Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Του έπλεναν το πρόσωπο Ι. Ο Στυλιανός δεν αυτοκτόνησε μόνο επειδή ο πατέρας του τον είχε δούλο στο μαντρί και τον έδερνε επί χρόνια.

Τα χρόνια αυτά ήταν και σχολικές χρονιές.

Ήταν εργάσιμες ημέρες.

Είχαν πρωινά που άνοιγαν οι υπηρεσίες, είχαν ανθρώπους που έπιαναν δουλειά και ανθρώπους που σχολούσαν.

Για το παιδί το μαντρί και το ξύλο δεν είχαν σχόλασμα. ΙΙ. Ο Στυλιανός δεν αυτοκτόνησε μόνο επειδή μύριζε ακαθαρσίες, επειδή ήταν άπλυτος μέσα σε ρούχα και παπούτσια όπου χωρούσαν δύο παιδιά.

Τα ρούχα περίσσευαν στους ώμους.

Οι δουλειές περίσσευαν στα χέρια.

Όλοι μπορούσαν να δουν πόσο μικρός ήταν για όσα του φορούσαν.

Αλλά δεν ήθελαν να δουν ότι ο πατέρας του τον βασάνιζε με δουλειές για μεγάλους. ΙΙΙ.

Του έπλεναν το πρόσωπο.

Το νερό έκανε ό,τι μπορούσε: κατέβαζε τη βρομιά από τα μάγουλα στον λαιμό και στοπ.

Ύστερα άνοιγαν τα βιβλία.

Ύστερα γινόταν το μάθημα.

Κάποτε χτυπούσε το τελευταίο κουδούνι.

Το πρόσωπο ήταν καθαρό μονάχα ως το λαιμό.

Το παιδί όμως γύριζε πίσω στη βρομιά τής βίας και του εξευτελισμού. IV. Έγιναν αναφορές.

Έγιναν τηλεφωνήματα.

Ενημερώθηκαν οι αρμόδιοι.

Μα ανάμεσα στο «ενημερώσαμε την αρμόδια υπηρεσία» και στο «το παιδί είναι ασφαλές» υπήρχε ολόκληρη η απόσταση από το σχολείο ώς το βάναυσο μαντρί.

Αυτή την απόσταση τη ζούσε εκείνος.

Οι άλλοι την περιέγραφαν εξ αποστάσεως. V. Στην Αστυνομία θέλω να ρωτήσω κάτι απλό: Πόσες φορές πρέπει να μπει ένα παιδί στο χαρτί για να βγει από τον κίνδυνο; Και στην... Ευημερία: Όταν κλείνατε τον φάκελο για να τον ξανανοίξετε αύριο, ποιος προστάτευε το παιδί στο ενδιάμεσο; Το απόγευμα.

Το βράδυ. στο σπίτι. Ποιος; VI. Έπρεπε μια μέρα να κλείσει το σχολείο.

Να μείνουν τα τετράδια ανοιχτά στα θρανία και οι δάσκαλοι να καθίσουν στο πεζοδρόμιο, έξω από την Αστυνομία, έξω από την Ευημερία.

Να τους αναζητούν στις τάξεις και να τους βρίσκουν στη διαμαρτυρία.

Με το όνομα του παιδιού.

Με τα σώματά τους.

Χωρίς την ευγένεια να φύγουν.

Να απαιτούν επιτέλους κάποιος να βγει από το γραφείο και να τους κοιτάξει στα μάτια.

Να μην αρκεί να παραλάβει ένα χαρτί αλλά να νοιαστεί πώς να προστατευθεί ένα παιδί. VII.

Να χαθεί μια διδακτική ώρα.

Να χαθεί μια μέρα.

Να αναβληθεί ένα διαγώνισμα.

Να μη βγει το πρόγραμμα.

Να γραφτεί κάπου ότι οι δάσκαλοι δεν βρίσκονταν στις αίθουσες.

Βρίσκονται δίπλα στο βασανισμένο παιδί διαδηλώνοντας στους δρόμους.

Να μείνει για μια φορά πίσω η ύλη.

Και μπροστά, εκεί όπου δεν θα μπορούσε κανείς να τον προσπεράσει, να είναι ο Στυλιανός. ανάμεσά τους Ζωντανός!!! . @ακόλουθοι @κορυφαίοι θαυμαστές

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους