Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Ποιος θα μπορούσε να αρνηθεί τον τεράστιο ρόλο που έχει παίξει το κοινωνικό ζήτημα σε όλες τις επαναστάσεις, και ποιος θα μπορούσε να αρνηθεί ότι ο Αριστοτέλης, όταν άρχισε να ερμηνεύει και να εξηγεί τις «μεταβολές» του Πλάτωνα, είχε ήδη ανακαλύψει τη σημασία αυτού που σήμερα αποκαλούμε οικονομικό κίνητρο – την ανατροπή μιας κυβέρνησης από τους πλούσιους και την εγκαθίδρυση ολιγαρχίας, ή την ανατροπή μιας κυβέρνησης από τους φτωχούς και την εγκαθίδρυση δημοκρατίας; Εξίσου γνωστό στην αρχαιότητα ήταν το ότι οι τύραννοι ανέρχονται στην εξουσία με την υποστήριξη των απλών ή φτωχών ανθρώπων και ότι η μεγαλύτερη ευκαιρία τους να κρατηθούν στην εξουσία στηρίζεται στον πόθο των ανθρώπων για ισότητα στις συνθήκες της ζωής.

Η σχέση ανάμεσα στον πλούτο και την κυβέρνηση σε οποιαδήποτε χώρα και η αντίληψη ότι οι μορφές διακυβέρνησης συνδέονται με την κατανομή του πλούτου, η υποψία ότι η πολιτική ισχύς μπορεί απλώς να ακολουθεί την οικονομική ισχύ και, τέλος, το συμπέρασμα ότι το συμφέρον μπορεί να είναι η κινητήρια δύναμη κάθε πολιτικής διαπάλης – όλα αυτά βέβαια δεν είναι επινόηση του Μαρξ, αλλά ούτε και του Χάρινγκτον: «Η κυριαρχία είναι περιουσία, πραγματική ή προσωπική», ή του Ρόαν: «Οι βασιλείς διαφεντεύουν τους λαούς και το συμφέρον διαφεντεύει τους βασιλείς». Εάν κάποιος επιθυμεί να κατηγορήσει έναν συγκεκριμένο συγγραφέα για την αποκαλούμενη υλιστική θέαση της ιστορίας, θα πρέπει να πάει πολύ πίσω, ως τον Αριστοτέλη, ο οποίος ήταν ο πρώτος που ισχυρίστηκε ότι το συμφέρον, αυτό που είναι επωφελές για ένα άτομο ή για μια ομάδα ή για ένα λαό, δεσπόζει και πρέπει να δεσπόζει στις πολιτικές υποθέσεις.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους