Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΣΗΜΑΙΑ ως ΣΚΥΤΑΛΗ ή ΜΙΑ ΣΗΜΑΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ! ποιος σηκώνει τελικά τη σημαία; εκείνος που νιώθει υπερήφανος ή εκείνος που μαζεύει τους βαθμούς; και τι σημαίνει να είσαι υπερήφανος για μια χώρα; για τους ανθρώπους, την ιστορία, τις πράξεις σου και τον ηρωισμό; σήμερα επαναφέρω μια ανάρτηση που έκανα παλιότερα από δράση που κάνω κάθε χρόνο με τους μαθητές και μαθήτριες μου, στοχεύοντας στο να κατανοήσουμε ότι ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ τη ΣΗΜΑΙΑ και ότι ο σημαιοφόρος ενός σχολείου είναι ένας εκπρόσωπος μας, όχι ανώτερος μας. μιλάμε πάντα πολύ, για ανθρώπους που αντιστέκονται και ανθρώπους που θεωρούμε ήρωες, για ανθρώπους του χθες και ανθρώπους του σήμερα, κάθε εποχή κρύβει ήρωες που δε φαίνονται πάντα: γιατρούς, εθελοντές, απλούς ανθρώπους, πυροσβέστες, γονείς και συγγενείς και περαστικούς, το τι ορίζει ο καθένας ηρωικό διαφέρει και κάποια συγκλίνουν. φτιάχνουμε τη σημαία με όσους θεωρούμε ήρωες και όσα μας κάνουν να νιώθουμε υπερήφανα για τη χώρα μας. κι ύστερα κάνουμε τη δική μας παρέλαση, με σκυταλοσημαία. γιατί ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ αξίζει να ΣΗΚΩΣΕΙ τη σημαία, όχι μόνο εκείνο που μάζεψε τους βαθμούς την περασμένη χρονιά ή αυτός που η τύχη όρισε σε μια κλήρωση. έτσι λοιπόν κάθε παιδί κάνει τη δική του παρέλαση με τη σημαία και όταν την παραδίδει στον επόμενο, εκείνος σκέφτεται για τον εαυτό του έναν λόγο που πιστεύει ότι αξίζει να τη σηκώσει : Αγαπώ τη χώρα μου, Είμαι υπερήφανος που κάνω καλά πράγματα, Αγαπώ την ιστορία της χώρας μου, Νιώθω ότι προσπαθώ καθημερινά, Θέλω να ζήσω για πάντα εδώ. είναι μια δράση εξαιρετικά συγκινητική και υποστηρικτική, γιατί κάθε παιδί χειροκροτά και θαυμάζει τα άλλα. στο τέλος τέλος, δεν έχουμε ανάγκη από εμφύλιους πολέμους, αλλά εμφύλια Ειρήνη, όπου ο καθένας από μας θα καμαρώνει τον άλλον. εγώ πάντως καμαρώνω πάντα τα παιδιά μου•

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους