Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι νέοι δεν μπορούν με την εργασία τους να αποκτήσουν ούτε μια στοιχειώδη αυτονομία.

Το ενοίκιο είναι πάνω από 50% του βασικού μισθού - ένας από τους δείκτες μιας άρρωστης ραντιέρικης οικονομίας.

Τεράστιος πλούτος παράγεται συλλογικά αλλά καταλήγει σε όλο και λιγότερες ιδιωτικές τσέπες.

Αυτή είναι η μεγάλη ταξική απάτη του ύστερου καπιταλισμού.

Από τα Κίτρινα Γιλέκα μέχρι τις προσφάτες εξεγέρσεις , η κοινωνική δυσαρέσκεια επιστρέφει με διαφορετικά πρόσωπα, αλλά με ένα κοινό υπόστρωμα: την εμπειρία του αποκλεισμού.

Και τότε εμφανίζονται οι επαγγελματίες δημοσιολόγοι, οι τηλεοπτικοί εισαγγελείς της κοινωνικής αγανάκτησης, για να εξηγήσουν ότι το πρόβλημα δεν είναι η ανισότητα, η επισφάλεια και η κληρονομική αναπαραγωγή των προνομίων, αλλά οι εξεγερμένοι, οι μετανάστες, οι αριστεροί, οι δεξιοί και η βία 1000 ατόμων από τα εκατομμύρια που κατεβαίνουν στους δρόμους.

Με αξιοθαύμαστη συνέπεια, αναλύουν με μικροσκόπιο την οργή των αποκλεισμένων και με τηλεσκόπιο τις ευθύνες των ισχυρών.

Πρόκειται για την πιο χρήσιμη υπηρεσία προς την κυρίαρχη τάξη: να μετατρέπεις την κοινωνική σύγκρουση σε ζήτημα δημόσιας τάξης, να εμφανίζεις τα θύματα των δομικών ανισοτήτων ως αποκλειστικούς ενόχους και να βαφτίζεις την υπεράσπιση των προνομίων «υπεράσπιση της δημοκρατίας». Η περίθαλψη, η παιδεία και η κοινωνική προστασία είναι για καλομαθημένους δυτικούς, σου λέει ενώ η κοινωνικοποίηση - φέσι των ζημιών των τραπεζών είναι αναγκαιότητα, σου ξαναλέει.

Οι δημοσιολόγοι -οι περισσότεροι σε διατεταγμένη υπηρεσία- δεν ενδιαφέρονται να εξηγήσουν βέβαια την κοινωνική πραγματικότητα.

Δουλειά τους είναι να κατασκευάζουν το άλλοθι της εκμετάλλευσης.

Δεν ρωτάνε ποιος παράγει τον πλούτο και πώς διανέμεται, αλλά ποιος τόλμησε να διαταράξει την ησυχία εκείνων που τον καρπώνονται.

Και όλοι αυτοί οι συνήγοροι μιας εκδικητικά άπληστης κυρίαρχης τάξης έχουν τώρα ξανά επιστρατευτεί γιατί η μεγαλύτερη απειλή για το σύστημα δεν είναι η εξέγερση καθαυτήν αλλά η στιγμή που οι άνθρωποι παύουν να θεωρούν φυσική την αδικία και αυτονόητη την εξουσία εκείνων που την παρουσιάζουν ως κανονικότητα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους