Original Post

Πλήρες Κείμενο:

2015.Σήμερα, όταν κοιτάζω πίσω, δεν θυμάμαι μόνο τον Αξιωματικό. Θυμάμαι τον άνθρωπο.

Τον συνάδελφο.

Τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου.

Εκείνους που χάθηκαν.

Εκείνους που μαζί τους μοιραστήκαμε φόβο, κούραση, αγωνία και περηφάνια.

Και τότε καταλαβαίνω πως η στολή μπορεί να βγει από πάνω σου, αλλά δεν βγαίνει ποτέ από την ψυχή σου.

Γιατί η Ελληνική Αστυνομία δεν ήταν απλώς μια δουλειά.

Ήταν κομμάτι της ζωής μου.

Ήταν η ιστορία μου.

Ήταν οι άνθρωποί μου.Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, αν ξαναγύριζα εκείνη τη στιγμή, θα κρατούσα τη στολή λίγο περισσότερο στα χέρια μου… Γιατί ίσως τότε να ήξερα πως εκείνη η τελευταία φορά που θα την φορούσα θα ήταν και η στιγμή που θα άφηνα πίσω μου ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. 🇬🇷 Με τιμή υπηρέτησα.

Με υπερηφάνεια αποστρατεύτηκα.Και με δάκρυα στα μάτια λέω ακόμη: ΥΠΗΡΕΤΗΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΨΩ ΠΟΤΕ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ. 🇬🇷👮‍♂️ Για πάντα Αξιωματικός. Για πάντα Έλληνας Αστυνομικός

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους