"Το τσίρκο του παραλογισμού μας" Κοίτα να δεις κάτι πράγματα! Κάθε φορά που στην Ελλάδα πάει να γίνει το οτιδήποτε που ενδεχομένως να ξεβολέψει κάποιους, έστω και ως υποψία, όλο και ξεφυτρώνει κανένα...

Πλήρες Κείμενο:

"Το τσίρκο του παραλογισμού μας" Κοίτα να δεις κάτι πράγματα! Κάθε φορά που στην Ελλάδα πάει να γίνει το οτιδήποτε που ενδεχομένως να ξεβολέψει κάποιους, έστω και ως υποψία, όλο και ξεφυτρώνει κανένα σκανδαλάκι, καμιά "σοκ" υπόθεση, ένα μαδομούνι του κώλου, ένα μαλλιοτράβηγμα, για να μονοπωλήσει τα φώτα της δημοσιότητας και να μην ασχολείται κανείς με τα σοβαρά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Μπα! Τυχαία σύμπτωση θα είναι.

Δεν μπορεί, αποκλείεται! Σιγά μην υπάρχουν τίποτα φάκελοι με υποθέσεις που περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους, για να ανασυρθούν την κατάλληλη στιγμή.

Δεν παίζει κάτι τέτοιο! Είπαμε, είμαι καχύποπτος, αλλά όχι και συνωμοσιολόγος! Πάντως, εγώ προσωπικά έχω πάθει κρίση ταυτότητας! Να τα λέμε και αυτά.

Πριν από δέκα μέρες έπρεπε να πάρω θέση ανάμεσα στον Καρβέλα και τη Βίσση.

Σήμερα ανάμεσα στον Γαβαλά και τον διευθυντή της LiFO για τους ανδροπρεπείς γκέι.

Επί δύο εβδομάδες μαθαίναμε για την Γκιλφόϊλ της καρδιάς μας και τον Αργυρό που ήπιε το αμίλητο νερό.

Πριν από έναν μήνα έπρεπε να αποφασίσω τι συμβαίνει με τον Μαζωνάκη, στο μεσοδιάστημα πέσαμε όλοι μαζί από τα σύννεφα με τον Καμπούρη, ενώ κλασικά σκίζουμε τα πουκάμισά μας ανάμεσα στους ακροδεξιούς και τους ακροαριστερούς, για το ποιος θα βροντοφωνάξει δυνατότερα τη λέξη "φασίστας" στον άλλον! Σήμερα, που η Ελλάδα διαμαρτύρεται στους δρόμους, θα πρέπει, λέει, να χωριστούμε και σε μπασκετοπαναθηναϊκούς και μπασκετοολυμπιακούς για τον Λιόλιο και την Τσαρούχα.

Ε, συγγνώμη, ρε παιδιά, αλλά πόσα στρατόπεδα να προλάβει να διαλέξει ένας άνθρωπος μέσα σε έναν μήνα και κυρίως, πότε ακριβώς θα βρούμε χρόνο να ασχοληθούμε με την ακρίβεια, τους μισθούς, την υγεία, την παιδεία, τη δικαιοσύνη και όλα εκείνα που επηρεάζουν πραγματικά τη ζωή μας; Έχω αρχίσει να υποψιάζομαι κάτι ακόμη χειρότερο από το ενδεχόμενο να μας αποπροσανατολίζουν κάποιοι συνειδητά.

Ποιο είναι αυτό; Ότι μπορεί πλέον να μη χρειάζεται καν να μας αποπροσανατολίσει κανείς διότι το κάνουμε μια χαρά και μόνοι μας! Και το ωραιότερο; Νομίζουμε ότι συμμετέχουμε στον δημόσιο διάλογο, επειδή μας έβαλαν να διαλέξουμε πλευρά στον τελευταίο καβγά! Δημήτρης Ποντίκας (απλά ένας άνθρωπος που αρνείται να γίνει οπαδός σε κάθε καινούργιο μαλλιοτράβηγμα)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους