Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν πέσαμε από τα σύννεφα σήμερα, όταν έγινε γνωστή η είδηση ότι έξι πρόσωπα – ανάμεσά τους ο πρόεδρος της ΕΟΚ, Βαγγέλης Λιόλιος, η διεθνής διαιτητής Βάσο Τσαρούχα, τρεις εν ενεργεία διαιτητές και ένας αρχιδιαιτητής που εκτελεί χρέη ειδικού συμβούλου διαιτησίας -συνελήφθησαν στο πλαίσιο μιας γιγαντιαίας έρευνας για φερόμενη χειραγώγηση περίπου 50 αγώνων μπάσκετ από το 2016 έως το 2026.

Σε βάρος των κατηγορουμένων ασκήθηκαν ποινικές διώξεις για αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα, που αφορούν τη δωροδοκία και τη δωροληψία βάσει της αθλητικής νομοθεσίας.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, στο σπίτι ενός εκ των εμπλεκόμενων διαιτητών εντοπίστηκε το προκλητικό ποσό των 820.000 ευρώ σε μετρητά.

Εκείνο, πάντως, που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι το βάθος χρόνου λειτουργίας αυτού του κυκλώματος, η δράση του οποίου απλώνεται σε μια ολόκληρη δεκαετία.

Εμείς, ωστόσο, δεν θα σταθούμε στην αστυνομική και δικαστική πλευρά αυτής της ιστορίας.

Δεν μας αφορά το δικαστικό «ρεπορτάζ». Αλλού είναι η ουσία και εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε.

Ο αθλητισμός, και πολύ περισσότερο ο επαγγελματικός πρωταθλητισμός, έχει μετατραπεί προ πολλού από μέσο σωματικής άσκησης, ψυχαγωγίας και υγιούς ανταγωνισμού, σε ένα ακριβοπληρωμένο θέαμα, σε μια μηχανή παραγωγής υπεραξίας και κέρδους για τους καπιταλιστές που τον διαχειρίζονται.

Η υποχώρηση και η ήττα του εργατικού και λαϊκού κινήματος τα προηγούμενα χρόνια είχε, εκτός των άλλων βαρύτατων συνεπειών, έναν ακόμα αρνητικό αντίκτυπο: την απομάκρυνση της συντριπτικής πλειοψηφίας της εργατικής νεολαίας από τις πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες, από τους χώρους της οργανωμένης πάλης και της ταξικής συνειδητοποίησης.

Σήμερα, για μια μεγάλη μερίδα της νεολαίας, η μοναδική μορφή συλλογικότητας στην οποία συμμετέχει ενεργά είναι ο σύνδεσμος των οργανωμένων οπαδών.

Στις κερκίδες των τσιμεντένιων γηπέδων, οι νέοι της εργατικής τάξης «ξοδεύουν» την πολύτιμη ενεργητικότητά τους.

Εκεί προσπαθούν να εκτονώσουν την οργή τους και να βρουν μια διέξοδο διαφυγής από τη βάρβαρη καθημερινότητα, την ανεργία και την ανασφάλεια στην οποία τους καταδικάζει καθημερινά το καπιταλιστικό σύστημα.

Το σύστημα φρόντισε να τους ποτίσει με το δηλητήριο του οπαδισμού: «Η ομάδα πάνω απ’ όλα και γι’ αυτήν αξίζει κάθε θυσία». Μέσα από αυτό το αφήγημα, οι τάξεις και οι ιδεολογίες εξαφανίζονται τεχνηέντως.

Δεν υπάρχουν πια πλούσιοι και φτωχοί, εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι, δεξιοί και αριστεροί· υπάρχουν μόνο «πράσινοι», «ερυθρόλευκοι», «κιτρινόμαυροι» και «ασπρόμαυροι» στρατοί.

Το λάβαρο της ομάδας μετατρέπεται σε ένα ψεύτικο ιδανικό, κάτω από το οποίο καλούνται οι νέοι να στοιχηθούν, σπαταλώντας τη ζωντάνια τους για να εξυπηρετήσουν, εν αγνοία τους, τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα των αφεντικών.

Παράλληλα, η διαδικασία εμπορευματοποίησης του αθλητισμού –και ιδιαίτερα των δύο πιο δημοφιλών σπορ, του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ– προχώρησε τα τελευταία χρόνια με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

Οι αθλητικοί σύλλογοι μετατράπηκαν με τη βούλα του νόμου σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις (ΑΑΕ). Για κάποιους, η μεγιστοποίηση του οικονομικού κέρδους (μέσω τηλεοπτικών δικαιωμάτων, στοιχημάτων και χορηγιών) αποτελεί τον πρωταρχικό σκοπό.

Για κάποιους άλλους μεγαλοκαπιταλιστές ιδιοκτήτες, οι ομάδες λειτουργούν ως πανίσχυρα εργαλεία επιρροής, ως «ασπίδες» προστασίας και μέσα πίεσης για την προώθηση των ευρύτερων, εκτός αθλητισμού, επιχειρηματικών και πολιτικών τους σχεδίων.

Όταν, λοιπόν, αποκαλύπτονται τέτοια φαινόμενα σήψης στον χώρο του μπάσκετ, η σκέψη πηγαίνει αναπόφευκτα στο τι μπορεί να συμβαίνει στο παρασκήνιο του ποδοσφαίρου – ενός αθλήματος με πολύ μεγαλύτερη μάζα φιλάθλων, τεράστιο οικονομικό εκτόπισμα και ακόμα πιο άγρια επιχειρηματικά συμφέροντα.

Το «Basket Gate» δεν είναι μια εξαίρεση, ούτε το έργο μερικών «επίορκων» διαιτητών.

Είναι το φυσικό προϊόν ενός αθλητισμού-εμπόρευμα, όπου τα πάντα αγοράζονται και πουλιούνται, αρκεί το τίμημα να είναι το σωστό. Διαβάστε αναλυτικά περισσότερα στο σύνδεσμο εδώ... https://x.gd/oSco6

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους