Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο δαιμονικός χαρακτήρας της ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΉΣ ΑΓΑΠΗΣ Πριν από πολλά χρόνια, κάποια γυναίκα είχε παθολογική αγάπη στον μοναχογυιό της.

Μεγάλωσε ο γιος της, σπούδασε κι έγινε ένας εξαιρετικός Δάσκαλος.

Στο σχολείο γνωρίσθηκε με μια πολύ καλή συνάδελφο, την οποία και παντρεύτηκε.

Δυστυχώς, πάνω στον χρόνο, η γυναίκα του πέθανε.

Μετά από δύο χρόνια, ξανανυμφεύεται ο γυιός της, αλλά κι αυτή ύστερα από μια παράξενη ασθένεια πέθανε, όταν μάλιστα ήταν έγκυος στον όγδοο μήνα.

Ο γυιός της κόντεψε να τρελαθεί.

Εκείνα τα χρόνια και στην κωμόπολη που ζούσαν ήταν δύσκολο να γίνει νεκροψία για να διαπιστωθεί η αιτία του θανάτου.

Πέρασαν τρία-τέσσερα χρόνια και ξαναπαντρεύεται ο εν λόγω νέος για τρίτη φορά.

Ως γυναίκα πήρε μία κοπέλα, η οποία εκτός από άριστη χριστιανική αγωγή, διέθετε οξύνοια και βαθειά κρίση.

Η διεισδυτικότητά της την έκανε γρήγορα να διακρίνει την απέχθεια και το μίσος που είχε η πεθερά απέναντί της.

Δυστυχώς, συγκατοικούσαν, λόγω του ότι ο πεθερός της ήδη είχε πεθάνει ότι μετά το τέλος της κάθε προσευχής της έκανε πάντα εμετό.

Ένα καλοκαιριάτικο μεσημέρι, η πεθερά της είχε ξαπλώσει για τον απογευματινό ύπνο.

Η νύφη, περνώντας από το ανοιχτό δωμάτιο, την είδε ξεσκέπαστη και με πολλή προθυμία και καλωσύνη πήγε και την σκέπασε.

Την άκουσε όμως να παραμιλά και αυτά που έλεγε την έκαμαν να ανατριχιάσει και να φοβηθεί πολύ... Παρά ταύτα, συνέχισε να προσεύχεται, με το ίδιο πάντοτε αποτέλεσμα: Μετά το τέλος της προσευχής της, έκανε πάντοτε εμετό.

Δεν πέρασε χρόνος, και η πεθερά της τρελάθηκε.

Πριν την οδηγήσουν σε κάποια ψυχιατρική κλινική, ο γιος της και η νύφη της παρακάλεσαν τον Ιερέα της Ενορίας τους να της διαβάσει κα ποια ευχή.

Και ακούστε τι περίπου ομολογούσε μέσα στην παραφροσύνη της. - Εγώ τις εσκότωσα τις άλλες δυό, και την Ελένη και την Ευδοξία, γιατί μου κλέψανε τον γυιό μου! Αυτή όμως δεν πέθανε! Δεν πέθανε! Δεν πέθανε!... Κι αυτό το «δεν πέθανε», το επανελάμβανε πολλές φορές.

Τότε, τόσο ο Ιερέας όσο και ο γιος με την νύφη της, που ήταν παρόντες, με φρίκη διεπίστωσαν γιατί η νύφη έκανε εμετό: Η πεθερά είχε δηλητηριάσει τις δύο προηγούμενες νύφες.

Όμως, η ζωντανή Πίστις της τρίτης νύφης, μαζί με την συμμετοχή της στα σωστικά Μυστήρια της Εκκλησίας και την θερμή της Προσευχή, εξουδετέρωσε τη μοχθηρία της δύστυχης πεθεράς της, η κατάληξις της οποίας ήταν να πεθάνη σ᾽ αυτή την άθλια κατάστασι στο ψυχιατρείο της Θεσσαλονίκης .. ( Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Κ.Αναγνω στοπούλου, Τοις κατά πρόθεσιν κλητοίς, σελ. 123-124, έκδοσις Β΄, Πειραιάς 2013. )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους