Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΘΩΩΘΗΚΕ, ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ; Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΕΚΕΙ. Υπάρχουν στιγμές, που αναρωτιέται κανείς, αν αρκεί, μια δικαστική απόφαση, για να αποκαταστήσει, όσα καταστράφηκαν στο όνομα μιας κατηγορίας.

Ο πατέρας Αντώνιος, ο ιερέας, που συνέδεσε το όνομά του, με την « Κιβωτό του Κόσμου », αθωώθηκε.

Και τώρα; Αν ένας άνθρωπος αθωώνεται, ποιος αποκαθιστά όσα έχασε; Ποιος επιστρέφει, τα χρόνια της αγωνίας; Ποιος σβήνει, τη δημόσια διαπόμπευση; Ποιος επουλώνει τις πληγές, που άφησαν οι καταγγελίες, οι τίτλοι, οι ψίθυροι, και η καταδίκη της κοινής γνώμης, πριν ακόμη ολοκληρωθεί η δικαστική κρίση; (Ευτυχώς ο κόσμος, η κοινή γνώμη, ήταν μαζί του, και όχι απέναντί του ). Και, πάνω απ’ όλα, ποιος απαντά για το έργο, που απομακρύνθηκε από τα χέρια, εκείνου που το δημιούργησε; Η αθώωση, δεν είναι πάντοτε η πλήρης δικαίωση.

Η δικαιοσύνη, δεν μπορεί να εξαντλείται σε μια απόφαση, που κλείνει έναν δικαστικό φάκελο, ενώ αφήνει, ανοιχτές τις πληγές ενός ανθρώπου.

Αν αποδειχθεί, ότι υπήρξαν ψευδείς καταγγελίες, συκοφαντίες, ή άδικες ενέργειες, τότε οφείλουν να υπάρξουν, οι αντίστοιχες συνέπειες, και η νόμιμη αποκατάσταση.

Και για την « Κιβωτό του Κόσμου » ; Ένα έργο, που χτίστηκε με κόπο, προσφορά, εθελοντισμό, και την εμπιστοσύνη χιλιάδων ανθρώπων, δεν είναι απλώς μια διοικητική δομή.

Είναι μια αποστολή, με επίκεντρο τον άνθρωπο και, κυρίως, το παιδί.

Γι’ αυτό γεννάται, ένα εύλογο ερώτημα: Όταν ολοκληρωθεί η δικαστική κρίση, ποια θα είναι η πραγματική αποκατάσταση; Θα εξεταστούν όλα όσα χάθηκαν; Θα αποδοθούν ευθύνες, όπου πράγματι αναλογούν; Θα διασφαλιστεί ότι η αλήθεια, η νομιμότητα, και το συμφέρον των παιδιών, θα βρίσκονται πάνω από κάθε προσωπική, ή άλλη σκοπιμότητα; Γιατί η δικαιοσύνη, δεν είναι μόνο να αποδείξεις, ότι κάποιος, δεν έπρεπε να καταδικαστεί.

Είναι και να εξετάσεις, πώς θα αποκατασταθεί η αδικία, εφόσον αυτή συνέβη.

Αθώωση, λοιπόν, δεν σημαίνει ότι όλα διορθώθηκαν.

Η πραγματική δικαίωση, απαιτεί αλήθεια, αποκατάσταση της τιμής, απόδοση ευθυνών, όπου υπάρχουν, και δίκαιη αντιμετώπιση, κάθε ζητήματος, που αφορά το έργο της Κιβωτού.

Και αν η αποκατάσταση της αδικίας, απαιτεί να επανεξεταστεί, και το ζήτημα της διοίκησης της «Κιβωτού», τότε αυτό πρέπει να εξεταστεί, με διαφάνεια, νομιμότητα, και σεβασμό, στο συμφέρον των παιδιών.

Γιατί, τελικά, δεν αρκεί, να πεις σε έναν άνθρωπο αθωώθηκες.

Πρέπει να αναρωτηθείς, τι απέμεινε από τη ζωή του, μετά τη δοκιμασία, και τι μπορεί να γίνει, για να αποκατασταθεί, ό,τι αδίκως χάθηκε.

Η δικαιοσύνη, δεν πρέπει να είναι, απλώς το τέλος μιας κατηγορίας.

Πρέπει να είναι η αρχή της αποκατάστασης. Εύχομαι να του αποκατασταθεί ό,τι του έχει αφαιρεθεί. π.Μηνάς Αλεξιάδης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους