Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Sofoklis Dousmanis (Greek: Σοφοκλής Δούσμανης, 25 December 1868 – 6 January 1952) was a Greek naval officer.

Distinguished in the Balkan Wars, he became twice the chief of the Greek Navy General Staff, and occupied the post of Minister for Naval Affairs in 1935.Sofoklis Dousmanis was born in Corfu on 25 December 1868, a descendant of a branch of the Albanian Dushmani family that had emigrated to Corfu in the 15th century; he was the grandson of Antonio Dusmani and brother of Viktor Dousmanis.He entered the Hellenic Naval Academy on 20 May 1884 and graduated on 18 June 1888 as a Line Ensign.

He was subsequently promoted to Sub-Lieutenant (8 January 1890), Lieutenant (14 November 1896), Lt. Commander (6 May 1905), and Commander (29 March 1910).He served aboard various ships and in staff positions, including as instructor at the Navy Academy (1908–09), and as captain of the destroyer Nafkratousa (1906), the ironclad Psara (1910–11), the troop carrier Sfaktiria (1911 and 1912), and of the newly delivered cruiser Georgios Averof (1911), as well as chief of staff of the Exercise Squadron (1911).With the outbreak of the First Balkan War in October 1912, he became captain of Averof as well as chief of staff to the Aegean Fleet commander, Rear Admiral Pavlos Koundouriotis, who used the Averof as his flagship.

In this capacity he participated in the two victorious naval battles of Elli and Lemnos, as well as the capture of several Aegean islands as well as Mount Athos, Kavala and Dedeagatch.On 2 June 1913, he was promoted to Captain, and to Rear Admiral on 15 April 1914.

After briefly assuming command of the Battleship Squadron, he was appointed Chief of the Navy General Staff in June 1914, serving until the resignation of King Constantine I and the assumption of government by Eleftherios Venizelos in June 1917.

The new government placed him on suspended service and retired him on 20 October 1917, followed by internal exile in 1918–20. After the Venizelist electoral defeat in November 1920 and the return of King Constantine, he was recalled to active service (6 November 1920) and served as Chief of the Aegean Fleet (January–April 1921), which he led in the attempts to stop the seaborne resupply of Mustafa Kemal's Turkish National Movement, and again Chief of the Navy General Staff (December 1921-October 1922). After the Greek defeat in the Asia Minor Campaign and the 11 September 1922 Revolution, he was again placed into suspended service and retired on 19 January 1923 as Vice Admiral.

On 2 March 1935, he became Minister for Naval Affairs in the Panagis Tsaldaris cabinet, a post he kept until the government's resignation on 10 October 1935.

On 25 March 1935, he was recalled to active service as a full Admiral for exceptional service, remaining in active commission until 20 November 1935.

In 1939, he edited and published the Averof's captain's log during the Balkan Wars period.

He died in Athens in 1952. πηγη en.wikipedia.org/wiki/Sofoklis_Dousmanis Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια ηπειρώτικης καταγωγής, η οποία συγγένευε με βασιλικούς και πριγκιπικούς οίκους.

Παππούς του ήταν ο Αντώνιος Λευκόχειλος - Δούσμανης, διαπρεπής πολιτικός, ενώ μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο στρατηγός Βίκτωρ Δούσμανης.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1868.

Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1888 με τον βαθμό του σημαιοφόρου.

Με το βαθμό του αντιπλοιάρχου διετέλεσε διαδοχικά αρχηγός της μοίρας ατμομυοδρομόνων, κυβερνήτης αντιτορπιλικού, κυβερνήτης θωρηκτού, αρχιεπιστολεύς της Μοίρας Γυμνασίων (1910) και διευθυντής της Διοικητικής Υπηρεσίας του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Γ.Ε.Ν.) (1912). Βαλκανικοί πόλεμοι - Εθνικός Διχασμός - Μικρασιατική εκστρατεία Η σημαντικότερη υπηρεσία που προσέφερε ήταν ως κυβερνήτης του θρυλικού θωρηκτού «Γεώργιος Αβέρωφ» και αρχιεπιστολεύς του Στόλου του Αιγαίου κατά τους Βαλκανικούς πολέμους, ενώ έλαβε μέρος και στην απελευθέρωση της Μυτιλήνης Προήχθη σε υποναύαρχο το 1914 σε αναγνώριση των σημαντικών υπηρεσιών του στους Βαλκανικού πολέμους και τοποθετήθηκε διοικητής της Μοίρας Θωρηκτών.

Διετέλεσε αρχηγός Γ.Ε.Ν. από τον Ιούνιο του 1915 έως το 1917.

Μετά το κίνημα της Άμυνας στην Θεσσαλονίκη και την επικράτηση του Βενιζέλου στην Αθήνα, αποστρατεύτηκε και εξορίστηκε στη Σαντορίνη, λόγω των πολιτικών διώξεων που ακολούθησαν την περίοδο 1917-1920 εις βάρος πολλών πολιτικών και στρατιωτικών προσώπων που είχαν παραμείνει νομιμόφρονες.

Μετά την εκλογική νίκη των αντιβενιζελικών στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, ο Δούσμανης απελευθερώθηκε και επανήλθε στην ενεργό υπηρεσία διατελώντας αρχηγός του Στόλου του Αιγαίου (Ιανουάριος –Απρίλιος 1921) και αρχηγός ΓΕΝ (Νοέμβριος 1921-Οκτώβριος 1922). Δεν έλαβε μέρος στην "επανάσταση του 1922" καθώς συντάχθηκε με τον Θρόνο, έτσι οι Πλαστήρας και Γονατάς των αποστράτευσαν, μετά την προαγωγή του σε αντιναύαρχο τον Ιανουάριο του 1923. στην περίοδο 1923-1932 δεν έλαβε μέρος στην πολιτική διαπάλη ούτε στις ατέλειωτες συνωμοσίες στρατιωτικών και πολιτικών για την (κοινοβουλευτική η μη) κατάληψη της εξουσίας.

Η δράση του Δούσμανη κατά το Βενιζελικό κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935 Όταν ξέσπασε το μεγάλο Βενιζελικό κίνημα τον Μάρτιο του 1935, οι Βενιζελικοί πλοίαρχοι Κολιαλέξης και Δεμέστιχας κατάφεραν με μια τολμηρή πειρατική κίνηση να καταλάβουν τα περισσότερα πλοία του Ελληνικού στόλου (ανάμεσα τους και το "Αβέρωφ") τα οποία οδήγησαν στην Κρήτη που είχε εξεγερθεί υπό τον Βενιζέλο και αργότερα στην Βόρεια Ελλάδα και στα νησιά του Αιγαίου.

Όσα πλοία δεν κατάφεραν να αποσπάσουν, οι κινηματίες προσπάθησαν να τα αχρηστεύσουν ροκαλώντας τους ζημιές και αφαιρώντας εξαρτήματα.

Η πειρατεία των πλοίων έφερε σε πολύ δύσκολη θέση την κυβέρνηση Τσαλδάρη, που παρ΄ ότι ήδη είχε σχεδόν ανακοινωθεί από τον Τύπο ότι θα γινόταν κίνημα.

Υπήρχε διάχυτο η αίσθηση ότι ο στόλος ήταν ασφαλής καθώς ο υπουργός Ναυτικών Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος είχε λάβει δρακόντια μέτρα ασφαλείας στον ναύσταθμο.

Η πειρατεία του στόλου ταπείνωσε τον Χατζηκυριάκο που παραιτήθηκε αμέσως, ενώ το Βενιζελικό κίνημα σοβούσε και αποτραβήχτηκε από τον δημόσιο βίο.

Στην δύσκολη αυτή στιγμή ο πρωθυπουργός Παναγής Τσαλδάρης μετακάλεσε στην ενεργό υπηρεσία και όρισε υπουργό Ναυτικών τον Σοφοκλή Δούσμανη με την αποστολή να επισκευάσει και να θέσει σε υπηρεσία όσο το δυνατόν συντομότερα τα πλοία του στόλου που είχαν απομείνει στον ναύσταθμο του Πόρου. Ο Δούσμανης έδρασε μεθοδικά και δίνοντας αυστηρές διαταγές κατάφερε να θέσει σε υπηρεσία όλες τις μονάδες που είχαν παραμείνει.

Από τα αντιτορπιλικά που δεν είχαν καταληφθεί και δεν βρίσκονταν σε κατάσταση γενικής επισκευής, τα «ΠΑΝΘΗΡ», «ΙΕΡΑΞ», «ΣΦΕΝΔΟΝΗ» και «ΘΥΕΛΛΑ», αφού συμπλήρωσαν πυρομαχικά και καύσιμα ήταν έτοιμα για άμεση δράση.

Τα αντιτορπιλικά «ΣΠΕΤΣΑΙ», «ΥΔΡΑ» και «ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ» βρίσκονταν σε επισκευή και επιπλέον οι στασιαστές είχαν αφαιρέσει διάφορα εξαρτήματα για τα οποία δεν υπήρχαν ανταλλακτικά. Τα Συνεργεία του Ναυστάθμου με πραγματικά υπεράνθρωπη εργασία μέσα σε πέντε μόνο ημέρες πέτυχαν να κατασκευάσουν τα εξαρτήματα που είχαν αφαιρεθεί και να συναρμολογήσουν τα μηχανήματα που βρίσκονταν σε επιθεώρηση.

Την 7η Μαρτίου 1935 τα 3 αυτά αντιτορπιλικά εκτελούσαν δοκιμαστικό πλου και πυρά και την επομένη είχαν συμπληρώσει πυρομαχικά, τορπίλες μάχης , καύσιμα και πάσης φύσεως εφόδια.

Ετοιμάστηκαν επίσης τα υποβρύχια που μπορούσαν να κινηθούν.

Η ταχύτητα εξοπλισμού του εναπομείναντος στόλου εξέπληξε την κυβέρνηση σε σημείο ο Τσαλδάρης να μην πιστεύει τις διαβεβαιώσεις των υπευθύνων, και να μεταβεί ο ίδιος προσωπικά στον ναύσταθμο του Πόρου για να δει τα πλοία.

Επειδή θεωρούνταν πιθανό ο Στόλος των στασιαστών να πλεύσει προς Θεσσαλονίκη, ο Δούσμανης έδωσε διαταγή και εξοπλίστηκαν επειγόντως τα επάκτια πυροβολεία του Καραμπουρνού που ήταν παροπλισμένα και την 8η Μαρτίου εκτέλεσαν δοκιμαστική βολή.

Επικεφαλής του κυβερνητικού στολίσκου ορίστηκε ο ναύαρχος Αλέξανδρος Σακελαρίου, ο οποίος παρενόχλησε με τόλμη και αρκετά αποτελεσματικά στα παράλια της Β. Ελλάδας τα πλοία που ήλεγχαν οι Βενιζελικοί. Ο Δούσμανης τιμήθηκε με πολλά ελληνικά και ξένα παράσημα για τις υπηρεσίες του και τις επιδόσεις του στην θάλασσα.

Υπήρξε ένας ικανότατος αξιωματικός του ναυτικού, οπαδός της νομιμότητας και αναμφίβολα συντηρητικών πολιτικών πεποιθήσεων. Πέθανε την 6η Ιανουαρίου 1952. πηγη www.istorikathemata.com/2013/01/Sofoklis-Dousmanis-1868-1952.html

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους