Οι περισσότεροι πατέρες νιώθουν ενοχή όταν φροντίζουν τον εαυτό τους. Λάθος αίσθηση. Η αυτοφροντίδα δεν είναι εγωισμός. Είναι προϋπόθεση για να είσαι πραγματικά παρών. Στη δουλειά μου με πατέρες...
Οι περισσότεροι πατέρες νιώθουν ενοχή όταν φροντίζουν τον εαυτό τους. Λάθος αίσθηση.
Η αυτοφροντίδα δεν είναι εγωισμός.
Είναι προϋπόθεση για να είσαι πραγματικά παρών.
Στη δουλειά μου με πατέρες, βλέπω συχνά το ίδιο μοτίβο: θυσιάζουν τα πάντα για την οικογένεια, χόμπι, φίλους, ύπνο, υγεία.
Νομίζουν ότι έτσι δείχνουν αφοσίωση.
Αλλά τα παιδιά δεν χρειάζονται έναν εξαντλημένο υπερήρωα.
Χρειάζονται ένα πρότυπο που τους δείχνει πώς ζει κανείς μια πιο ισορροπημένη ζωή.
Όταν ένας πατέρας διατηρεί τα προσωπικά του ενδιαφέροντα, θέτει όρια στην εργασία, φροντίζει τη σωματική και ψυχική του υγεία, ζητάει βοήθεια όταν τη χρειάζεται και συνεχίζει να μαθαίνει, δεν στερεί κάτι από την οικογένειά του.
Της προσφέρει κάτι πολύτιμο: ένα ζωντανό μάθημα ότι η αυτοφροντίδα είναι δύναμη, όχι αδυναμία.
Τα παιδιά απορροφούν τα πάντα, όχι τόσο από όσα λέμε όσο από το πώς ζούμε.
Αν θέλεις να μεγαλώσεις παιδιά που θα φροντίζουν τον εαυτό τους, που θα θέτουν υγιή όρια, που θα ζητούν υποστήριξη όταν χρειάζεται, ξεκίνα εσύ πρώτος. Ποια συνήθεια αυτοφροντίδας έχεις εγκαταλείψει από τότε που έγινες γονιός;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους