Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΕΕ, ΟΙ ΜΠΑΝΤΑΡ-ΛΟΓΚ ΚΑΙ "ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ" ΤΟΥΣ Διάβαζα μια συνέντευξη του Andrey Sushentsov, κοσμήτορα της Σχολής Διεθνών Σχέσεων του MGIMO και μέλους του Συμβουλίου Επιστημόνων και Εμπειρογνωμόνων που λειτουργεί υπό το Συμβούλιο Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, και αμέσως μου ήρθαν στο μυαλό τα κλασικά έργα του Ράντγιαρντ Κίπλιγκ "Το Βιβλίο της Ζούγκλας" και η συνέχειά του, "Το Δεύτερο Βιβλίο της Ζούγκλας". Ο συνειρμός προκλήθηκε από την περιγραφή της ΕΕ που δίνει ο Sushentsov, καθώς αυτός δίνει την εικόνα μιας αγέλης οντοτήτων που αυτοθαυμάζονται, κενολογούν, όλο και διακηρύσσουν μεγαλεπήβολα σχέδια για να βάλουν αμέσως την ουρά στα σκέλια οδηγούμενες στην αυτοκαταστροφή.

Μεταφράζω ένα μικρό τμήμα της συνέντευξης για να καταλάβετε περί τίνος ομιλώ:

----------- Τα κράτη της Δυτικής Ευρώπης δεν διαθέτουν την πλήρη στρατηγική αυτονομία που απολαμβάνουν η Ρωσία και οι ΗΠΑ, και δεν είναι απολύτως ικανά να ενεργούν συλλογικά από μια ενιαία θέση.

Κάθε σημαντική απόφαση απαιτεί τη συναίνεση σχεδόν 30 χωρών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν διαθέτει ιδιαίτερα σημαντικό δικό της προϋπολογισμό, αλλά βασίζεται στους προϋπολογισμούς των εθνικών κρατών.

Παρά το ενιαίο νόμισμα, το χρέος υπολογίζεται ξεχωριστά για κάθε χώρα.

Δεν υπάρχει ενιαίος στρατός.

Απέχει πολύ ακόμη και από την πιο χαλαρά οργανωμένη συνομοσπονδία.

Θα είχαν στρατηγική βαρύτητα αν ήταν σε θέση να ενεργούν ενιαία, αλλά δεν υπάρχει κανένα σημάδι για κάτι τέτοιο. Οι Δυτικοευρωπαίοι φοβούνται πάρα πολύ να εμπλακούν άμεσα σε μια στρατιωτική κρίση με τη Ρωσία.

Οι εικασίες σχετικά με την αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία καταλήγουν πάντα με την επιφύλαξη ότι αυτό θα συμβεί μόνο όταν επιτευχθεί διαρκής ειρήνη και κατάπαυση του πυρός.

Εν μέρει, ο ενθουσιασμός τους τροφοδοτείται από αυτό που θεωρούν ως το σχετικά χαμηλό κόστος της στήριξης της Ουκρανίας και αυτής της έμμεσης σύγκρουσης.

Δεν έχουν κανένα ενδοιασμό όσον αφορά την Ουκρανία.

Είναι αδιάφοροι για το τι θα απογίνει η χώρα, τα σύνορά της ή ο πληθυσμός της.

Εκφράζουν ρητορική οργή, συρρέουν σε συνόδους κορυφής, ποζάρουν για «οικογενειακές φωτογραφίες» και κάνουν κατηγορηματικές δηλώσεις.

Αλλά στην ουσία, πρόκειται για μια συνάθροιση θεατών που δεν εμπλέκονται άμεσα στη στρατιωτική κρίση.

Το μέσο που έχουν στη διάθεσή τους είναι η χρηματοδότηση μέσω δανεισμού εις βάρος της Ουκρανίας, η οποία ανέρχεται σε σχεδόν 500 δισεκατομμύρια δολάρια.

Ένα αστρονομικό ποσό που δεν κατάφερε να αποφέρει τα στρατηγικά απαραίτητα αποτελέσματα, ενώ παράλληλα επιδείνωσε τη δική τους θέση.

Όλα αυτά τα χρήματα πήγαν χαμένα. Οι Δυτικοευρωπαίοι χρησιμοποιούν την κρίση στην Ουκρανία ως πλατφόρμα για τη δική τους ενότητα, προκειμένου να γίνουν μια πιο συνεκτική οντότητα.

Η στρατηγική έλλειψη αυτονομίας τους, ο κυρίαρχος ρόλος των Αμερικανών και ο εσωτερικός τους κατακερματισμός σημαίνουν ότι η μόνη πλατφόρμα αλληλεγγύης είναι η αντιρωσική.

---------------------------- Το κομμάτι που περιγράφει τις ηγεσίες των χωρών της ΕΕ να "Εκφράζουν ρητορική οργή, συρρέουν σε συνόδους κορυφής, ποζάρουν για «οικογενειακές φωτογραφίες» και κάνουν κατηγορηματικές δηλώσεις, αλλά στην ουσία, πρόκειται για μια συνάθροιση θεατών" με ενθουσίασε επειδή μου θύμισε τον "Λαό των Μαϊμούδων" στο βιβλίο του Κίπλιγκ, τις Μπάνταρ-λογκ, που συναποτελούν μια άναρχη, φωνακλάδικη και ανεύθυνη κοινότητα που ονειρεύεται σπουδαία κατορθώματα, τα οποία όμως «ολοκληρώνουν» απλώς και μόνο επειδή τα μέλη της εύχονται να τα είχαν κάνει, και αμέσως μετά συνεχίζουν την άσκοπη φλυαρία τους.

Για να δείτε πόσο πολύ κολλά η ομοιότητα της ΕΕ με την κοινότητα των Μπάνταρ-λογκ, θα μεταφράσω εδώ το κλασικό "τραγούδι δρόμου των Μπάνταρ-λογκ" με το οποίο κλείνει το κεφάλαιο «Το κυνήγι του Κάα»

--------- Το τραγούδι του δρόμου των Μπαντάρ-λογκ Να ’μαστε, γιρλάντα που πετά, στα μισά του δρόμου για το φεγγάρι, που μας φθονεί ψηλά! Δε ζηλεύετε το χορευτικό μας πλήθος; Δε θα θέλατε κι εσείς χέρια επιπλέον; Δε θα θέλατε οι ουρές σας να ’ταν κι αυτές καμπύλες, σαν του Έρωτα το τόξο; Τώρα θυμώσατε, μα — δεν πειράζει, αδερφέ, η ουρά σου πίσω σου κρέμεται! Να ’μαστε καθισμένοι σε κλαδιά στη σειρά, με νου σε όσα όμορφα ξέρουμε καλά· ονειρευόμαστε πράξεις που σκοπεύουμε να κάνουμε, όλες έτοιμες, σε δυο λεπτά το πολύ — κάτι ευγενικό, σπουδαίο και καλό, που θα κερδίσουμε μονάχα με ευχή και πόθο.

Τώρα πάμε να… μα — δεν πειράζει, αδερφέ, η ουρά σου πίσω σου κρέμεται! Όλα τα λόγια που ποτέ έχουμε ακούσει, από νυχτερίδα, ζώο ή πουλί — από δέρμα, πτερύγιο, λέπι ή φτερό — τα λέμε γρήγορα, όλα μαζί, σωρό! Υπέροχα! Θαυμάσια! Ξανά, άλλη μια φορά! Τώρα μιλάμε σαν τους ανθρώπους πια.

Ας κάνουμε πως είμαστε… μα — δεν πειράζει, αδερφέ, η ουρά σου πίσω σου κρέμεται! Έτσι πορεύεται η Φυλή των Πιθήκων.

---------- Road Song of the Bandar-log Here we go in a flung festoon, Half-way up to the jealous moon! Don't you envy our pranceful bands? Don't you wish you had extra hands? Would n't you like if your tails were — so — Curved in the shape of a Cupid's bow? Now you're angry, but — never mind, Brother, thy tail hangs down behind! Here we sit in a branchy row, Thinking of beautiful things we know; Dreaming of deeds that we mean to do, All complete, in a minute or two — Something noble and grand and good, Won by merely wishing we could.

Now we're going to — never mind, Brother, thy tail hangs down behind! All the talk we ever have heard Uttered by bat or beast or bird — Hide or fin or scale or feather — Jabber it quickly and all together! Excellent! Wonderful! Once again! Now we are talking just like men.

Let 's pretend we are… never mind, Brother, thy tail hangs down behind! This is the way of the Monkey-kind.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους