Είχα γνωρίσει κάποτε στον Πειραιά έναν Ιάπωνα που τον έλεγαν Γιασουγιούκι. Ήταν ένας φοβερός τύπος που έκανε μια παρεμφερή δουλειά με μένα και ειδικευόταν στα Βαλκάνια. Αφού ήπιαμε κάτι τσίπουρα σε...
Είχα γνωρίσει κάποτε στον Πειραιά έναν Ιάπωνα που τον έλεγαν Γιασουγιούκι.
Ήταν ένας φοβερός τύπος που έκανε μια παρεμφερή δουλειά με μένα και ειδικευόταν στα Βαλκάνια.
Αφού ήπιαμε κάτι τσίπουρα σε ένα ταβερνείο άρχισε να μου αφηγείται για το πως έχει από μια φιλενάδα σε κάθε βαλκανική πόλη όπου πηγαίνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Χωρίς καμία υποκρισία αλλά από φυσική απορία τον ρώτησα πως γίνεται αυτός να έχει ανοίξει “παραρτήματα” και να κάνει μια ζωή τέτοιου είδους την ώρα που προέρχεται ένα έναν στιβαρό και ηθικολογικό πολιτισμό, όπως η Ιαπωνία.
Και μου απάντησε εκείνο χαράχθηκε για πάντα στη μνήμη μου: “I have Balkan mentality”. Τέλος πάντως όμως, άλλο είναι που ήθελα να σας πω σήμερα: Διάβαζα τώρα ένα κείμενο που έλεγε πόσο τρομακτικό είναι το ξενόφερτο Halloween και πόσο τα παιδιά δεν πρέπει να συμμετέχουν σε αυτό.
Αν και αυτό είναι προσωπικό θέμα του κάθε γονέα και παιδιού θα ήθελα να πω και εγω την εξυπνάδα μου.
Είμαι ο πρώτος που λέει ότι δεν πρέπει να συμμετέχουμε στο ξενόφερτο ξενέρωτο Halloween αλλά να αναβιώσουμε τις δικές μας παραδώσεις.
Μην ξεχνάτε ότι ζούμε στα Βαλκάνια - την πιο goth και dark περιοχή του κόσμου.
Τι να μας πει η κολοκύθα τους. Ο τρόμος ο ίδιος έχει γεννηθεί εδώ πέρα που ζούμε. Αλλά όχι μόνο ο τρόμος.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους