Πώς είναι δυνατόν να μοιράζεται κανείς τριάντα χρόνια με την ίδια γυναίκα, χωρίς ποτέ του να υποψιαστεί ότι το βουβό της παράπονο τη στραγγίζει έως και από την επιθυμία για ζωή; Ο πενηνταπεντάχρονος...

Πλήρες Κείμενο:

Πώς είναι δυνατόν να μοιράζεται κανείς τριάντα χρόνια με την ίδια γυναίκα, χωρίς ποτέ του να υποψιαστεί ότι το βουβό της παράπονο τη στραγγίζει έως και από την επιθυμία για ζωή; Ο πενηνταπεντάχρονος Γκέοργκ, ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος του Θοδωρή Καλλιφατίδη «Φίλοι και εραστές», βλέπει τη σύντροφό του, Μάργια, να λιώνει «σαν παγωτό στον ήλιο» και όλους τους γιατρούς της να σηκώνουν τα χέρια ψηλά.

Άλλος με τα δικά της πνευμόνια θα νικούσε σε μαραθώνιο, τον διαβεβαιώνουν, αλλά εκείνη ούτε ν’ ανασάνει δεν θέλει.

Βαδίζει οικειοθελώς προς την έξοδο, πεισματικά σιωπηλή.

Κι αφήνει πίσω της έναν άντρα μπερδεμένο κι όλο ενοχές, έναν άντρα στην κλιμακτήριο, που, με μεγάλη καθυστέρηση, αναρωτιέται τι πήγε στραβά.

Με μια γλώσσα απλή, γαλήνια και μεστή, σαν αυτή που συναντάμε σ’ όλα τα βιβλία του, ο Καλλιφατίδης μπαίνει εδώ στο πετσί ενός ευάλωτου Σουηδού μεσήλικα.

Και καθώς τον παρακολουθεί ν’ αναμετριέται με το παρελθόν για να σμιλεύσει το μέλλον που του απομένει, μας ξεναγεί στη δεύτερη πατρίδα του, την πολυπολιτισμική Σουηδία, μια χώρα επίσης ευάλωτη πια στον «κομφορμισμό της αγοράς». (Από το Πίσω ράφι της LiFO)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους