Η συνάντησή μου στην Καρδίτσα με νέους επαγγελματίες, όπως και όλες οι συζητήσεις και επαφές μου με τους καθημερινούς ανθρώπους, δικαιώνουν πλήρως την επιλογή μου ότι πρέπει να κατέβει κανείς στην...
@atsipras Η συνάντησή μου στην Καρδίτσα με νέους επαγγελματίες, όπως και όλες οι συζητήσεις και επαφές μου με τους καθημερινούς ανθρώπους, δικαιώνουν πλήρως την επιλογή μου ότι πρέπει να κατέβει κανείς στην κοινωνία κυρίως για να ακούσει, να συνειδητοποιήσει το βάθος και την πολυπλοκότητα των προβλημάτων και τελικά να βρεθούν αποτελεσματικές λύσεις και να δημιουργηθούν δυναμικές που θα κάνουν την πολιτική αλλαγή και την αλλαγή πολιτικής πράξη. «Όντως πάρα πολύς κόσμος γυρνάει στον τόπο του, στην επαρχία και μέσα σε ένα δύο χρόνια το πολύ έχει γυρίσει πάλι στην Αθήνα ή στο εξωτερικό όπου ήτανε. Ξέρει ότι στον τόπο του θα μπορούσε να ζει καλύτερα, αλλά στο τέλος δεν βρίσκει καμία ευκαιρία. Μάλιστα βρίσκει συνέχεια τοίχους και υποδομές κατεστραμμένες. Μια επιχείρηση φορολογείται το ίδιο σε ένα χωριό με δέκα κατοίκους, το ίδιο μες στο κέντρο της Αθήνας. Δεν μπορεί να υπάρξει ένα μπακάλικο το οποίο φορολογείται το ίδιο μέσα στο κέντρο της Αθήνας με ένα σούπερ μάρκετ. Προσπαθούνε και παλεύουνε με μηδενικές κερδοφορίες να δώσουν λύσεις σε κοινωνικά προβλήματα και βλέπουμε ότι το κράτος δεν ποντάρει καθόλου σε αυτό το πράγμα. Ενώ η κοινωνική οικονομία στην Ευρώπη σε πολλές χώρες είναι 10%, 20% και 30% όταν μπαίνει μέσα και στην συνεταιριστική οικονομία, στην Ελλάδα είναι 0,1%». «Υπάρχει άλλο μητρώο για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, άλλο μητρώο για τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, άλλο μητρώο για τους αστικούς συνεταιρισμούς, άλλο μητρώο για τις ΚΟΙΝΣΕΠ. Τα ποδοσφαιρικά σωματεία δεν θεωρούνται κοινωνική οικονομία, αν και στην πράξη βλέπουμε ότι ένα ποδοσφαιρικό σωματείο μπορεί να κρατήσει ένα χωριό ζωντανό. Θα βοηθούσε πολύ σε επίπεδο πολιτικό να δημιουργηθεί μια νομοθεσία ομπρέλα, ώστε να καταφέρουν αυτοί οι άνθρωποι να μιλάνε μεταξύ τους». Για την ΕΛΑΣ η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία αποτελεί προτεραιότητα. Στη Θεσσαλονίκη εξαγγείλαμε ένα σχέδιο, το πρόγραμμα «Δικαίωμα να μένω στον τόπο μου» που είναι 400 εκατ. το χρόνο και αφορά τους κατοίκους σε χωριά κάτω των 1000 κατοίκων. Αφορά 210.000 χιλιάδες οικογένειες. Περιλαμβάνει φορολογικά κίνητρα και φυσικά μια σειρά από στοιχειώδεις δομές και υποδομές. Δηλαδή το να ξέρεις ότι το παιδί σου θα μπορεί να πάει σχολείο, ότι υπάρχει ένα κέντρο υγείας. Η ζωή στις μεγάλες πόλεις της περιφέρειας όπως είναι η Καρδίτσα, είναι ένα ξεχωριστό ζήτημα που απαιτεί άλλο σχεδιασμό. Να μπορεί ο καθένας να μείνει και να δημιουργήσει στον τόπο του, είναι θέμα κρίσιμο και εθνικής σημασίας. #fyp none
Η συνάντησή μου στην Καρδίτσα με νέους επαγγελματίες, όπως και όλες οι συζητήσεις και επαφές μου με τους καθημερινούς ανθρώπους, δικαιώνουν πλήρως την επιλογή μου ότι πρέπει να κατέβει κανείς στην κοινωνία κυρίως για να ακούσει, να συνειδητοποιήσει το βάθος και την πολυπλοκότητα των προβλημάτων και τελικά να βρεθούν αποτελεσματικές λύσεις και να δημιουργηθούν δυναμικές που θα κάνουν την πολιτική αλλαγή και την αλλαγή πολιτικής πράξη. «Όντως πάρα πολύς κόσμος γυρνάει στον τόπο του, στην επαρχία και μέσα σε ένα δύο χρόνια το πολύ έχει γυρίσει πάλι στην Αθήνα ή στο εξωτερικό όπου ήτανε.
Ξέρει ότι στον τόπο του θα μπορούσε να ζει καλύτερα, αλλά στο τέλος δεν βρίσκει καμία ευκαιρία.
Μάλιστα βρίσκει συνέχεια τοίχους και υποδομές κατεστραμμένες.
Μια επιχείρηση φορολογείται το ίδιο σε ένα χωριό με δέκα κατοίκους, το ίδιο μες στο κέντρο της Αθήνας.
Δεν μπορεί να υπάρξει ένα μπακάλικο το οποίο φορολογείται το ίδιο μέσα στο κέντρο της Αθήνας με ένα σούπερ μάρκετ.
Προσπαθούνε και παλεύουνε με μηδενικές κερδοφορίες να δώσουν λύσεις σε κοινωνικά προβλήματα και βλέπουμε ότι το κράτος δεν ποντάρει καθόλου σε αυτό το πράγμα.
Ενώ η κοινωνική οικονομία στην Ευρώπη σε πολλές χώρες είναι 10%, 20% και 30% όταν μπαίνει μέσα και στην συνεταιριστική οικονομία, στην Ελλάδα είναι 0,1%». «Υπάρχει άλλο μητρώο για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, άλλο μητρώο για τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, άλλο μητρώο για τους αστικούς συνεταιρισμούς, άλλο μητρώο για τις ΚΟΙΝΣΕΠ.
Τα ποδοσφαιρικά σωματεία δεν θεωρούνται κοινωνική οικονομία, αν και στην πράξη βλέπουμε ότι ένα ποδοσφαιρικό σωματείο μπορεί να κρατήσει ένα χωριό ζωντανό.
Θα βοηθούσε πολύ σε επίπεδο πολιτικό να δημιουργηθεί μια νομοθεσία ομπρέλα, ώστε να καταφέρουν αυτοί οι άνθρωποι να μιλάνε μεταξύ τους». Για την ΕΛΑΣ η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία αποτελεί προτεραιότητα. Στη Θεσσαλονίκη εξαγγείλαμε ένα σχέδιο, το πρόγραμμα «Δικαίωμα να μένω στον τόπο μου» που είναι 400 εκατ. το χρόνο και αφορά τους κατοίκους σε χωριά κάτω των 1000 κατοίκων.
Αφορά 210.000 χιλιάδες οικογένειες.
Περιλαμβάνει φορολογικά κίνητρα και φυσικά μια σειρά από στοιχειώδεις δομές και υποδομές.
Δηλαδή το να ξέρεις ότι το παιδί σου θα μπορεί να πάει σχολείο, ότι υπάρχει ένα κέντρο υγείας.
Η ζωή στις μεγάλες πόλεις της περιφέρειας όπως είναι η Καρδίτσα, είναι ένα ξεχωριστό ζήτημα που απαιτεί άλλο σχεδιασμό.
Να μπορεί ο καθένας να μείνει και να δημιουργήσει στον τόπο του, είναι θέμα κρίσιμο και εθνικής σημασίας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους