Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η νέα στρατηγική του ισραηλινού λόμπι: Από την εξαγορά πολιτικών στη στοχοποίηση επικριτών Σχεδόν 20 χρόνια αφότου ο John Mearsheimer και ο Stephen Walt τάραξαν τα νερά της αμερικανικής πολιτικής σκηνής με το έργο τους «Το Ισραηλινό Λόμπι και η Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ» (The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy), ένα νέο βιβλίο αποκαλύπτει πόσα πολλά έχουν αλλάξει.

Στο έργο «Το Ισραηλινό Λόμπι» (Israel’s Lobby), οι Eli Clifton και Ian Lustick χαρτογραφούν ένα δίκτυο άσκησης πίεσης που έχει αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη οικονομική ισχύ, έχει διευρύνει την επιρροή του στις αμερικανικές εκλογές και στρέφεται όλο και περισσότερο στην άσκηση πίεσης κατά των επικριτών του — και όλα αυτά σε μια συγκυρία όπου οι περισσότεροι Αμερικανοί βλέπουν πλέον το Ισραήλ αρνητικά.

Η αύξηση της επιρροής και του πλούτου του λόμπι Οι συγγραφείς περιγράφουν πώς οι βασικοί φορείς του λόμπι έγιναν πλουσιότεροι, με τα περιουσιακά στοιχεία της AIPAC να αυξάνονται περίπου εννεαπλάσια μεταξύ 2000 και 2023.

Αυτή η οικονομική ισχύς επηρεάζει άμεσα τις εκλογικές αναμετρήσεις: η AIPAC δήλωσε ότι, έως τις αρχές Νοεμβρίου, τα μέλη της είχαν προσφέρει περισσότερα από 53 εκατομμύρια δολάρια σε υποψηφίους που τάσσονται υπέρ του Ισραήλ κατά την εκλογική περίοδο του 2024.

Δύο δικαστικές αποφάσεις το 2010 συνέβαλαν στη δημιουργία αυτού του μηχανισμού, ανοίγοντας τον δρόμο για τα λεγόμενα «super PACs» (πολιτικές επιτροπές δράσης), τα οποία μπορούν να συγκεντρώνουν και να δαπανούν απεριόριστα ποσά, ανεξάρτητα από τους υποψηφίους.

Ενώ οι άμεσες δωρεές προς τις προεκλογικές εκστρατείες παραμένουν περιορισμένες, οι εύποροι δωρητές μπορούν να χρηματοδοτούν μαζικές διαφημιστικές εκστρατείες εναντίον όσων ασκούν κριτική. Η AIPAC απέδωσε στην οργάνωση United Democracy Project —η οποία συνδέεται με την ίδια— τη συμβολή της στην ήττα των Jamaal Bowman και Cori Bush κατά τις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών, δίνοντας έτσι στους υπόλοιπους νομοθέτες έναν απτό λόγο να φοβούνται μια πιθανή σύγκρουση μαζί της.

Η αλλαγή στην πολιτική του Ισραήλ Οι Clifton και Lustick υποστηρίζουν ότι αυτή η αυξανόμενη οικονομική ισχύς συμβαδίζει με την απομάκρυνση του Ισραήλ από την προοπτική μιας διευθέτησης μέσω διαπραγματεύσεων με τους Παλαιστινίους, στρεφόμενο αντ' αυτού προς τη στρατιωτική κυριαρχία.

Το έργο του λόμπι έχει γίνει δυσκολότερο, καθώς η ισραηλινή πολιτική αφήνει όλο και λιγότερο περιθώριο για τις υποσχέσεις περί ειρήνης, οι οποίες κάποτε χρησίμευαν ως επιχείρημα για τη δικαιολόγηση της αμερικανικής στήριξης.

Η ανάλυσή τους περιγράφει επίσης μια μετατόπιση: από την υπεράσπιση των ενεργειών του Ισραήλ, περνάμε στην αντιμετώπιση κάθε αντίθετης άποψης ως «αντισημιτισμό», με την πίεση να επεκτείνεται στα πανεπιστήμια και στον δημόσιο διάλογο.

Όταν η άσκηση κριτικής συνεπάγεται κινδύνους για την καριέρα, τη χρηματοδότηση Μείωση της Δημοτικότητας και Νέες Προκλήσεις Παρά την πίεση αυτή, έρευνα του Pew τον Μάρτιο του 2026 έδειξε ότι το 60% των Αμερικανών έβλεπε το Ισραήλ αρνητικά — ποσοστό που περιλαμβάνει την πλειοψηφία των ατόμων κάτω των 50 ετών και στα δύο κόμματα.

Οι άφθονοι οικονομικοί πόροι του λόμπι δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν τη μεταστροφή της κοινής γνώμης, δημιουργώντας ένα ολοένα και μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα στις απόψεις πολλών Αμερικανών και τις επιλογές των ηγετών τους.

Ο πόλεμος των ΗΠΑ κατά του Ιράν καταδεικνύει πόσο εύκολα η ρητορική «Πρώτα η Αμερική» (America First) μπορεί να συνυπάρξει με στρατιωτικές ενέργειες που επιδιώκει το Ισραήλ.

Για τους Παλαιστίνιους και τις χώρες που υφίστανται ισραηλινές επιθέσεις, η πτώση της δημοτικότητας προσφέρει ελάχιστη προστασία, εφόσον η πολιτική στήριξη και η ροή όπλων συνεχίζονται αμείωτες.

Η λαϊκή οργή μετατρέπεται σε ουσιαστικό περιοριστικό παράγοντα μόνο όταν οδηγεί σε αλλαγή αυτών των αποφάσεων. @NewRulesGeo

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους