Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🩺 ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ! «Σημαντική ικανότητα κάθε καλού γιατρού είναι να είναι καλός ακροατής.

Το ιστορικό είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για την επίλυση των παιδιατρικών προβλημάτων.

Οι πιο σπουδαίες πληροφορίες συλλέγονται από ένα καλό ιστορικό παρά από την αντικειμενική εξέταση ή τον εργαστηριακό έλεγχο. ❗️Ο πρώτος βασικός κανόνας στη λήψη του ιστορικού είναι: η μητέρα έχει δίκιο μέχρις αποδείξεως του εναντίου.

Οι μητέρες είναι άριστες στην παρατήρηση των παιδιών και στην εκτίμηση των προβλημάτων τους.

Ακόμη και η λιγότερο μορφωμένη μητέρα θα σας εκπλήξει με τη διαίσθηση της.

Μπορεί να μην γνωρίζει τι δεν πάει καλά αλλά είναι βέβαιη ότι κάτι δεν πάει καλά.

Αν η μητέρα σας πει «πιστεύω ότι το παιδί μου δεν ακούει καλά» τότε η ευθύνη ανήκει στον γιατρό για να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει με την παρατήρηση.

Πιστεύουμε ότι ουδείς μπορεί να αντικαταστήσει τη μητέρα στην ακρίβεια και λεπτομέρεια περιγραφών των προβλημάτων του παιδιού.

Ο πατέρας ίσως να έχει εμπειρία (που ποικίλει από άτομο σε άτομο), αλλά συνήθως δεν έχει την πληροφόρηση και το ένστικτο μιας καλής μητέρας.

Ενώ λοιπόν το δεδομένο ότι η μητέρα έχει συνήθως δίκιο υπερισχύει, με φυσική συνέπεια ο πατέρας να θεωρείται εκτός των δρώμενων, τα τελευταία χρόνια αυξάνει το ποσοστό που ο πατέρας ασχολείται με τα του σπιτιού.

Ποικίλει επίσης, η γνώση και η πληροφόρηση για την κατάσταση του παιδιού που μπορεί να δώσουν άλλα άτομα (πχ γυναίκες που προσέχουν τα παιδιά, θείες, άλλοι συγγενείς κτλ.). Ιδιαίτερη εντύπωση κάνει η στάση του παππού ή της γιαγιάς στη λήψη ιστορικού.

Είναι συνήθως ανασταλτική ή αντιδραστική.

Είναι πολύ σημαντικό να προσπαθήσει ο γιατρός από την αρχή να αποκτήσει μια καλή επαφή με την μητέρα.

Αφήστε την να καταλάβει ότι ενδιαφέρεστε περισσότερο για αυτά που έχει η ίδια να σας πει, παρά για αυτά που της συνέστησε άλλος γιατρός.

Βεβαιωθείτε ότι μπορείτε να αντιληφθείτε τυχόν ιδιωματισμούς και τυχόν ανησυχίες της.

Μια καλή ερώτηση για να αρχίσετε είναι: «ποια νομίζετε ότι είναι η αιτία τους προβλήματος» ; ή «έχετε κάποια άποψη με το τι συμβαίνει με το παιδί σας ;» Οι ερωτήσεις αυτές μπορεί να σας οδηγήσουν στη σωστή κατεύθυνση.

Εναλλακτικά μπορεί να είναι αρκετές ώστε να αποφύγετε περαιτέρω εξετάσεις και εργαστηριακούς ελέγχους. 🎈Συνηθίστε να μεταφέρετε αυτολεξεί αυτά που λέει η μητέρα.

Συχνά η μητέρα τονίζει καταστάσεις η αξία των οποίων, αν δε ληφθεί υπόψη κατά την λήψη του ιστορικού, μπορεί στη συνέχεια να χαθεί.

Πόσες φορές εμείς οι ίδιοι δεν είπαμε «αν είχα ακούσει εκείνη τη μητέρα» προσπαθούσε τόσο να μου πει ποιο ήταν το πρόβλημα.» (Απόσπασμα από το βιβλίο ‘ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ’, Denis Gill, Niall O Brien)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους