Αφού προηγουμένως «όπλισαν» με αγανάκτηση τις ψυχές εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι στερήθηκαν, στερούνται και θα εξακολουθήσουν να στερούνται ακόμη και τα πλέον βασικά αγαθά της...

Πλήρες Κείμενο:

Αφού προηγουμένως «όπλισαν» με αγανάκτηση τις ψυχές εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι στερήθηκαν, στερούνται και θα εξακολουθήσουν να στερούνται ακόμη και τα πλέον βασικά αγαθά της καθημερινής τους διαβιώσεως, καθώς το κόστος της διατροφής, της ενέργειας και των μετακινήσεων κατέστη δυσβάστακτο.

Αφού η δημόσια παιδεία και η υγεία δοκιμάζονται από τη διαρκή υποβάθμιση και αφού οι διαχρονικές ευρωπαϊκές ενεργειακές σχέσεις με τη Ρωσία διαρρήχθηκαν σε μεγάλο βαθμό, έχοντας ως συνέπεια βαρύ οικονομικό και κοινωνικό αντίκτυπο, σήμερα οι ίδιοι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες βρίσκονται αντιμέτωποι με ευρεία λαϊκή δυσαρέσκεια, στη δημιουργία της οποίας συνέβαλαν καθοριστικά οι ίδιες τους οι επιλογές.

Και το πλέον παράδοξο είναι ότι οι ίδιοι άνθρωποι απορούν για τις κοινωνικές αντιδράσεις και αδυνατούν καθώς φαίνεται, να αντιληφθούν ότι πίσω από αυτή τη γενικευμένη δυσαρέσκεια υποβόσκει ένα βαθύτερο και ουσιαστικό αίτημα, εκείνο της ανάγκης μιας ριζικής μεταβολής της ασκούμενης πολιτικής, μιας πραγματικής αλλαγής κατευθύνσεως, μιας ουσιαστικής στροφής προς τον άνθρωπο, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ειρήνη και την ευημερία των λαών.

Και ενώ η αγανάκτηση του κόσμου αναζητεί ορμητικά διέξοδο, πληθαίνουν οι ανησυχίες μας για περιορισμούς των δημοκρατικών ελευθεριών, για αντιμετώπιση κοινωνικών κινητοποιήσεων με κατασταλτικά μέσα και για δραματική συρρίκνωση του χώρου της ελεύθερης εκφράσεως.

Αυτή είναι η εποχή στην οποία ζούμε, αδελφοί μου.

Αυτή είναι η κοινωνία μέσα στην οποία καλούμαστε να διακονήσουμε και να μεταφέρουμε το σωτήριο μήνυμα της Ορθοδοξίας, της ειρήνης, της χριστιανικής αγάπης και της έμπρακτης αλληλεγγύης.

Το χάσμα που διαμορφώνεται μεταξύ των ισχυρών και των απλών ανθρώπων θυμίζει κατά τρόπο συγκλονιστικό, την ευαγγελική παραβολή του πλουσίου και του πτωχού Λαζάρου.

Από τη μία πλευρά η ευμάρεια, η εξουσία και η αφθονία, από την άλλη η στέρηση, η ανασφάλεια και η ανθρώπινη απόγνωση.

Ένας κόσμος ο οποίος στην πραγματικότητα διαθέτει τα μέσα να θρέψει τους πεινασμένους, να περιθάλψει τους ασθενείς και να ανακουφίσει τους αδυνάτους, εξακολουθεί να ανέχεται και φυσικά να τροφοδοτεί την ύπαρξη τόσο βαθιών κοινωνικών ανισοτήτων.

Και αναδύεται πλέον το αγωνιώδες ερώτημα: Ποιος άραγε θα επιστρέψει από τους νεκρούς για να υπενθυμίσει στους ανθρώπους την αξία της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της αγάπης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας; Η απάντηση έχει ήδη δοθεί μέσα στην ίδια την ευαγγελική παραβολή: «Οὐδ᾽ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται» (Λουκ. 16,31). Και όμως, ο Χριστός ανέστη! Ο λόγος Του εξακολουθεί να απευθύνεται προς ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Το μεγάλο, λοιπόν, ερώτημα της εποχής μας είναι εάν οι άνθρωποι και κυρίως όσοι κρατούν στα χέρια τους τις τύχες των λαών, είναι διατεθειμένοι να Τον ακούσουν.

Διότι το τραγικότερο χάσμα μιας κοινωνίας δεν είναι μόνον εκείνο που χωρίζει τον πλούσιο από τον φτωχό, αλλά εκείνο το οποίο ξεχωρίζει την ανθρώπινη καρδιά από την αγάπη του Θεού και του πλησίον. πΘμ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους