Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ Δύο τετραγωνικά όλα και όλα, μου φτάνουνε ψυχή μου για να ζήσω, της πόλης ερημίτης να πεθάνω, και πλέον πια ποτέ μην ξαναζήσω.

Ένα ογδόντα επί εβδομήντα ένα κρεβάτι, τριάντα πόντους για να περπατώ, είκοσι πόντους και μια τρύπα για να βλέπω, τον κόσμο που με γέννησε φτωχό.

Στον τοίχο κρεμασμένο σε αφίσα, με το κεφάλι προς το πάτωμα να θωρώ, εκείνον που κοιτάει να μας πεθάνει, και παίζει τον σωστό πρωθυπουργό.

Να προσπερνώ συχνά να τον μουντζώνω, και να τον φτύνω που έκανε τον κόσμο να πεθαίνει, χωρίς δουλειά, χωρίς γιατρούς, χωρίς παιδεία, μέσα στην πείνα και ανέχεια ν’ αρρωσταίνει.

Δύο τετραγωνικά όλα και όλα, χωρίς αγύρτες φορομπήχτες και λοιπά, ΕΝΦΙΑ , χαράτσια και ότι άλλο βάζει ο νους τους, η αρπαγή και η διαπλοκή να οικονομά.

Ούτε κουζίνα να έχω, ούτε τουαλέτα, χωρίς λεφτά να μαγειρεύω αδυνατώ, και σαν δεν τρώω πια δεν θα παράγω, τίποτε πλέον για να το αποπατώ.

Κι’ έτσι να ζήσω πλέον με αέρα, κι’ εκείνον μολυσμένο στην Αθήνα, απ’ τις καρέκλες τους που καίνε μην πεθάνουν, μέσα στο κρύο για να βγάλουνε τον μήνα.

Δύο τετραγωνικά όλα και όλα, στα χρόνια της πιο μαύρης κατοχής, σε καταφύγιο μάλλον κι’ όχι σπίτι, μην με συλλάβουν οι καινούριοι ντόπιοι Γερμανοί.- ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΒΟΥΡΗΣ ( από την σειρά ποιημάτων μου ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ που γράφω από το 1965 μέχρι σήμερα )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους