Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΥΗΣΗ – ΒΑΠΤΙΣΗ (επίλογος) Έκανα έναν τεράστιο πρόλογο φίλοι μου, ανακατεύοντας δυο αλήθειες που ουσιαστικά είναι μία.

Την μύηση και την Βάπτιση.

Αν γνωρίζεις καλά την μία από τις δυο, τότε εύκολα κατανοείς και την άλλη.

Είναι ανθρώπινη η εμμονή και καθόλου σοφή, να θεωρούμε ότι ο θεός δεν είναι …προ πάντων των αιώνων… και ακόμα χειρότερα, να μην είχε πρόνοια πριν τον ΧΡΙΣΤΟ.

Η αλήθεια είναι, ότι ο λόγος του θεού έπεσε στα χέρια των κατ ευφημισμό αγίων Πατέρων και στην κυριολεξία τον κουρέλιασαν.

Κατάφεραν με τα ανθρώπινη τοξική νοοτροπία τους, να πλάσουν ένα ποίμνιο παραπλανημένων πιστών που αγγίζουν την αίρεση… …Τουτ᾽ έστιν αληθής ευσέβεια, το μη προς τους θεοφόρους Πατέρας αμφισβητείν… Έτσι το διατύπωσε ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς (13ος αιών), που σαν άγιος ήταν σιωπηλός.

Τα λόγια του όμως, όσο ήταν άνθρωπος, δεν ήταν αγίου.

Μοιάζουν συντεχνιακά, γιατί κι ο ίδιος δεν επιθυμούσε αμφισβήτηση.

Το …θεοφόρος… μπορεί να το ισχυριστεί ο κάθε πιστός και προεξοφλεί την αγιοσύνη των λόγων όλων των πατέρων! Κάτι που όσο κι αν έψαξα δεν αποδεικνύεται.

Επιθυμεί αληθινή ευσέβεια στους ομοίους του και ξεχνά τον Κύριο, που μόνο αυτός την δικαιούται.

Αυτοί οι ίδιοι αμφισβήτησαν τον Λέοντα σοφό (φωτό), όταν αυτός εξέφρασε την ΣΥΝΕΧΕΙΑ του …προ πάντων των αιώνων… θεού. Ποια νομίζεται θα ήταν η τύχη του από τους αιρετικούς, αν δεν ήταν αυτοκράτορας;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους