Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε σένα ψυχούλα μου που ανησυχείς για τις τζαμαρίες και τις λεηλασίες Οι ελληνικές ψυχούλες κλαψουρίζουν για τις λεηλασίες στο Παρίσι και αλλού.

Τσιμουδιά για τις κοινωνικές ανισότητες, για την αδυναμία εκατομμυρίων ανθρώπων να πληρώσουν το νοίκι τους, για την ακρίβεια και τη διαρκή συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης, για την απειλή εν όψει του χειμώνα που εκπέμπεται από τους παλιάνθρωπους της ΕΕ ότι τον χειμώνα πρέπει να διαλέξουμε αν θα πεινάσουμε ή θα ζεσταθούμε εξ αιτίας της ενεργειακής κρίσης.

Επιτέλους, κάποιες ελληνικές και όχι μόνο ψυχούλες ανακαλύπτουν όπως ο νέο Αρκάς ότι το πραγματικό πρόβλημα της εποχής μας δεν είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν να φορέσουν, αλλά ότι κάποιοι πήραν τα ρούχα χωρίς να περάσουν από το ταμείο.

Γιατί άλλο είναι να κλέβεις ένα πανάκριβο ρούχο κι άλλο να αγοράζεις μια εταιρεία, να την αδειάζεις από τα περιουσιακά της στοιχεία, να πετάς τους εργαζομένους στον δρόμο και να εισπράττεις τα κέρδη σου με θεσμική νομιμοφροσύνη.

Το πρώτο είναι λεηλασία και απειλή για τον πολιτισμό.

Το δεύτερο είναι επενδυτική δραστηριότητα, οικονομικός ορθολογισμός και έξυπνη επιχειρηματικότητα.

Ο πολιτισμένος άνθρωπος δεν αρπάζει μια τσάντα από τη βιτρίνα.

Αγοράζει την εταιρεία που την κατασκευάζει, μεταφέρει την παραγωγή σε χώρες που οι εργάτες υποαμείβονται, κάνει περικοπές και φροντίζει να μη μείνει τίποτα στη βιτρίνα εκτός από το λογότυπο.

Όχι ψυχούλα μου, δεν υπερασπίζομαι/ δεν υπερασπιζόμαστε τις λεηλασίες.

Αναρωτιόμαστε πότε ακριβώς η αγανάκτηση για την καταστροφή μιας βιτρίνας έγινε ισχυρότερη από την αγανάκτηση για μια κοινωνία που παράγει όλο και περισσότερους αόρατους κ μη προνομιούχους και όλο και μεγαλύτερο πλούτο για όλο και λιγότερους.

Και, κυρίως, αναρωτιέμαι γιατί ορισμένοι ανακαλύπτουν την κοινωνική ευαισθησία μόνο όταν κινδυνεύουν τα εμπορεύματα και τα τζάμια. Ίσως επειδή όπως είπε ο Μπέρτολτ Μπρέχτ: «Μόνο οι ερασιτέχνες ληστεύουν τράπεζες. Οι επαγγελματίες τις κατέχουν».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους