Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε αυτή την ηλικία, βαφομαι, βάζω κόκκινο κραγιόν - για μένα! Όχι για να δελεάσω κάποιον Όχι για να εντυπωσιάσω κανέναν.

Όχι για να με επιλέξει κανείς.

Αλλά για να θυμίζω στον εαυτό μου ότι: Είμαι εδώ. Ζωντανή. Παρούσα. Αληθινή.

Με τα πόδια στη γη. Και έχω κάθε δικαίωμα να μου αρέσει η γυναίκα που βλέπω στον καθρέφτη.

Η αγάπη για τον εαυτό μου δεν είναι αλαζονεία.

Είναι διαύγεια.

Είναι να καταλαβαίνω επιτέλους ότι αξίζω σεβασμό.

Και ότι η γαλήνη μου δεν είναι πια υπό διαπραγμάτευση.

Αν αγοράσω για τον εαυτό μου μια λίγο πιο ακριβή κρέμα προσώπου, δεν σημαίνει ότι κακομαθαίνω τον εαυτό μου.

Αν δεν απαντήσω σε ένα μήνυμα που διαταράσσει τη γαλήνη μου, δεν είναι αγένεια.

Αν συνεχίζω να επιλέγω τον εαυτό μου ξανά και ξανά, δεν είναι εγωισμός.

Είναι ο τρόπος που επιβιώνω.

Είναι ο τρόπος που σταματάω επιτέλους να προδίδω τον εαυτό μου.

Μου πήρε πολύ καιρό για να το καταλάβω αυτό: Δεν ήρθα σε αυτόν τον κόσμο για να είμαι αρεστή σε όλους.

Το να λέω «όχι» μπορεί επίσης να είναι μια πράξη αγάπης.

Αγάπης για τον εαυτό μου.

Για τα όριά μου.

Για τη ζωή μου.

Και κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ να με αγαπήσει πιο βαθιά απ’ όσο είμαι πρόθυμη να μάθω να αγαπάω εγώ τον εαυτό μου.

Υπήρξε μια εποχή που αμφισβητούσα τα πάντα.

Το σώμα μου.

Τη φωνή μου.

Τις σκέψεις μου.

Το δικαίωμά μου να υπάρχω σε αυτόν τον κόσμο.

Όμως σήμερα κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και του λέω: «Αγαπημένη μου, είσαι ένας θησαυρός.

Απλώς πέρασες πάρα πολύ καιρό ξεχνώντας το.» Γιατί σε αυτή την ηλικία, δεν έχω πια την ενέργεια να παρακαλάω για αγάπη.

Δεν έχω πια τη δύναμη να εξηγώ όσα θα έπρεπε να είναι αυτονόητα.

Δεν θέλω πια να μικραίνω τον εαυτό μου μόνο και μόνο για να μπορεί κάποιος άλλος να αισθάνεται πιο άνετα δίπλα μου.

Και αν σήμερα βάζω κόκκινο κραγιόν, δεν είναι για κανέναν άλλον. Είναι για να τιμήσω αυτό που έχω γίνει σήμερα. Δημοσίευση: "Lullaby for the Soul"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους