Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΛΗ ΑΜΆΞΙΑ Ληξίαρχος θέση καλή, είχε ο θείος μου μία ζωή, και άψογος ήταν πάντα, με κουστούμι και γραβάτα.

Τον λάτρευαν στον Πειραιά, τον αγαπούσαν πολύ απλά, γιατί εξυπηρετούσε, και όλους τους βοηθούσε.

Μία μονοκατοικία καλή, είχε στον Άη Δημήτρη, σε μία μεριά όλο δροσιά, στα καλοκαίρια τα ζεστά.

Δεν είχε αυτοκίνητο, δεν ήθελε να πάρει, γιατί το ότι περπάταγε, το είχε για καμάρι.

Τα καλοκαίρια τα ζεστά, με άλλους φίλους συντροφιά, καθότανε εις την δροσιά, και πίνανε καφέδες, ουζάκια και μεζέδες.

Ο απέναντι του γείτονας, ψηνόταν ο καημένος, από τον ήλιο που έπεφτε, πάνω του φλογισμένος.

Και τα δύο του αυτοκίνητα, πάρκαρε καθημερινά, μπροστά στου θείου την αυλή, που πάντα είχε δροσιά πολύ.

Τότε ένας πρώτος ξάδελφος, που ήταν πειραχτήρι, πήρε τηλέφωνο βραχύ, με αλλοιωμένη την φωνή.

Και είπε εις τον θείο μας, ότι είχε δύο αδήλωτα αμάξια, και άμεσα να πάει στην Εφορία, να τα δηλώσει και όλα τους τα πρόστιμα, εφ’ άπαξ να πληρώσει.

Ο θείος μας εξεμάνη, και του είπε ότι η Μερσεντές, και μπε εμ βέ ήτανε του απέναντι του γείτονα του χλεχλέ.

Και ότι παρατηρήσεις , του έκανε να τα πάρει, όμως αυτός αδιάφορος, δεν έπαιρνε χαμπάρι.

Τότε η φωνή η κάλπικη, του είπε ότι έκανε αυτοψία, δύο φορές στο σπίτι του, απέξω η Εφορία.

Και τα’ αυτοκίνητα αυτά, πάντα μπροστά του τα βρίσκουν, ν’ αφήσει λοιπόν τα ψέματα, ότι δεν του ανήκουν.- ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΒΟΥΡΗΣ ( από την σειρά ποιημάτων μου ΓΕΛΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ που γράφω από το 1965 μέχρι σήμερα )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους