Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δημήτρης Περσίδης Ένα αρχοντικό ποδοσφαιρικό είδωλο❗️ ❗️ Ο Δημήτρης Περσίδης (γνωστός στην Αυστρία ως Peter Persidis) υπήρξε ένας από τους κορυφαίους και πιο ξεχωριστούς μεσοαμυντικούς που φόρεσαν τη φανέλα του Ολυμπιακού κατά την ιστορική «χρυσή» τετραετία του Νίκου Γουλανδρή (1971–1975). Τα πρώτα χρόνια στο λιμάνι έπαιξε ως λίμπερο, θυμίζοντας Μάρτιν Νοβοσέλατς και αργότερα ως αμυντικός χαφ. Στον Ολυμπιακό διακρίθηκε περισσότερο ως αμυντικός χαφ. Στην Αυστρία με την Ραπίντ Βιέννης ως λίμπερο.

Έπαιζε χωρίς την μπάλα με κίνηση στον κενό χώρο σε μια εποχή που αυτά στην Ελλάδα ήταν… ανώτερα μαθηματικά.

Υπήρξε ένας τεράστιος ποδοσφαιριστής, που θύμιζε τον μεγάλο Κάιζερ, Φραντς Μπεκενμπάουερ.

Αέρινος ποδοσφαιριστης λες & δεν ετρεχε, νόμιζες οτι περπάταγε με την μπάλα, πάντα με ψηλά το κεφάλι.

Τεράστιος παίχτης ! ! Ήρεμη δύναμη ! ! Ο παίχτης που ο κάθε προπονητής θα ήθελε στην ομάδα του ! ! Στην Ελλάδα τον ξέραμε Δημήτρη. Στην Αυστρία τον ήξεραν Πέτρο.

Τουλάχιστον το επώνυμο ήταν ίδιο: Περσίδης.

Για τους πενήντα και κάτι ο Δημήτρης Περσίδης αποτελεί ένα πρώτυπο ποδοσφαιριστή.

Αέρινος και καθαρός δεν δημιούργησε με το… καλημέρα στον Ολυμπιακό φίλους.

Χρειάστηκε χρόνος για να φανεί η αξία του.

Μιλάμε για τις αρχές της δεκαετίας του ’70 όταν ο Νίκος Γουλανδρής δημιουργούσε τον Ολυμπιακό των τίτλων. Ο Πέτρος-Δημήτρης Περσίδης γεννήθηκε στη Βιέννη από Έλληνα πατέρα.

Κράτησε μέχρι τέλους την Αυστριακή υπηκοότητα και με εξαίρεση τον διάστημα που έπαιξε στον Ολυμπιακό έμεινε στην χώρα που γεννήθηκε και τον αγάπησε.

Σοβαρός και σταθερός σε απόδοση ποδοσφαιριστής ξεκίνησε από την Φερστ Βιέννης.

Το 1971 οι άνθρωποι του Ολυμπιακού τον ανακάλυψαν στην Αυστρία.

Τότε απαγορευόντουσαν οι μεταγραφές ξένων ποδοσφαιριστών.

Κι επειδή ο Ολυμπιακός υστερούσε σε έμψυχο δυναμικό σε σχέση με τον Παναθηναϊκό οι άνθρωποι των «ερυθρόλευκων» βάλθηκαν ν΄ανακαλύψουν ΄Ελληνες από το εξωτερικό.

Έτσι αποκτήθηκαν εκτός του Περσίδη, ο Υβ Τριαντάφυλος και ο Ρομέν Αργυρούδης από την Γαλλία, αλλά και άλλοι…λιγότερο Έλληνες.

Η αρχή ήταν δύσκολη. Ο Περσίδης δικαιώθηκε με την πάροδο του χρόνου και ιδιαίτερα μετά την 4μηνη τιμωρία του Τάκη Συνετόπουλου στις 11 Μαρτίου 1973 με το γνωστό επεισόδιο που είχε με τον Βασίλη Κωσταντίνου στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό 3-2 στο Καραϊσκάκη.

Από τότε ο Περσίδης έγινε αναντικατάστατος.

Τι γίγαντας ήταν αυτός! Τι άρχοντας στο παιχνίδι του! Μετέδιδε όχι μόνο την τεράστια κλάση του, αλλά και την απαράμιλλη ψυχραιμία του σε όλη την ομάδα.

Παρουσίασε ένα νέο ρόλο για το πώς αγωνίζεται ο μοντέρνος μέσος.

Μαζί με τον Μίλτον Βιέρα τον Γιώργο Δεληκάρη και τον Νίκο Γιούτσο την εποχή εκείνη η μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού ήταν από τις καλύτερες όλων των εποχών.

Για πρώτη φορά με την φανέλα του Ολυμπιακού αγωνίσθηκε στις 19-9-1971 στο 2-1 κατά της Βέροιας στο Καραϊσκάκη για το πρωτάθλημα.

Ενώ το τελευταίο μάτς το έδωσε στις 8-6-1975 κατά της Παναχαϊκής στην Πάτρα.

Αργότερα έφυγε πάλι για την Αυστρία.

Με τον Ολυμπιακό ο Δημήτης Περσίδης κράτησε στενούς δεσμούς και ερχόταν συχνά στην Αθήνα.

Με την φανέλα του Ολυμπιακού αγωνίσθηκε σε 199 αγώνες όλων των διοργανώσεων και πέτυχε 21 γκολ.

Έρχονταν κάθε χρόνο και έβλεπε 2-3 παιχνίδια της ομάδας μας και καθόταν ανάμεσά μας σαν απλός σωστός γαύρος - χωρίς ταρατατζούμ και παράτες. Ο Περσίδης υπόδειγμα επαγγελματία σε μια εποχή που στο ποδόσφαιρό μας κυριαρχούσε η ερασιτεχνική νοοτροπία έφυγε για την Αυστρία την ίδια εποχή που ο Νίκος Γουλανδρής έφευγε από τον Ολυμπιακό.

Δεν έχασε.

Πήγε στη Ραπίντ Βιέννης και γεύτηκε επιτυχίες. Ο Δημήτρης Περσίδης, κατά τη διάρκεια της σπουδαίας ποδοσφαιρικής του καριέρας τη δεκαετία του '70 και τις αρχές της δεκαετίας του '80, κατέκτησε συνολικά 7 τίτλους σε Ελλάδα και Αυστρία. Στη Βιέννη προς τιμήν του για τις υπηρεσίες του ως προπονητής, δόθηκε το 2011 περιοχή με το όνομα του ! ! Στη συνέχεια έγινε προπονητής κι έφθασε να γίνει συνεργάτης του Γιόζεφ Χίκερσμπεργκερ στην εθνική Αυστρίας, συμμετέχοντας στο Euro του 2008.

Δυστυχώς για αυτόν το 2007 έμαθε ότι ο καρκίνος του δίνει λίγο καιρό ζωής.

Αποσύρθηκε από το χώρο του ποδοσφαίρου και πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 2009. Τίτλοι Με τον Ολυμπιακό • 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1972–73, 1973–74, 1974–75 • 2 Κύπελλα Ελλάδας: 1973, 1975 (Σημείωση: Τις σεζόν 1972–73 και 1974–75 πανηγύρισε το Νταμπλ) Με τη Ραπίντ Βιέννης (1975–1982) Μετά την παρουσία του στην Ελλάδα επέστρεψε στην Αυστρία για λογαριασμό της Ραπίντ Βιέννης, με την οποία κατέκτησε 2 τίτλους (διατελώντας και αρχηγός της ομάδας): 1 Πρωτάθλημα Αυστρίας: 1981–82 1 Κύπελλο Αυστρίας: 1976

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους