Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εγω τους καταλαβαίνω Νιονιο... Να εχεις χορέψει με χορούς κυκλωτικους σε πανηγύρι στο χωριό.

Να ψιθυρίζεις στον άνθρωπο σου "να με προσέχεις, μάτια μου γλυκά, να με αντέχεις». Να ακους για πρώτη φορά απο τη μητέρα σου τη «Συννεφούλα» . Στη καταληψη στεντόρεια να φωνάζεις "σας γαμω τα Λύκεια ". Στην ετοιμασία για τη πορεία να σιγοψιθυριζεις «σήκω ψυχή μου, δώσε ρεύμα, βάλε στα ρούχα σου φωτιά». Στη διαδρομή στη θάλασσα να σιγονταρεις το ραδιόφωνο «Μη μιλάς άλλο γι’ αγάπη»... Να πονάς με το «Άδεια μου αγκαλιά»,να περιδιαβαινεις τη Πατησίων τον Νοέμβρη με "τη Δημοσθενους λεξη",να χαίρεσαι με «Εθνική Ελλάδος γεια σου». Μας πονάει που πηρες αγκαλιά τους "ρητορες και τους λωποδύτες " , γιατί δεν εγραφες για σένα...για μας έγραφες.

Πάντα οι καθρέφτες όσο μεγαλωνεις ,δεν σου αρέσουν . Αλλα πως μπορείς να ξεριζωσεις αυτους τους συλλαβιστους τεριρισμους,τις σύντομες μελωδίες που εχουν χαραχτεί στο πετσί σου,τις οδυνηρές αλήθειες των στίχων σου...μεγαλωναμε και τα τραγούδια σου έδιναν τον ρυθμό της ζησης μας.

Και μετά έγραψες και τραγουδησες γι'αυτους... Τι παράταιρο..."κι όμως μεσ' στης κόλασης τις λαύρες , μες σε δακρυγόνα και περίπολα και αύρες , λάμπεις σαν το πιο πολύτιμο ορυκτό ναι, σαν ασημένιο υψώνεσαι φτερό , τούτη τη στιγμή που σπάζεις τον κλοιό". Τι χαρμανι εξαισιο βαλκανικών ήχων και δυτικής μπαλάντας, από τον Ντυλαν στη Σμύρνη του είκοσι δυο, από παράγκα με κοπάδια στα υπουργεία και αιτήσεις για τη Γερμανία στο "με έκανες και τραγουδησα ποπ" με αεροπλάνα και βαπόρια της Σωτηρίας (θυμασαι?) "Η ζωή αλλάζει, δίχως να κοιτάζει τη δικιά σου μελαγχολία" Και το μεγαλείο ανήκει στον λαό,οσο εκφράζεται ο λαος με αυτά τα τραγούδια.

Τώρα που γιναμε "μεγαλοι", ίσως κάποιοι με τιράντες και γυαλιά , ξεχναμε γοργά.

Χαοτικέ μου Νιονιο, σ'ευχαριστώ για ότι ψελλιζαμε και 'συ το έντυσες με νότες. "Κι αν βγω απ’ αυτή τη φυλακή κανείς δε θα με περιμένει οι δρόμοι θα ‘ναι αδειανοί κι η πολιτεία μου πιο ξένη τα καφενεία όλα κλειστά κι οι φίλοι μου ξενιτεμένοι αέρας θα με παρασέρνει κι αν βγω απ’ αυτή τη φυλακή”. "Να τον πάρεις μακριά, να τον πας στα πέρα μέρη, φύσα, αγέρι, φύσα αγέρι..."ακους? "Θάλασσα μικρή"(και όχι πλατιά ... έτσι σε τραγουδησαν αυτοί που τους εμπιστευτηκες το ξοδι σου)να σε ανταμώνει ... Ενα χρόνο μετά... Εγω, σ''ευχαριστώ ... γιατί ότι υπήρξε για μία φορά, υπήρξε για πάντα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους