Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μέρες Οργής Το θράσος των τραμπούκων τρέφεται από ένα θανάσιμο αβαντάζ.

Τα δίποδα έχουν εκπαιδευτεί να καταστρέφουν, την ώρα που οι πολίτες έχουν μάθει να σέβονται τον νόμο.

Οι πρώτοι κρατούν κοντάρια, πετούν μολότοφ, καίνε, σπάνε και λεηλατούν.

Οι δεύτεροι παρακολουθούν ανήμποροι τους κόπους μιας ζωής να γίνονται στάχτη, γιατί κανείς δεν τους έμαθε πώς να υπερασπιστούν όσα τους ανήκουν. Στην Αθήνα του 2026, ο νομοταγής πολίτης μοιάζει να είναι ο μόνος που υποχρεούται να μένει άοπλος, ψύχραιμος και υπομονετικός, την ώρα που άλλοι επιβάλλουν τον νόμο του δρόμου με φωτιά και σίδερο.

Κι όταν τελειώσει η παράσταση της καταστροφής, ο πολίτης θα πληρώσει τις ζημιές, θα καθαρίσει τα αποκαΐδια και θα ξαναχτίσει ό,τι του έσπασαν.

Οι κουκουλοφόροι θα έχουν εξαφανιστεί και οι υπεύθυνοι θα μιλούν για άλλη μια φορά για «μεμονωμένα περιστατικά». Όσοι συλληφθούν ξέρουν ότι θα έχουν τα συντροφιά να γκαρίζουν και σε λίγο αφήνονται ελεύθεροι να συνεχίσουν το έργο τους.

Αυτό δεν είναι ελευθερία, ούτε διαμαρτυρία.

Είναι η ωμή επιβολή της βίας πάνω σε μια κοινωνία που απαιτεί από τα θύματα αυτοσυγκράτηση, αλλά δεν εγγυάται την προστασία τους.

Όταν ο τραμπούκος αισθάνεται ισχυρότερος από τον πολίτη και ο πολίτης πιο απροστάτευτος από τον καταστροφέα, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο η βία στον δρόμο· είναι η κατάρρευση της ίδιας της έννοιας του κράτους δικαίου.

Γιατί η δημοκρατία δεν κρίνεται μόνο από το πόσο ελεύθερα μπορεί κάποιος να διαδηλώνει, αλλά και από το αν ο άνθρωπος που δουλεύει, δημιουργεί και πληρώνει τους φόρους του μπορεί να ζει χωρίς να φοβάται ότι αύριο θα βρει την περιουσία του καμένη από εκείνους που έχουν αναγάγει την ανομία σε επάγγελμα.

Το γεγονός ότι σήμερα φοβάμαι να πάω στη δουλειά μου στο κέντρο της Αθήνας προσωπικά με εξοργίζει.

Και εδώ ακριβώς αρχίζει η ευθύνη της Πολιτείας και των δυνάμεων καταστολής.

Η αστυνομία δεν υπάρχει για να παρακολουθεί τους κουκουλοφόρους να μετατρέπουν την Αθήνα σε πεδίο μάχης, ούτε για να μετρά εκ των υστέρων τις ζημιές.

Υπάρχει για να προστατεύει τους πολίτες, να αποτρέπει τις καταστροφές και να συλλαμβάνει όσους επιτίθενται, καίνε και λεηλατούν.

Τα κτηνάκια πρέπει επιτέλους να βρίσκουν απέναντί τους ένα κράτος αποφασισμένο να τσακίσει την ατιμωρησία τους, όχι να τους αφήνει να τσακίζουν την πόλη.

Με επιχειρησιακή αποφασιστικότητα, νόμιμη και αποτελεσματική χρήση των προβλεπόμενων μέσων, συλλήψεις και πραγματικές συνέπειες.

Όχι με ανεξέλεγκτη βία, αλλά ούτε και με μια ανοχή που εκλαμβάνεται ως αδυναμία.

Δεν γίνεται ο νομοταγής πολίτης να υποχρεώνεται να επιδεικνύει αυτοσυγκράτηση, ενώ ο τραμπούκος αισθάνεται κυρίαρχος του δρόμου.

Δεν γίνεται οι καταστροφείς να αποχωρούν ανενόχλητοι και οι φορολογούμενοι να πληρώνουν τον λογαριασμό.

Μια πρωτεύουσα δεν μπορεί να παραδίδεται κάθε φορά σε εκείνους που κρατούν μολότοφ, επειδή το κράτος διστάζει να επιβάλει τον νόμο. Η Αθήνα ανήκει στους κατοίκους της, όχι στις συμμορίες του πεζοδρομίου. Και η προστασία της δεν είναι χάρη της εξουσίας προς τους πολίτες. Είναι υποχρέωσή της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους