Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ! Φωνάζουν «να γίνουμε Γαλλία»! Και γιατί όχι Νεπάλ; Εκεί γιατί να μη στρέψουμε το βλέμμα μας; Μήπως επειδή εκεί ο κόσμος βγήκε στους δρόμους απαιτώντας λογοδοσία από την πολιτική εξουσία για όσα τον οδήγησαν στην αγανάκτηση; Είναι εύκολο να φωνάζεις για επανάσταση, να σηκώνεις κόκκινες σημαίες και να παριστάνεις τον επαναστάτη.

Το δύσκολο είναι να κατονομάσεις τους υπεύθυνους και να απαιτήσεις να λογοδοτήσουν.

Η οργή του λαού δεν είναι για να ξεσπά πάνω στον άνθρωπο του μόχθου, στον επαγγελματία, στον εργαζόμενο και στον διπλανό του που παλεύει να επιβιώσει.

Δεν είναι ο λαός ο εχθρός του λαού! Ο εχθρός της κοινωνικής συνοχής είναι η αδικία, η διαφθορά, η ατιμωρησία και κάθε εξουσία που αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της.

Και στα χθεσινά ναυάγια, αντί να δούμε μια κοινωνία ενωμένη με επίκεντρο τον άνθρωπο, είδαμε πάλι κόκκινες σημαίες και κομματικά χρώματα.

Για ποια δικαιώματα μιλάτε, λοιπόν; Για τα δικαιώματα των ανθρώπων ή για την πολιτική εκμετάλλευση κάθε τραγωδίας; Μην επικαλείστε τον λαό για να τον χρησιμοποιήσετε.

Μην καλείτε σε εξέγερση για να στρέψετε τον έναν απέναντι στον άλλον.

Αν πραγματικά θέλετε να αλλάξει κάτι, απαιτήστε ευθύνες από εκείνους που τις έχουν.

Όχι από τον διπλανό σας που αγωνίζεται για το μεροκάματο.

Ο λαός δεν χρειάζεται κομματικούς καθοδηγητές για να του υποδείξουν ποιον θα μισήσει.

Χρειάζεται συνείδηση, κρίση και τη δύναμη να ξεχωρίζει ποιος ευθύνεται πραγματικά.

Γιατί η πραγματική αλλαγή δεν αρχίζει όταν καίγεται η κοινωνία.

Αρχίζει όταν ο λαός σταματά να γίνεται πιόνι στα χέρια εκείνων που θέλουν να τον διχάσουν. Ούτε Γαλλία για τα συνθήματα ούτε επανάσταση για τις εντυπώσεις.

Αλήθεια, λογοδοσία και δικαιοσύνη.

Και πάνω απ’ όλα, να μην αφήσουμε ποτέ τον λαό να γίνει εχθρός του ίδιου του του εαυτού. Καλημέρα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους