκεί και έχει γεφυρωθεί, πήρε και το απέναντι οίκημα και θεώρησε καλό να θεωρήσει οικόπεδό του τον ενδιάμεσο δρόμο που περνούσαμε τρεις άνθρωποι, αλλά και άλλοι.

Έχουν γκρεμιστεί και οι σκάλες που οδηγούσαν στο σπίτι του Πανώριου.

Ο κοινοτικός αυτός δρόμος ήταν δηλαδή κοινή αυλή των σπιτιών αυτών.

Πρώτα βέβαια γκρέμισε το σπίτι της κυρά Μαργαρίτας και τα σημεία που έδειχναν ότι υπήρχε ξύλινη πόρτα εκεί στην είσοδο του κτήματός μου.

Το σπίτι που γκρεμίστηκε ήταν ανατολικά ενώ τα άλλα σπίτια δυτικά και ο κοινοτικός δρόμος ανάμεσα.

Ο επιχειρηματίας θεώρησε καλό μετά τη δίκη του Εφετείου το 2025 να κλείσει το δρόμο αυτό με συρματόπλεγμα, το οποίο οι κάτοικοι των Λευκών το γκρέμισαν μερικές φορές από οργή, καθώς αισθάνθηκαν ότι ήρθαν οι ξένοι να διώξουν τους ντόπιους με τέτοιες μεθόδους (Ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα). Σας παρακαλώ λοιπόν όσοι γνωρίζετε και είστε βέβαιοι για τον δρόμο αυτό, να δώσετε προσοχή στο κείμενο αυτό και να το στείλω μετά στον δήμαρχο για να δούμε τι περαιτέρω ενέργειες θα κάνουμε ώστε να αποδοθεί το δήθεν οικόπεδο στο Δήμο και να υπάρξει ξανά ο δρόμος προς τα σπίτια και τα κτήματά μας.

Είναι πρώτα θέμα του Δήμου να εξασφαλίσει τον δημοτικό αυτό δρόμο, αλλά και να μην αφήσει το κτήμα μου χωρίς δρόμο, ενώ χτίστηκε νομίμως και πήρε νερό από την Κοινότητα.

Ελπίζω να γίνεται κατανοητό ότι για κανένα λόγο δεν θα έγραφα το παρόν κείμενο αν δεν είχα το δίκιο με το μέρος μου.

Ήδη έχουν περάσει δυο χρόνια και δεν έχει γίνει κάτι ουσιαστικό, εκτός από τις πρωτοβουλίες της δικηγόρου κ. Παρασκευής Σίμου.

Εμείς, εγώ και ο Νικόλας Κυδωνιεύς, έχουμε αναθέσει στη κ. Παρασκευή Σίμου να ενδιαφερθεί και ο Δήμος να ορίσει δικηγόρο που ενδιαφέρεται για τα περιουσιακά του στοιχεία και να μην τα κάνουμε όλα οικόπεδα και αποκλείσουμε τους μόνιμους κατοίκους να περνάνε για να πάνε στα σπίτια τους.

Ήδη με τα έγγραφα που έχουν αποσταλεί και τα αποδεικτικά στοιχεία οι πρωτοβουλίες είναι πια στα χέρια του Δημοτικού Συμβουλίου.

Θα παρακαλούσα όσους μού έχουν εμπιστοσύνη να κοινοποιήσουν το έγγραφο αυτό.

Όχι μόνο για μένα αλλά και για το Δημοτικό Συμβούλιο και για όλους που μάχονται στη σημερινή πραγματικότητα να βρούνε το δίκιο τους.

Κυβερνούν οι ισχυροί, οι γνωριμίες, τα χρήματα, οι διασυνδέσεις, οι πονηριές και δεν ξέρω τρόπους να περιοριστεί το κακό που δεν αφορά μόνο εμένα.

Παρέχω και μερικά αποδεικτικά στοιχεία εκτός των άλλων και αν θέλετε τα διαβάζετε.

Πώς αποδεικνύεται ότι το δήθεν οικόπεδο του κ. Εμμανουηλίδη είναι δημοτικός δρόμος.

Αναρτώ και μια φωτογραφία του κοινοτικού δρόμου των Λευκών που έγινε από τον τότε μηχανικό δρόμος μετά από πίεση από τον νέο ιδιοκτήτη.

Να μην κάνουμε όλη την Πάρο οικόπεδο και αποκλειστούμε ξαφνικά. 1)Το υπ’ αρ. 8275/1989 συμβόλαιο γονικής παροχής του Συμβολαιογράφου Πάρου Ιωάννη Γκίκα (Τόμος 904/αρ. 76), δυνάμει του οποίου η Καλυψώ χήρα Ιωάννη Γεωργούση, το γένος Δημητρίου και Άννας Μαυραγκά, αποδέχθηκε την κληρονομιά της μητέρας της, Άννας χήρας Δημητρίου Μαυραγκά, το γένος Αντωνίου Ραγκούση, ήτοι ένα κηπάριο στις Τζάντες Λευκών, εκτάσεως 2.500 τμ., το οποίο συνορεύει με ιδιοκτησίες Γε-ωργίου Πίττα, Νικολάου Αρκουλή, Άννας Χανιώτη, Ανδρέα Κονταράτου, Χρήστου Καπούτσου, Σταματίνας Χανιώτη, κληρονόμων Νικολάου Πανωρίου, Αικατερίνης Αννουσάκη και κοινοτικό δρομίσκο. 2) Το υπ’ αρ. 8275/1989 συμβόλαιο γονικής παροχής του Συμβολαιογράφου Πάρου Ιωάννη Γκίκα (Τόμος 904/αρ. 76), δυνάμει του οποίου η Καλυψώ χήρα Ιωάννη Γεωργούση, το γένος Δημητρίου και Άννας Μαυραγκά, αποδέχθηκε την κληρονομιά της μητέρας της, Άννας χήρας Δημητρίου Μαυραγκά, το γένος Αντωνίου Ραγκούση, ήτοι ένα κηπάριο στις Τζάντες Λευκών, εκτάσεως 2.500 τμ., το οποίο συνορεύει με ιδιοκτησίες Γεωργίου Πίττα, Νικολάου Αρκουλή, Άννας Χανιώτη, Ανδρέα Κονταράτου, Χρήστου Καπούτσου, Σταματίνας Χανιώτη, κληρονόμων Νικολάου Πανωρίου, Αικατερίνης Αννουσάκη και κοινοτικό δρομίσκο. 3) Το υπ’ αρ. 17453/1966 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του Συμβ. Πά-ρου Θεοδώρου Δημητρίου Κονταράτου, δυνάμει του οποίου η Αντωνίνα Μαυραγκά του Δημητρίου και της Άννας μεταβίβασε στον Αθανάσιο Χανιώτη του Κων/νου και της Σμαράγδας ενός κηπάριου, το οποίο συνορεύει ανατολικά με χείμαρρο, δυτικά εν μέρει με τμήμα κηπάριου ανήκον στην Καλυψώ Γεωργούση, και εν μέρει με τμήμα κηπαρίου ανήκον στους κληρο-νόμους της μητρός της, Άννας Μαυραγκά, βόρεια με το ως άνω τμήμα κή-που της Καλυψώς Γεωργούση, και νότια με δημόσιο δρόμο. 4) Στο υπ’ αρ. 766/2007 συμβόλαιο γονικής παροχής (Τόμος: 663/αρ. 98), δυνάμει του οποίου ο Ιωάννης Κυδωνιεύς του Νικολάου και της Σταμάτας μεταβίβασε στον Νικόλαο Κυδωνιέως του Ιωάννη και της Καλλιόπης ένα οικόπεδο στις Λεύκες «Τζάντε», εκτάσεως κατά τον τίτλο κτήσης 40 τ.μ., το οποίο συνορεύει γύρω με οικία Νικολάου Πανωρίου, Μαργαρίτας Σκιαδά επί δύο πλευρών και με δημόσιο δρόμο.

Κατά νεότερη καταμέτρηση, έχει έκταση 61,50 τ.μ., και συνορεύει νοτιοδυτικά σε πλευρά 3,90 μ και 3,20 μ. με δημοτικό δρόμο, βορειοδυτικά με ιδιοκτησία Δημ.

Πανωρίου, βορειοανατολικά με ιδιοκτησία Λουκά Σκιαδά, και νοτιοανατολικά με δημοτικό δρόμο (πρόσωπο 8,95 μ.). 5) Στο υπ’ αρ. 127/1972 συμβόλαιο (Τόμος: 114/Αρ. 12), δυνάμει του οποίου η Σταμάτα Κυδωνιέως μεταβίβασε στον Ιωάννη Κυδωνιέως του Νικολάου και της Σταμάτας ένα ακίνητο, το οποίο συνορεύει με οικία Άννας Πανωρίου, Μαργαρίτας Σκιαδά και με δημόσιο δρόμο.

------------------------------------------------ Αυτός είναι ο κοινοτικός δρόμος που έγινε οικόπεδο.

Στο δένδρο που φαίνεται ήταν η ξύλινη πόρτα εισόδου και το σπιτάκι λίγα μέτρα μετά το δένδρο (μουριά) είναι δικό μου.

Η γάτα στέκει πάνω στο δημοτικό δρόμο και όχι σε οικόπεδο. Γι' αυτό είναι στρωμένος με πλάκες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους