Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έρχονται άσχημες μέρες για τον λαό. Το βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας και αδιαφορούμε.

Ο κόσμος δουλεύει σα το σκυλί, να τα βγάλει πέρα και γύρω του δεν έχει μείνει τίποτε που να μην έχει διαφθαρεί.

Του λένε να μην φωνάζει και ότι είναι μια χαρά, αυτοί που του κάνουν την ζωή αφόρητη.

Στα τελευταία νέα λοιπόν έχουμε, εργάτες σκοτωμένους στην motor oil, υπουργό να χοροπηδάει σαν αρκούδα και να περηφανεύεται για αυτό, τα ΜΑΤ να πετούν πάλι κρότου-λαμψης στην είσοδο του μετρό, συλλήψεις για στημένους αγώνες, βόμβα στον Κολωνό σε σακούλα με ναρκωτικά, την τεράστια φαπα με το τουρκολιβυκο μνημόνιο, ξανά νεκρούς μετανάστες στο Αιγαίο... Και όλα αυτά προστίθενται στα Τέμπη, στην απίστευτη ακρίβεια, στο στεγαστικό πρόβλημα, στο predator, στον ΟΠΕΚΕΠΕ και σε άλλα που δε θυμάμαι.

Πώς γίνεται με όλα αυτά που συμβαίνουν, κάποιοι να σφυρίζουν αδιάφορα; Πώς κατάντησαν έτσι ένα μεγάλο ποσοστό του λαού; Πώς έχουμε αποδεχτεί έτσι την μοίρα μας; Πραγματικά δεν θέλω να είμαι στην θέση αυτών που θα πάρουν στα χέρια τους την διακυβέρνηση της χώρας μετά τον ολετήρα που κάνει τον αρχηγό του κράτους. Δε ξέρω αν σώζεται η κατάσταση πλέον. Αν ναι...θα είναι πάρα πολύ δύσκολο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους